Druckschrift 
Collectarius siue expositio// libri psalmorum
Entstehung
Seite
CXLIIr
Einzelbild herunterladen
 

Cxlij.

pͥus corda nr̄a ꝯfeſſiōe purgemꝰ ⁊ ſicad auxiliūi ſuſcipiēdū non dn̄i īuocare debeamꝰ Seqͥt̉ Tlarrabimꝰ mirabilia tua. Hu. q̄ feciſti nob̓. qꝛ maiꝰē iuſtificare īp̄iuꝫ. qͣꝫ celū ⁊ terra creare ſic̄ dicit Augu. Et ſb̓dit̉ dina reſpōſio cuꝫ dicit̉ (cū accepero tp̄s Iiudicādi .ſ. ī ſecūdo adutēu tūc Lego iuſticias iudicabo. Ni. iuſtos iudicioa ꝓpbatiōis ip̄ios iudicio re ꝓbationis. Hu. Chr̄s eī ī pͥmo ſuo aduētuaccepit tēpꝰ miſerēdi. In ſecūdo ꝟoaductu eit tp̄s iudicādi. qͦd adhuc poſuit in dilatione. Caẜ. vt compuncta corda mortalium ante tempus iudicij ī hoc de mūdo ſtudioſiꝰ p̄carentur abſolui ne veniētes in futurā illadiſceptatiōe īopīatā iudicis ſnīaꝫ ſuſtinerēt In pͥmo chr̄i aduētu Diq̄facta ē t̓ra. Glo. qꝛ hoīes ī t̓rcis ꝯfidētes. a ſtabilitate ꝟtutis ⁊ iuſticie īᵉ diuerſas defluxerūt ꝯcupiſcētias vitiorū Deīde expōit quā t̓rā dixit Huget oēs qͥ hitāt ī ea videlꝫ qͥ t̓rea diligūt: ⁊ ad celeſtia nō aſpirāt. Caſſ.Sꝫ quēadmodū ſalutari īcarnatōneſb̓uenerit terre liq̄facte. ſb̓ſequit̉ Legocōfirmaui colūnas eiꝰ. l. i. aplōs. ꝑ qͦꝝp̄dicatiōeꝫ alij ſuſtētāt̉: ⁊ hi ꝯfirmatiſūt reſurrectiōe qͥ ī dn̄i paſſiōe nutauerāt Per hos āt Oixi iniqͥs NicQui faciūt ꝯͣ p̄cepta negatiua lnolitelique agē̓. ꝯͣ ꝓximū. ⁊ delīquētibꝰ ſōfaciūt ꝯͣ p̄cepta affirmatīa lnolite exaltae̓ cornu l. i. ſr̄bire ꝯͣ deū gloriātes d̓vr̄a malicia Hug. Aut defēdētes ꝑelationē pcc̄a vr̄a Caſ. Cornū ſuū videt̉ crige qͥ pcc̄m ꝓpriū ꝑ alios nitit̉excuſac̓ Quaꝓpter tales ad veniā redire n̄ poſſūt. ꝙ ꝯfeſſiōis r̄media ꝑdider̄t Hº idē r̄petit vt formidicꝫ vltionis magne on̄dat. qꝛ ſꝑ grauiꝰ vīdicat̉qͦd ītēata iuſſiōe p̄cipit̉ Un̄ dic̄ Dolite extollē ī altū cornu vr̄m. Ille ī altu eigit cornu. qͥ ꝯͣ deū ꝯcepta īiqͥtateremurmurat lnolite loqͥ nec corde-

nec līgual aduerſꝰ deū īiqͥtatē. Adhuc ī excuſatiōis vitio ꝑſeueras loqͥt̉ꝯͣ deū īiqͦtate: qn̄ aliquis ſic eſtimat ſeꝯſtitutū vt pcc̄a nō poſſit d̓clīare: dicēs nō culpa ſuā: ſꝫ nc̄itate ſtellaꝝ adaliqͦd ſe pcc̄m ꝑuēiſſe. vt hͦ magis imputet ꝯditori qͥd ꝓpͥa volūtate peccauit Au. Etiā loqͥt̉ ꝯͣ deū īiqͥtate qͥ dicit Uere nō iudicat d̓s de rebꝰ humanis: nō curat quid agat̉ ī terris Eccemulti īiqui r̄dudāt felicitatibꝰ: ⁊ īnocētes pͥmūt̉ laboribꝰ. Col. Neqꝫ hͨmō. neqꝫ illo mō debetis loqui aduerſꝰ deū īiquitatē Quia neqꝫ ab oriēte.neqꝫ ab occidēte. neqꝫ a d̓ſertis mōtibꝰ. Nic. erit r̄fugiū pcc̄oribꝰ vt deiiudiciūi poſſin̄t efiugē qm̄ d̓s iudexē Iqui vbiqꝫ pn̄s ē ꝑ eſſētiā: potētiā:⁊ pn̄tiā. ſic̄ dr̄ ī p̄s. cxxxviij. Si aſcēdero ī celū tu illic es. ſi deſcēdero adinfernū ades Et vt eiꝰ potētiā ꝯgnoſcēs: ſb̓iūgit Hūc hūiliat Ideijciēdoſr̄bū l⁊ hūc exaltat Iſb̓limādo hūilē.Hulqꝛ calix l. i. mēſura iuſte r̄tributionis e lī manu l. i. ī ptāte Ldn̄i L. i.chr̄i: ī cuiꝰ ptāte ē dare cuilibꝫ qͦd voluerit Hic calix dn̄i t̓plex ꝯtinꝫ poculū. videlꝫ (vini meri l. i. puri: qͦd ſigͣtr̄ tributionē iocunditatis eterne: vbinō miſcet̉ aliqͥd triſticie Et hūc ꝓpīatdn̄s ſcīs ſuis ī patria: ſic̄ ī alio psº dr̄Inebriabunt̉ ab vbertate domꝰ tue.Dein̄ calix dn̄i ē plenꝰ mixto. Hocmixtū ꝓpīat dn̄s ſcis ſuis: q̄ ſūt ī via ⁊ī purgatorio. qꝛ gaudiū qͦd hn̄t d̓ felici expectatiōe beatitudīs eterne nō ēmeꝝ. qꝛ ẜᵐ ꝙ dr̄ ꝓuer. xiiij. Spes quediffert affligit aīaꝫ. Quō at mixtū ē īvia fb̓iūgit: dicēs Ꝙt inclīauit ex hͦī hͦ Cū aliquis hꝫ duo vaſa vbi ē vinuꝫ diuerſarū ſpeꝝ. ſi vult facere mixtionē. īclīat ⁊ effūdit de vno vaſe inaliud Sic dn̄s fac̄. qn̄ hoī ī tribulation pōito ꝯſolationē īfūdit d̓ ꝯſidē̓atiōe ret̓butiōis et̓ne Tēꝑat gͦ amaritudinē pn̄tis tribulatiōis ꝑ duſcedi