Pſalmus. lxxxixClxviij
ꝓbriuꝫ mihi illatū ab infidelibꝰ ẜᵐ ꝙdicit̉ act. v. Ibāt apoſtoli gaudētesa cōſpectu cōcilij: qm̄ digni habiti ſt̓ꝓ noīe ieſu cōtumeliā pati Deīde expōit opprobriū p̄dictū dicēs Quodl .ſ. opprobriuꝫ l exprobrauerūt Ividelicꝫ chriſtiāis Linimici tui dn̄e. j. i. idoloꝝ cultores. hoc at opprobrium repetit dicens Lqͦd exprobrauerūt cōmutationē chriſti tui I.i. mortē chr̄i Obiecerūt enī chr̄ianis ꝙ mortuꝰ ē chriſtus: ꝙ crucifixus ē Hāc ſētētiā expͥmit clariꝰ trāſlatio hebraica. q̄ ſic hꝫQuibꝰ ex ꝓbrauer̄ūt veſtigia chriſtitui: facta et verba chriſti: q̄ veſtigia fuerūt a iudeis reprobata ex qͦ chr̄ianiab ip̄is. et poſtea a tyrānis ſuſtinuerūt multa opprobria ⁊ tormēta Et ꝙtalia ſuſtinebat nō ſolū patiēter ſꝫ ecgaudēter vt dictū ē Ideo ſb̓dit̉ Genedictꝰ dominꝰ ī eternū. de oībꝰ q̄ faciet nobis in ꝓſperis ⁊ in aduerſisAu. Nos gr̄as agimus ei qui nosgratis ſaluos fecit Ip̄e īpietates noſtras n̄ attēdit: ip̄e nos nō querētes:queſiuit: inuenit: liberauit. redemit adn̄atū ⁊ ptāte demonioruꝫ. obijciātꝑfidi opprobriū: irrideat nos Illoruꝫmaledictio temporalis: benedictio ātdn̄i manet in eternū Et ad cōfirmandum hāc benedictionē: additꝭ fiat fiat. Securi gͦ de ꝓmiſſiōibꝰ eius ꝑ̄terita credamꝰ: pn̄tia agnoſcamꝰ: futura ſperemꝰ Amemꝰ dn̄ꝫ nr̄m ſicut patre: amemꝰ ecc̄iam eius ſicut matremcuiꝰ filij ſumus Nataliciā ſāctoꝝ cuꝫſobrietate celebrate imitātes eos quip̄ceſſer̄t. ⁊ bn̄dictio dn̄i māet ſr̄ vos:fiat fiat Col. Et qꝛ ꝑfidoꝝ opprobriaaut credendo. aut moriēdo defecerūt.nō aduerſū exͣneos. ſed ꝯͣ vitiā nr̄a litigemꝰ Et reſpuentes qͥ caduca ſunt⁊ vania: q̄ramꝰ ſine vlla cūctatiōe celeſtia Premꝰ qͣꝫ dn̄ꝫ nr̄m ieſū chrꝫ. qͥ comujtatus ē de morte ad vitā: de terra
ad celū: de iudeis ad gentes: vt nos amalis actibus ꝯmutatos in bonis acſua pietate dignos effectos: ſpūſcō repletos ī regno ſuo ſolita miratiōe reſtituat: vbi cū ſcīs omnibꝰ iugi laudecantemꝰ mīas eius Qui cū patre ⁊ ſpirituſc̄o viuit et regnat deꝰ ī ſe. ſ. Am̄.mine refugiTitulus Orō Moyſi homīsdei Hie Quattuor ſunt pſalmi qͥ ītitulant̉ ab orōe videlꝫ. xvi. Et pꝰ eumſequit̉ lxxxv Et pn̄s qͥ ē. lxxxix. ⁊. ciCaſ. In primis orō poita ē per quāira dei ſuſpendit̉: veniā ꝓcurat̉: penarefugit̉: ⁊ pͥmioꝝ largitas īpetrat̉. cūdn̄o loquit̉: cū iudice fabulat̉: pn̄tē ſibi facit quē videre nō poterat ⁊ illuꝫꝑ en̄ placat. quē ſuis actibꝰ vehementer exagerat. Hoc dn̄i qͦdāmō p̄ſtatſecretū: prebꝫ ſugꝫeſtiōibꝰ locū. ad penetralia iudicis peccator admittit̉. etnullus inde reſpuit̉. niſi qͥ ī ea tepidꝰinuenit̉ Quod mauult petit: ſupra qͣꝫmeret̉ adqͥrit: triſtis ad cū vēit ſꝫ letꝰabcedit Pro qͥppe ſc̄a ſic deuotos ſaluat vt btōs reddat: cū crimioſos accipiat. Innumēa ſt̓ boitatꝭ. hꝰ exēpla.Sꝫ ⁊ iſtd̓ ſufficiat. ꝙ ⁊ ip̄e dn̄s exē planobis vitalia tribuens. orare dignatꝰeſt vn̄ mēito tali ac tāto viro p̄miſſa ēorō. qͥ frequēter indignātē dn̄ꝫ ꝯͣ populū iſrl̓ mirabili ſupplicatiōis placuit exēplo Ni. Auctor hꝰ psͣ ẜᵐ Gloſān̄ ē ip̄e Soyſes ſꝫ Dauid qͥ ẜᵐ Augᵐoēs fecit pſalmos. ẜᵐ tn̄ doctores hebreos et btm̄ Hiero. plures ec alij fecerūt psͣ. int̓ qͦs ab ip̄o pōit̉ MoyſesHie. Et qꝛ ip̄e ſcripſit quō hō factꝰſit ⁊ iſte p̄s de ꝯditiōe hoīs loquiturꝙ ſic hō et quare natꝰ ſit Idcirco qͥ īgeneſi ſcpͥſit de hoīꝫ ꝯditiōe: ip̄e ⁊ nc̄inducit̉ a ſpuſc̄o diſputare: qͥd ſit hōNic. Primo igit̉ recolit bn̄ficia collata huane nature generalit̓: dicens.