Cxxxiiij

agit̉ hic de mēdacio ⁊ ꝑiurio q̄ fiūt īnegotiatōibꝰ. Hoc vitiū meū ē n̄ negotiatōis. qꝛ ſi mētior: ego mētior. n̄negotiū Poſſē eī dice̓. tāto emī: ſꝫ tāro vēdā. ſi placꝫ eme Nō eī iſtā veritatē audiēs ēptor repelleret̉: ſꝫ tuncpotiꝰ oēs accurrerēt: quia plꝰ fidē qͣꝫinercedē diligeret. hoc gͦ inqͥt me monet: ne mētiar: ne ꝑiurē: nō vt abijciānegotiū vn̄ me trafigo ⁊ adqͥro victū.Legimꝰ Caſ. eī ī vitas pa. paphūtiūillū ſcīſſimū virū ꝑ reue latōeꝫ negotiatori ꝯꝑatū: ⁊ inuenimꝰ hodie ī eccleſia dei tractātes qͥdē mercimonia:ſūma fide pollētes. Actꝰ eī peſſimꝰ: n̄res honeſta dānat̉. ſic̄ ⁊ diuiteꝫ legimꝰ nō ītroire ī regnū celoꝝ. cū tn̄ iobabraā: iſaac pr̄iarche facultatibꝰ qͦꝫ fuerūt affluentes. Negotiatores gͦ illiab oīabiles eſtimant̉: qͥ iuſticiā dn̄i minime ꝯſiderātes. ꝑ īmoderatū pecuieābitū polluūt̉: merces ſuas plꝰ ꝑiuriis vēdēdo qͣꝫ p̄cijs Tales dn̄s eiecitde tēplo di. Nolite face̓ domū patrismei domū negotiatōis ⁊ ſpelūcā latronū. Sequit̉ ītroibo in potētias.dn̄i. Potētias eſtimāt hoīes ꝑ negotiatōes adqͥre: ⁊ ī hͦ mūdo fieri p̄minētes Iſte btūs neglecto tali ꝓpoſito. ītroire ſe dicit ī potētias dn̄i id ēad regna celeſtia: vbi reuera ꝑueniſſecerta felicitas ē Introibo at dixit. vtoſtēdēt hirlm̄ ſuꝑnā clauſā ꝑfidis. apertā āt fidelibꝰ Et qͥd ibi facturꝰ ſitſb̓ſeq̄nt̓ enarrat di. ldn̄e memoraboriuſticie tue ſoliꝰ) illo .ſ. tꝑe cū agnosſeq̄ſtrat ab hedis. ⁊ pplōs momentanea eqͥtate diſcernit. ip̄iosqꝫ ī gehennā ⁊ fideles ī requiē mittit ſē̄ pit̓naꝫTūc vero memor ero iuſticie ſoliusdn̄i Ni. O eꝰ docuiſti me ſimittensmihi iſtinctꝰ ad bonū Caſſ. Uel docuiſti me libros dinos La iuuentutemea lex qͦ cepi ad tuā grām ꝑuenire.Et ne tm̄ hāc ſcīaꝫ ī pͥmordijs crede

res adqͥſitā dic̄. ꝙ btīs mētibus ſoletaccide̓ l ⁊ vſqꝫ nunc vt ꝑ ſpacia tꝑmeiꝰ doctrina creuiſſe videret̉ Hu. etqꝛ a te edoctꝰ ſū Nō abſcōdā talētutuū: ſꝫ l pronūciabo. alijs (mirabiliatua. Caſ. Utiqꝫ mirabilia fuerūt vtdoceret̉ īdoctꝰ. vt ex pctōre fieret iuſtiſſimꝰ Hu. vel ꝓnūciabo mirabilia tua ꝙ voluiſti naſci ⁊ pati. ⁊ ꝯtēnētes te expectas ⁊ reuocas ad penitētiā. ſicut me ſentio gratis ꝑ gratiātuā reuocatū Caſ. Hec gͦ ſe p̄dicaturū eē ꝓnūciat. q̄ in ip̄o fecerat diuinaclemētia At vſqꝫ ī ſenectā ⁊ ſeniūHu. Ad lrām .i. vſqꝫ ad mortē deꝰne dēlinqͣs me. Au. qꝛ niſi ad vltimūmecū fueris. nō erit aliqͥd meriti mei.et idcirco p̄cor vt gr̄a tua ſꝑ ꝑſeuētmecū. qꝛ vero vox iſta vniꝰ cuiuſdaꝫmagni hoīs ē. hͦ ē ipſiꝰ vanitatis voxeſt eccīe. q̄ tꝑe aplōꝝ erat iuuenis. fortis in virtute. ⁊ patiēs ī tribulationeIā qꝛ charitas refrigeſcit. virtꝰ de ficit. qͣſi ī ſenectutē venire cepit Caſ.Seniū āt tꝑs illud occiduū ītelligedū puto. qn̄ ⁊ ſeuꝰ ille tyrānꝰ antixp̄sadueniet: ⁊ eccīe virtꝰ ad̓o diminutaerit: vt ſeducant̉ etiā ſi fieri poſſit electi Col. Poſtulat ergo eccīa vt ſic̄in iuuētute ꝑ oīpotētis dei grām regit̉: ſic vſqꝫ in finē ꝑ eādē grām gubernet̉ Hu. Cuiꝰ voce ꝯſeq̄nt̓ ſb̓iungit̉ Oonec ānūciē brachiuꝫ tuū. l. i.dn̄m ſaluatorē filiū tuū. de qͣ iſa. xliij.dr̄. brachiū dn̄i cui reuelatū ē Igeneratōi oī q̄ vētura ē vſqꝫ ī fine ſeculi Caſ. vt religio chr̄iana totiꝰ mūdideuotōe dilatet̉. ⁊ donec ānūciē Qotētiā tuā. ū. qꝛ potes de īduratisī pctō face̓ filios gr̄e ⁊ hoc eſt magnapotētia: qꝛ vt ait Au. maius ē iuſtificare īp̄iū. qͣꝫ creare celū ⁊ t̓rā (et iuſticiā tuaꝫ deꝰ Iqͣ reddis vnicuiqꝫ iuxtaoꝑa ſua Gl. Et ne putes ꝙ ſolꝰ hōeget gr̄a ec oſtēdit ꝑueniſſe gratiam