Pſalmuslxix.

Caſſ. ꝙ vir ille fideliſſimꝰ ſiue ī afflictōibꝰ poſitꝰ: ſiue in ſenij etate ꝯſtitutꝰ. metuebat ꝯſiliū inimicoꝝ ſuorūdicētiū deꝰ dereliqͥt eū. Hoſtes enimcarnales mūdanaⁿ amātes. cū viderēthoīeꝫ crebra calamitate fatigatū. crediderūt ip̄m a deo deſertu. qꝛ euꝫ truculētie .i. cruciatui ſue traditū eē ſenſerūt: qͥ dinā putāt gr̄am ī ſolisⁱ corporeis viribꝰ ꝯſtitutā Itē dixerūt lꝑſeqͥmini ſeu: qꝛ fuge̓ nō poterat l ⁊ cōp̄hedite eū: qꝛ nō ē qͥ eripiat leu Demētes ꝓrſꝰ hoīes eſtimabāt ꝙ deꝰ deſerat pͥmijs. qͦs exponit iniurijs: ⁊ nōmagis coronare velit. qͦs ꝓbari debēꝑmittit Sic deliberat qͥ ad oculū iudicat. Sꝫ vir fidelis ī tribulatōe ꝯſtitutꝰ. ad oronē recurres econtra dicitNi. Qn̄e ne elōgeris a me Iſb̓trahēdo mihi auxiliū defēſiōis tue Caſ.Petit eī ne gr̄a eiꝰ ab ipſo diſcedat ⁊grauioribꝰ exponat̉ īſidijs Addiditqꝫ (deꝰ meꝰ ī adiutoriū meū reſpiceIqꝛ ſe nouerat affligēdū orat vt ꝑ adiutoriū dn̄i ei digna patia tribuat̉. Nāquē ille adiuuat: maloꝝ ꝯtritōe nondeficit. ſꝫ tūc ſpe potiꝰ erigit̉. qn̄ t̓bulationū faſce p̄grauat̉. Poſtqͣꝫ iſte fidelis orauit ꝓ ſe: orat ec ꝓ inimicisſuis di. Gl. Cōfūdant̉. Itra hͦ ꝙ pſumūt de viribꝰ ſuis vt pctā ſua cognoſcāt l⁊ deficiāt la ſua ꝑuerſa ītētion (detͣhētes aīe mee. ¶ Ni. i. volētes famā mea denigrare. vt ꝑ hͦ videant̉ ꝑſeqͥ me iniuſte Caſſ. Admonetei tales patie virtute ſuꝑari. qͦs tātūp̄cipit ſuſtinē. vt ipſi magis ī ſuis oblocutōibꝰ defice̓ videant̉ Hu. Copiant̉ ꝯfuſiōe Icorā ſacerdote ī ꝯfeſſiōe⁊ pudore vt ſꝑ pudeāt ſe peccaſſeqͥ q̄rūt mala mihi Iīſidiādo. aut detrahēdo ꝟbis doloſis. qͥcqͥd eī dicāt⁊ faciāt mihi mali Ego aūt ſꝑ ſperabo. Iꝑ te liberari (et adijciaꝫ ſuꝑ oēmlaude tuā. Au. ꝑfectioreꝫ facturꝰ es

adiecturꝰ es? Laudatꝰ ē deꝰ ī oībꝰ bonis factis ſuis: ī oī creatura ſua: ī oī īſtitutōe rerū oīm: ī gubernatōe ⁊ regimine ſeculoꝝ: ī ordīe tēpoꝝ: in eminētia celi: ī fecuditate t̓raꝝ: ī circūfuſion maris: ⁊ ceteris oībꝰ mirabilibꝰſuis Nōdū erat laudatꝰ in eo ꝙ ſuſcitauit carnē hūanā ī vitā et̓nā Caſſ.Nā cū dixero verbū pr̄is feciſſe celū⁊ t̓rā ⁊ oīa q̄ ī eis ſt̓: ꝑfc̄a dn̄m deuotōe laudaui: ſꝫ cū adiuxeo ip̄ꝫ īcarnatū eē ꝓ ſalutē cūctoꝝ adieci cumuluꝫlaudibꝰ plenis Au. ſꝫ tu pctōr nūqͥdadijcies aliqͥd ſuꝑ omnem laudē deiHu. Nūqͥd adijciā āpliādo laudemdei ꝓpt̓ mīam q̇ pctōres nō dānat: ſꝫad pnīaꝫ adduces ſaluat? Un̄ adhucſb̓diDOs meū ānūciabit iuſticiā tuāAu. adijciēdo ſr̄ oēꝫ laudē tuā hͦ ꝙiuſtꝰ ſū. ſi iuſtꝰ ſū iuſticia tua ē ī menmea. tū eī iuſtificas īpiūl tota die ſalutare tuū Iſcꝫ ſꝑ tā ī ꝓſꝑis qͣꝫ ī aduerſis laudabo dn̄m chriſtu ſalutare deiCaſ. a qͦ ſalꝰ mūdi gl̓orioſa īcarnatōeꝓuenit Sequit̉ Qm̄ nō cognoui litteraturā. Ni. i. ſciam inflātē q̄ ſuꝑbire facit ⁊ p̄ſume̓ de viribꝰ ſuis dicēscū apl̓o .i. ad choꝝ. ij. Nō iudicaui mealiqͥd ſcire int̓ vos. niſi tm̄ ieſū xp̄m ⁊hūc crucifixū: Et io. qꝛ n̄ cognoui p̄ſume̓ de me: ſꝫ de dei gr̄a q̄ ſaluat peccatores. iō Lintroibo in potētias hͨē ꝟtutesl dn̄i Ieas cognoſcēdo ⁊ docēdo Edn̄e mēorabor iuſticie tue ſoliꝰAu. O ſoliꝰ ꝓrſꝰ. ibi meā iuſticiā n̄cogito: iuſticiā tua ſola me liberat.mea ſola nō ſt̓: niſi pctā: nō gloriord̓viribꝰ meis: qꝛ qͥcqͥd boni habeo: a tehabeo. qꝛ me gratis ſaluaſti Col. trāſlatio romana hꝫ. qꝛ n̄ cogͦui negotiatōes: ītroibo ī potētias dn̄i Au. dicat mihi negotiator. ecce ego afferoex lōginqͦ merces ad ea loca in qͥbꝰ n̄ſūt vt īde viuātqͣꝫ mercedeꝫ laborismei peto. vt cariꝰ vēdā qͣꝫ emero Naſcpͥtū ē. dignꝰ ē mercē̓aiꝰ me̓cede ſua. ſꝫ