Pſalmus.IXIX.
ecc̄am ꝑ orbē t̓rarū diffuſā (⁊ qͥ diligūt nomē eiꝰ lexiſtētes in charitateChabitabūt ī ea Inumero ⁊ merito: qꝛſola charitas diuidit int̓ filios regni⁊ ꝑditōis. Alio mō exponit̉ de eccīatriuphāte q̄ ſyon appellat̉ Unde adhebre. xij. Acceſſiſtis ad ſyon mōtē ⁊ciuitatē dei viuentis hirlm̄ celeſtemHāc āt ſyon celeſtē deꝰ ſaluā fecit qn̄ꝑ hoīes illuc aſcēdētes angeloꝝ ruinā reparauit: ⁊ edificabunt̉ ciuitatesiude .i. chr̄i. Et pn̄t dici he ciuitatesdiuerſoꝝ āgeloꝝ ordīes. qͥ tūc edificātur Hīe. qn̄ aīe ſcōꝝ ī tēplū ſcm̄ tqͣꝫviui lapides deferunt̉: ⁊ inhabitabūtibi videlꝫ ſcī illuc aſſūpti Ri. et heręditate adqͥrēt eā Hu. vt habeāt illābtītudine regni celeſtis ī ꝑpetua poſſeſſiōe: et ſemē ſeruoꝝ eiꝰ Ni. i. fideles diſcipuloꝝ chr̄i imitatores: poſſidebit ea: et̓nalit̓ abſqꝫ amiſſiōe Hu.Et qͥ diligūt nomē eiꝰ .i. hn̄tes fidē ꝑdilectōeꝫ oꝑantē: habitabūt ī ea Nl.In qͣ eſt ꝑfecta charitas: vna vox letatiū: ⁊ vnꝰ ardor cordiū Caſ. Audiuimꝰ pſalmū qͥ de paſſiōe dn̄i ꝓphetat qͣrtū: di ſpc̄ ſatōe celeſti mirabilem.vbi qͣnta ēī dinitate ptās: tāta in humanitate ꝯſtat huilitas. Aſſūpſit ſcm̄verbū naturā nr̄e īfirmitatis ſic̄ titulꝰ p̄fatꝰ ait. ꝓ his qͥ ꝯmutabunt̉: vt ꝑīdebitā mortē ſuam: liberaret. nos amorte iuſtiſſima Au. libro de cathezizādis rudibꝰ. pauꝑ factꝰ ē ꝓ nobiscuiꝰ ſūt oīa: ꝑ quē oīa creata ſūt: ne qͥſqꝫ credēs ī eū de t̓renis ditijs audeat ſuꝑbire. Eſuriuit ⁊ ſitiuit vt nosſatiaret. vinctꝰ c̄ qͥ oēs ſuos de īfirmitatū vinculis abſoluit: paſſꝰē qͥ nr̄oscruciatꝰ finiuit. mortuꝰ ē qͥ nos a morte īferni redemit. reſurrexit. vt ꝑ cōfeſſionē diſcamꝰ a vitijs refurgē poſtea nō caſuri Caſ. Reuera oīpotēs:reuera miſericors qͥ dānatā naturamhūanā btīficauit: collocādo eā a de-
ria libēauit. miſerias nr̄as a nobis fecit alienas ⁊ p̄ſtitit hoīem ꝑ ſuā mortē vine: que creatu īmortalē diabolfeceat iterire Hie. ip̄m itima cordisd̓uotōe dep̄cemur. qͣtenꝰ nos ẜuulosſuos qͦs redemit ꝑ fellis amaritudinē: ꝑ aceti aſꝑitate: ꝑ crucis ſupplicia.ꝑ clauoꝝ vulnera: ꝑ mortis ꝯtumeliā.ꝑ gloriā reſurrectōis: ſic cuſtodire dignet̉ ī ſeculo vt faciat participes ſcīsſuis ī regno. ad qͦs nos ꝑducat. qͥ eſtbn̄dictꝰ in ſecula ſeculoꝝ AmenEus in adiutoTitulꝰ In finē pͣs. dauid inrememoratōe ꝙ ſaluū fecit eum dn̄sHu. Poſita ī p̄cedēti p̄s. chr̄i paſſion petit eccīa vel vir iuſtꝰ adiuuari⁊ ordīe ꝯgruo: qꝛ a chr̄i paſſiōe ē nobis oē adiutoriū. vn̄ p̄dicti tituli ſēſꝰtalis ē. Psͣ. iſte dirigēs nos ī finē .i.ī chr̄m attribuit̉ dauid .i. hoī iuſto qͥh̓ loqͥt̉ agēs ī rememoratōe .i. de mememoria nō vtiqꝫ pctōꝝ ſuoꝝ: ſꝫ ꝙſaluū fecit eū dn̄s ꝑ ſuā ſcīſſimā paſſionē Ni. Hic p̄s. vt mihi videt̉ ē ꝓphetia de futuro Preuidit ei dauidin ſpūſco ꝙ pͥncipiū hꝰ p̄s recordādūeſſꝫ ī ecca ī pͥncipio oīm horarū canonicaꝝ. vel iuxta pͥncipiū. ad poſtulādūdei auxiliū ꝯtra tētatōes Glo. qꝛ cūorare dc̄mꝰ. tūc maxīe diabolꝰ nos tētare nitit̉ Hu. ſuꝑ regulaꝫ btī augꝭ.Sciēs ei vtilitatē orādi. et nobis iuidēs grām īpetrādi: īmittit orātibꝰcogitationū tumultꝰ: vt mētē ab orone dīdat: ⁊ fructū or̄ois tollat Intētio pſalmiſte ē monē vt nō in nobisgloriātes ꝯfidamꝰ: ſꝫ ī deo gloriemur.⁊ ꝯfidamꝰ ī eiꝰ auxilio Caſſ. Populus itaqꝫ fidelis dn̄m dep̄cat̉ vt a ꝑſeq̄ntiū ꝑiculis liberet̉ ⁊ irriſiōes eorūirritas faciat qͣtenꝰ ꝯuerſi pcͣtā ſua ſalutariter erubeſcāt Un̄ dicitEus ī adiutoriuꝫ meū ītēde j.j.ꝓpiciꝰ reſpice ī adiutoriū meū. Et ne