Pſalmus.Ixx.

vſqꝫ ī altiſſima q̄ feciſti magnalia.i. vſqꝫ ad ip̄os ordīes celeſtes Au.vid̓lꝫ āgelos. ſedes. dn̄atōes. pͥncipatꝰ ptātes. qͦs tu lōge mirabiliꝰ qͣꝫ cētera oꝑa creaſti. hec ipſa magͣlia .i. ordines celeſtes tibi debēt ꝙ ſt̓: ꝙ iuſte viuūt: ꝙ btē viuūt Caſ. Poſtqͣꝫ grāmcreatoris atqꝫ iuſticia ⁊ vſqꝫ ī altiſſima dixit eē ꝓgreſſā: ꝯſeq̄nt̓ cū admiratōe ſb̓ngit ꝭdeꝰ qͥs ſimilis tibi. ſqͣſidicat nullꝰ. qm̄ ex oꝑibꝰ ſuis cognoſcit̉ ſingularis Magnitudo ſiqͥdē facti: potētiā teſtat̉ auctoris Hu. Sꝫꝯtra gene. ij. fecit deꝰ hoīeꝫ ad imaginē ⁊ ſimilitudinē ſuā Sol̓o In natura ⁊ potētia nullꝰ ſimilis ē deo Au.Nō ī īferno. neqꝫ ī t̓ra nec ī celo: necipſis celeſtibꝰ: nec ſuꝑceleſtibꝰ īdigetdeꝰ: vt aut melior ſit aut potētior autbeatior: qꝛ ipſe ē ſūmū a qͦ ē oē bonūHu. deīde dic̄ eccīā ī tribulatōibꝰ poſita Quātas on̄diſti mihi t̓bulatōes.qͣi inuerabiles vt me ſaluares Lmultas Inūeroſitate (⁊ malas malo pene ( ⁊ ꝯuerſꝰ. la flagellatōe ad me oculis tue mīe lviuificaſti me ſꝑ int̓namtuā ꝯſolatōeꝫ (⁊ de abyſſis t̓re. l. i. denegotijs ſeculi. vel de ꝓfūditate pctīLiteꝝ qꝛ ml̓totiēs corrui ī pctm̄ Lreduxiſti me ꝑ pn̄iaꝫ: vel ꝓphetica certitudine loq̄n̄s. p̄teritū ponēs ꝓ futuro di. Lreduxiſti me l. i. reduces Caſ.Iteꝝ dc̄m ē. vt medicia eiꝰ freq̄ntiorindicet̉ Hug. Et mihi ſic reductoQultiplicaſti magnificētiā tuā ꝯferendo mihi ꝟtutes. qͣs qͥ hn̄t magnaoꝑāt̉ Trāſlatio romana hꝫ. multiplicaſti iuſticiaꝫ. qm̄ ꝑ diuerſas cās afflictionū mihi ſb̓uenire dignatꝰ es (⁊ cōuerſꝰ. ad me penitē tē lꝯſolatꝰ es mealloqͥo ſacre ſcpͥture Caſ. hͦ ꝟbū qͣꝫpat̓nū ſit d̓bemꝰ aduerte vt famulosſuos qͣꝫuis p̄miſſa diſtrictōe caſtiget:tn̄ t̓ſtes ꝑmane̓ n̄ patit̉: dū ſcpͥturarūdīnaꝝ eos ſcō alloqͥo ꝯſolat̉. Cōſola

tio eī ſcripturaꝝ aīos ꝯponit: affliction releuat: ⁊ mēte ſanat diuerſis lāguoribꝰ āxietatibꝰ ſauciata. Cū dn̄sfidelibꝰ ſuis ꝑ ꝯſolatiōes piasī pmīaet̓na ꝓmiſerit ꝯſeq̄nt̓ ecc̄īa ꝟitatē eiꝰſe pſallē ꝯfitet̉ di. Naꝫ ⁊ ego ꝯfitebortibi Hꝯfōne laudis Lin vaſis pſalmiAu. i. ī pſaltēio qd̓ ē vas pſalmi Hu.vel ī ꝑſonis eccaſticis qͥ ſūt vaſa pſalmoꝝ. qͥd āt ꝯfitet̉ ecc̄īa ſb̓iūgit di. lveritatē tuā deꝰ. ¶ Caſ. i. qꝛ dn̄i ꝓmiſſaꝯplēda ſt̓ Ipſallā tibi ī cithara I Au.ꝑ cithara qͦ ē īſtrumētū ꝯcauū: ⁊ ab īferiori reddit ſonū: ītelligit̉ caro: pſallā gͦ ī mortificatōe carnis tibi qͥ es Lſcūs iſrael. MHū i. ſcīficator xp̄ianoꝝꝯtē plātiū te ꝑ fidē oꝑantē Exultabūt labia mea cū cātauero tibi. l.i. letꝰ⁊ hilaris ero ī laudādo te: in pſalmodia: ⁊ in or̄one mea. et nō tm̄ ore laudabo te: ſꝫ l. ⁊ aīa mea. laudabit. Iuxta illd̓ apl̓i .i. ad choꝝ. xiij. pſallā ſpū.pſallā ⁊ mēte: et addit (quā redemiſtip̄cio ſāguis tui Alit̓ myſticel exultabūt labia mea. Iīteriora videlꝫ ītellectꝰ ⁊ affectꝰ (cū cātauero tibi ſi eccaDe qͥbꝰ labijs dic̄ psͣ. alio loco. Diffuſa ē grā ī labijs tuis Caſſ. Nā vt hͨſpūalit̓ ītelligēs adiecit (⁊ aīa meaquā redemiſti Ipſa gͦ gaudet ī labijsiteriꝰ. qͥbꝰ tacite clamat ad dn̄m. nec ſolū ꝯfitebor ī aīa mea Sed et linguamea tota die l. i. aſſidue lmeditabituriuſticiā tua. Nic .i. ex meditatōe corporis ꝯfitebit̉ iuſticiā tuā (cū ꝯfuſi ⁊reueriti fuerint qui q̄rūt mala mihiHu. videlꝫ demōes qͥ tūc ꝯfundunt̉cū hō incipit face̓ pn̄īaꝫ Let reuerent̉ ſ.l. i. timēt: cū fortit̉ ꝑſeuerat ⁊ ſuꝑattētatōes eoꝝ Uel anagogice Col. qē myſtica locuto de ſuꝑnis p̄t idē ꝟſiculꝰ exponi: vt videlꝫ Caſſ. linguamſuā dicat et̓nalit̓ meditaturā eē iuſticiā d̓i .i. corꝑis ſb̓aꝫ: qͦ tc̄ plēiſſime laudes dn̄i meditabit̉. qn̄ r̄gª eiꝰ ī illa re-