Cxliij.

ꝑ virgine Mariā venit de tribu iuda Bene ergo deus ī iudea .i. in eccīanotꝰ eſſe dicit̉. a qua fideliter cōfitet̉ī iſrl̓ magnū nomē eiꝰ. Iſrael virvidēs deū int̓p̄cat̉ In vno qͦqꝫ eī fideli corde magnū ē noⁿ dn̄i qn̄ eū puroꝯfitet̉ rege regū ⁊ dn̄ꝫ dn̄antiū Etfactꝰ ē ī pace locꝰ eiꝰ. Aug. Priꝰ ꝯfitere. et ſic ī teip̄o fit locꝰ dei Quādiueī nō ꝯfiteris pcc̄a tua: qͦdāmō rixaris cū deo. qꝛ tibi placet vitā tua mala q̄ ei diſplicet Caſſ. Ille ꝓfecto pacē ꝓbat̉ hre cū dn̄o. qͥ aduerſū mādata eiꝰ ꝯͣria volūtate riō litigat. qͥ ſeqͥt̉iuſſa dn̄antis: ⁊ ad oē p̄ceptū diuinūſuū flectit arbitriū Pax eī vera ē cōcordiā hre cū moribꝰ ꝓbis: ⁊ litigae̓cū vitijs Et lꝫ d̓s n̄ ſit localis qͥ vbiqꝫ ē totꝰ: tamē localit̓ īeſſe dr̄. qͥbꝰ ꝓpitiꝰ adeſſe dignat̉. Seqͥt̉ l⁊ hītatio eiꝰī ſiō. Sion ſpecl̓atio īterp̄tat̉. ꝑ quādeꝰ fideliū corda ꝓſpicit. Ip̄e profecto fit ſiō qͥ eū meruerit ſincera mētecōſpicē Hie. In quacūqꝫ gͦ aīa noticia ſcpͥturaꝝ ē atꝫ doctrīa: ibi hītatdeꝰ. Sequit̉ Hug. T lbi. l. i. ī illa paceꝯfregit potētias Idemonū videlꝫLarcū l. i. delectationē ſb̓ita q̄ ex īprouiſo ferit lſcutū l. i. malā volūtatē cōcōſētiēdi pcc̄o q̄ ē ſcutū ꝯͣ deū. ſic bona volūtas ē ſcutū ꝯͣ diabolū l gladiuꝫ l. i. actū peccādi q̄ ſe qͥſqꝫ ītēimitet bellū l. i. cōſuetudinē peccādi qͣ d̓sꝯtinue īpugnat̉. Caẜ. Hec oīa notuē ꝯfracta atꝫ īmunita diſcēde̓ vbi venire certū ē pacis auctorē. Nec ſolūhͦ feciſti dn̄e: ſꝫ etiā es Tllumināscorda gētiū et peccatoꝝ o Ttuchr̄e⁊ nō aliꝰ. ⁊ hͦ facis lmirabiliter. l. i. ꝑmiracula ⁊ p̄dicationē ꝓlatā Ca mōtibꝰ eternis I. i. ab apoſtolis ⁊ p̄dicatoribus ſcīs Aug Quitqꝫ mōtes exceperūt pͥmo doctrinā tua qͦs et̓nos feciſti ⁊ vitā eternā ꝑ illos ceteris ꝓmiſiſti. quibꝰ p̄dicātibꝰ lturbati ſūt oēs

īſipiētes corde. Caẜ. Qm̄ de p̄dicationibꝰ ſcīs vn̄ illumīati ſūt iuſti: in̄inſipiētes: turbati ſūt: ⁊ recedētes avero lumīe. ſecuti ſt̓ mūdi d̓ſidēia tenebroſa Aug. Sꝫ quid eis ex hͦ ip̄oꝯtigit Sequit̉ O ormierūt ſōnū ſuūviri diuitiaꝝ Amauerūt preſētiā etquieuer̄t ī ip̄is p̄ſentibꝰ. ⁊ ſic illis facta ſūt illa pn̄tia delicioſa Caſſ. Etbene dicit ſuū. vt eos a beatoꝝ quiete diſcernēt Nā iſte ſōnꝰ fallax atqꝫdeceptor ē: vt mō ſe gaudeant diuitias acquiſiſſe: mō nobiliſſimo coniugio cōpulatos: mō clariſſimis honoribus fuiſſe ſb̓uectos. Sꝫ vide qualis eos cōfuſio ſubſequatur l ⁊ nihilinuenerūt oēs viri diuitiaꝝ ī manibus ſuis. ¶ Aug. Dormiunt ꝑ delectationē cupiditatibꝰ ſuis trāſit ſōnus iſte. trāſit vita iſta. ⁊ nihil īueniunt ī māibꝰ ſuis. qꝛ nihil poſuerūt inmāu chr̄i Caſſ Et intēde que admodū auaros deſignat atꝫ definit. Diciteī: viri ditiaꝝ .ſ. qui pecunijs ſuis captiua mēte deſeruiūt Gre. xviij.moraliū Hi ꝓfecto pauꝑtatē euigilātes ī r̄ſurrectiōe īueniūt qꝛ nihil ſecūad illud extremū iudiciū ferūt. Un̄ingemiſcētēs teſtāte ſapiētiā dicturiſunt. Quid nobis ꝓfuit ſuꝑbia; autdiuitiaꝝ iactātia quid cōtulit nobis?Trāſierūt oīa illa tqͣꝫ vmbra Uiliaergo ⁊ fugitīa fuiſſe que tenuerūt: iāamiſſa cognoſcūt. que qͣꝫdiu aderantſtultis eoꝝ cordibꝰ magna et māſuravidebant̉ De qͦꝝ duritia adhuc ſubditur Caſ. Hb increpatiōe tua lid ē: ad predicationē ⁊ monitis ſanctis o chriſte qui es deus iacob ideſt populi chriſtiāi qui eſt ſupplantator vitioruꝫ nō curauerūt. quial dormitauerūt. ſid ē excecati ſunt ⁊ obdurati Auguſt. Nam duritia cordisobduratio eſt Caſſ. Sed qui ſintiſti qui dormitauerunt conſequenter