Pſalmus lxxxviii

regni ad nihilū deduxiſti. vt iā nō ſitei rex. neqꝫ dn̄atio Et loquitur d̓ illoregno ſicut de vaſe fictili. ꝗͥd cuꝫ volumus omnino confringere: ad terramcollidimus ⁊ cōfringimꝰ Caſ. Sicqꝫille populus confractꝰ ꝑticulatim toto orbe diſperſꝰ ē Hu. Cuius regnideſtructio accelerata eſt ꝓpter peccata eoꝝ. vn̄ addit Quoraſti dies temporis eius Iqͥbus ſe regnaturos putabat ꝑꝑfudiſti eū confuſiōe. ¶ Caſſ.qꝛ ſordes īcredulitatis ſue adhuc hodie ſuſtinet. in facie int̓ gentes abominabili opprobrio confuſus Hu. Oſtēſo ꝙ ī dd̓ nō īplētur ꝓmiſſiōes qͦsiam ꝑ chr̄ꝫ populo chriano exhibuitCōſequent̓̉ rogat Ethan ꝓ illo populo iudaico dicēs ¶ſqꝫ qͦ dn̄e auertisl. i. qͣꝫdiu durabit ꝑfidie cecitas populi huius. erit hoc vſqꝫ ꝑin finē. Caẜ.i. vſqꝫ in ſeculi terminū qn̄ expectat̉innumerata conuerſio iudeoꝝ. ꝓpt̓ illud qͦd ait apo. qꝛ cecitas ex ꝑte cōtigit in iſrael donec plenitudo gentiuꝫītraret: ⁊ ſic omīs iſrael ſaluus fieretEt interea. nūqͥd lexardeſcet ſicut īgnis ira tua. i. nūquid conſumet īdignatio tua totū genꝰ iudoꝝ ad moduignis; Abſit dn̄e. cū ꝑcere et miſereri ſit tibi ꝓpriū. Ideo V emorare q̄mea ſubſtātia MNic .i. qͣꝫ fragilis ē natura hūana ad caſū. ẜm ꝙ geneẜ .viij.dicit̉ Senſꝰ ei ⁊ cogitatio cordis hūani ꝓni ſt̓ ad malū ab adoleſcētia ſua.et ideo ſꝑ indigent ſua mīa Et hoc ꝯſequēter on̄dit in vltio fine homīs dicēs l. nunqͦd ei vane cōſtituiſti oēs filios hoīm ſ. qͣi dicat Non. qꝛ deꝰ ⁊ natura nihil faciūt fruſtra: qͦd tn̄ videretur ſi eū ex toto deleres Dr̄ aliqͥd vāefactū vel conſtitutū qn̄ nō attingit fineꝫ ītētū. ſicut medicina dicit̉ fruſtraconfecta vel ꝓpinata. quādo nō īducitſanitatē Nullus āt hō pōt ꝑtingē advltimū fineꝫ vite hūane q̄ ē felicitas

ſuperna: niſi ex dei mīa Et ideo ſi humano generi ſpecialiter mīa nō adeſſet: vane videret̉ genus hūanū creatū⁊ renatū Sciendū tn̄ ꝙ nō fruſtra ſt̓conſtituti qͥ nō ꝑtingūt ad hūc finē:videlꝫ: ſuꝑnaͣ felicitatē: vt ſt̓ impij iuſte dānati Hoc etiā cedit ad gloria d̓iꝓpter quā oīa principaliter facta ſūt.Unde ꝓuer. xvi. dicit̉ Oīa eī ꝓpter ſemetip̄m operatꝰ ē dn̄s. Hoc ec ceditad gloriaꝫ electoꝝ qͥ ex dei mīa attingunt ad vltimū fine Et hāc ſnīam deducit apoſtolꝰ ſatis diffuſe ad rōnos.ix. et. ij. ad Cimot: ij. In magna domo nō ſolū ſūt vaſa ad honorē ſꝫ etiāī cōtumeliā. ⁊cͣ Quis ē hō qui viuetet nō videbit mortē. Iqͣi dicat Nullꝰ.qꝛ iuxta apoſtolū Statutū ē oībꝰ hoībꝰ ſemel mori. ⁊ eccle. ix: Nemo ē quiſemper viuat Leruat animā ſuā de manu. j. i. de poteſtate Linferi. qͣi etiaꝫ dicat Nullus. qꝛ ꝓ illo tꝑe oēs deſcēderūt ad infernū quātūcūqꝫ iuſti. ⁊ hocdurauit vſqꝫ ad reſurrectionē factaꝫꝑ chr̄m. qui fregit clauſtra inferni. etchirographū damnatiōis originalispeccati deleuit Et id̓o implorat eiusaduētū dicēs ¶ Ibi ſūt mīe tue antiq̄dn̄e ſqꝛ ab atiquo fuit facta ꝓmiſſio d̓chro ip̄i abrae. gene. xxij. Et ī ſeminetuo benedicent̉ oēs r̄ges t̓re Et etiāſicut iuraſti dauid l. ij. reg. vij. lī veritate tua I. i. in teip̄o qui es ip̄a veritas Sequit̉ oro ꝓphete ꝓ populo catholico qui in primitiua eccīa ſuſtinuit multa opprobria patient̓ ꝓpt̓ chr̄m.vn̄ dic̄ Meor eſto opprobrij ſeruoꝝtuoꝝ j. i. o ꝓpbrij illati ẜuis tuis l mnltaꝝ gētiū l. i. a ml̓tis gētibꝰ CaſſQm̄illos ꝑſecutione dignos gētes iudicabāt. qͣs chr̄iane culture ſtudioſos eēꝯgnouerāt Et de hmōi o ꝓpbrio chriſtiani ī ſecreto mētis gaudebāt. Un̄ſb̓dit̉ Ni lqͦd ꝯtinui in ſinu meo. I.i.in ſecreto cordis patiēter ſuſtinui op