Pſalmus lxxv.

nē future felicitatis ꝙ iuxͣ Gre. cōſideratio p̄mij. minuit vim flagelli Illiꝟo qͥ volūt h̓ bibe iocūditate pcc̄retnō mixtu t̓bulatiōis: tādē bibent feces calicis dn̄i Un̄ ſb̓dit (veꝝ tn̄. Licet dn̄s ꝓpinaueit d̓ ſuo calice ī ſuperiori loco h̓ ē ī celo ſcis ſuis poculūvini meri .i. ꝑfectū gaudiū: ⁊ fidelibꝰ īpurgatorio. ⁊ ī loco medio hͦ ē ī t̓raexiſtētibꝰ poculū mixtū vt dc̄m ē. tn̄fex eiꝰ non ē exinanita l.i. euacuata.Fex calicis dn̄i pena ē inferni. q̄ nūqꝫ euacuabit̉. qꝛ ꝑpetua ē Hāc lbibētoc̄s pcc̄ores t̓re. l. i. ī inferno dānatiEx qͣ ei ſcis ī patria dat̉ meꝝ: ⁊ ſcīsin via dat̉ mixtuꝫ. nihil reſtat malisbibendū de calice dn̄i: niſi feces et̓nedamnatiōis Cōſequēter Aſaph agitgr̄as de ſua liberatiōe ⁊ maloꝝ punitiōe: dicēs Ni. E go āt ānūciaboin ſeculū. l.ſ. dei ꝟtutē. ⁊ laude in ſelū. i. ī vita pn̄ti l cātabo. ſin leticia cordis laudes d̓o iacob. l.ſ. populi chriſtiani qui vitia ſupplātat Dein̄ ſb̓ditꝓph̓a ī ꝑſo chri iudicꝭ. dicētis Et oīacornua pcc̄oꝝ cōfrigā. l. i. dignitatesſuꝑborum confringam Col. In illa quippe extrema iudicatione omnis poteſtas: omnis ſuperbia impiorū huiliabit̉. ⁊ confracta diſperient q̄h̓ magnis ſb̓limitatibꝰ erigūt̉. L ⁊ exultabunt̉ cornua iuſti. Hug. Hocvtrunqꝫ fiet in iudicio: vbi ſuperbiapeccatoꝝ hūiliabit̉. ⁊ hūilitas atꝫ patiētia huiliū qͥbꝰ ſe ꝯͣ īimicoꝝ īſidiasdefēderūt exaltabūt̉ Caſſ. qm̄ ī et̓napulcritudīe ꝑmāebūt O hūilitas eximīe decorāda qͣ hic cernēis deſtitutaQd̓ maiꝰ pciū hr̄e poterit decꝰ tuū qͣꝫvt ille eā ſic aſſūpſerit. d̓ qͦ cūcti btī ſine fine gaudebūt? Audiuimꝰ ꝟba dn̄inō de altitudīe celi: ſꝫ de ſc̄a ſcpͥturapſalterij: cui tanto libentiꝰ pareamus.quāto nos coīter monuiſſe dignatꝰ ēEn bn̄ficia dn̄i ſaluatoris ſi ītelligāt̉iugit̉ āmirāda ſūt Linguā ip̄iꝰ qͦtidie

geſtamꝰ ī māibꝰ. volūtas dn̄ica patetnob̓ lr̄is ꝯp̄hēſa dīnis. ⁊ corꝑalē preſtet aſpectu: vt ītꝰ cordis oculꝰ ſalutariter īſtruat̉ Nūqͣꝫ tacet ſi eū ī ſcpͥturis ſuis cōſulē feſtinemꝰ. ſꝑ ad ſalutaria reſpōſa ꝑatꝰ ē: nec abſēs aliqn̄ r̄ddit̉. ſi eū puris mētibꝰ appetamꝰ Quaꝓpt̓ abijciamꝰ vt psͣ. monet ſuꝑbiā q̄ſcelēatos dīdit a chr̄o. amemꝰ hūilitatē q̄ ſcōs illi celeſti charitate cōiūgit.quatinꝰ ī futuro exaltari mēamur abip̄o dn̄o nr̄o Ieſu chr̄o: cui ē hōr etgloria ī ſecula ſeculoꝝ Amentꝰ ī iudea d̓sNic. Pſalᵐ iſtn fec̄ Aſaphp̄uidēs ī ſpū lib̓ationē mirabilē ppl̓ia ſennacherib ꝑſecutiōe vt hr̄. iiij. Regū. xix. Cuiꝰ p̄s talis ē titulꝰ In fine̓ī laudibus Aſaph cāticū ad aſſyriosCaſſ. Oīa v̓ba hꝰ tituli ex p̄cedētibꝰexpōībꝰ debent eē notiſſima Reſtatgͦ qͦd nouū ītulit videliꝫ ad aſſyriosexplanae Aſſyrij dirigētes īterp̄tant̉qͥ iā fidei regulis docti rectis ſemitisābulare cōtēdūt Hos alloqͥt̉ Aſaph:laudes dn̄i mirabili varietate decantans. Ait enimOtꝰ ī iud̓a deꝰ. ¶Pōt hic ꝟſusn̄ nullā face̓ qōnē cur dc̄m ſit ī iudeadeū notū. vbi magis chr̄ꝫ dn̄ꝫ cōſtateē crucifixū Col. Fuit tp̄s qͦ gēs iudea ſola deū agnoſcet atꝫ adoraret: ⁊cetē gētes adorātes idola: deum celipenitꝰ ignorarēt. Sꝫ qm̄ illa gēs iudeoꝝ veꝝ deū ſaluatorē ſuū negauit.a cognitiōe dei errādo cecidit Cali.Ip̄i eī ī dn̄i traditiōe dixer̄t Nos regē n̄ hēmꝰ niſi ceſare. Un̄ gͦ iudei veracit̉ dici pn̄t qͥ ſe a chr̄o nato d̓ tribuiuda .i. a iude gene̓ exͣneos reddiderūt; Propt̓ qͥd qͥd ſignat iuda debemꝰ īqͥre. vt nobis poſſit ſnīe veritasrelucere Iuda quippe cōfeſſio interp̄tat̉ Un̄ iudeā verā chr̄i ꝯſtat eſſe eccleſiā que confitetur ip̄m regem qui