PſalmusCxxxlxx
lōgiꝰ ꝓtraheret̉ adiutorij bn̄ficiū ꝯtinuo adiecit l dn̄e ad adiuuādū me feſtia ſic dr̄ feſtīa. qͣi mīa dīna tardaē̓t.⁊ ꝑ morā aduētꝰ eiꝰ fierēt gͣuiora formēta. Deīde exēplo xp̄i orat emēdationē ſuoꝝ inimicoꝝ di. Hu. Cōfūdant̉ hfuſiōe. q̄ adducit gr̄am ⁊ gloriā. Ecci. iiij. vt de facti ſui ꝑuerſitate turbent̉ Caſ. l ⁊ reuereant̉. l. i. timeāt te iudice lqͥ q̄rūt aīam meā. ſb̓ꝫaudi ad ꝑdēdū ea uertant̉ retrorſū la p̄ua cogitatōe iuſſa ſua ſeq̄ntes⁊ erubeſcat. d̓ malis ſuis lqͥ volūtmihi mala hāc retributōeꝫ ſuſcipiāt.ne ī ſua iniqͥtate ꝑſiſtāt Huertāt̉ ſtatim erube ſcc̄tes qͥ dicūt mihi euge euge Ipͥoris ſēſꝰ excuſſio ē. vt a ſuo ꝓpoſito erubeſcētes. velocit̉ ꝯuertant̉qͥ falſis laudatōibꝰ cognoſcunt̉ fideles īcrepare. Euge eī ẜmo laudātisc: ſꝫ h̓ ſub ironia .i. ſb̓ irriſione dictuꝫaduerti dꝫ. qm̄ ab inimicis videt̉ eſſeꝓlatū. Dicit eī ſtatī auertant̉. Au.qꝛ plus ꝑſequit̉ lingua adulatoris. qͣꝫmanꝰ int̓fectoris Cū ꝟo fuerīt auerſi ⁊ ꝯfuſi qͥd fiet? Ni: Exultēt ⁊ letent̉ ī te hde tua boītate ⁊ ī nō hꝰ ſcl̓ivanitate Hie. Loc̄s qͥ q̄rūt te l. i. qͥ ꝑlachrymas pnīe te qui miſericors esreqͦrūt l ⁊ dicant ſꝑ magnificet̉ dn̄s.Caſſ. Deꝰ qͥ in ſe totꝰ ſingularis ⁊ īeffabilis eſt: n̄ hꝫ incremētū: ſꝫ tn̄ magnificādo ip̄m: nos īde ꝓficimꝰ: ⁊ cūlaudes deo ſcā mēte ꝑſoluimꝰ. nr̄a coſcīa ſꝑ auget̉ Gl. Et nota ꝙ dic̄ ſꝑmagnificet̉: qꝛ nunqͣꝫ debēt ceſſare alaude eiꝰ Au. Si pctōr es magnificetur vt te vocet Cōfiteris: magnificet̉vt ignoſcat. Iā iuſte viuis: magnificet̉ vt regat: ꝑſeueras vſqꝫ ī finē: ma.gnificet̉ vt glorificet te: hͦ dicāt qͥ q̄rūt te Hīe. ēqͥ diligūt ſalutare tuūdn̄m ieſu xp̄m qͥ ē oīm vita ⁊ ſalꝰ AuTu gͦ qͥd? Ego vero egenꝰ ⁊ pauꝑſū. Auxiliū q̄ro. ſꝑ īfirmitatē meam
ꝯfiteor: donata ſūt mihi pctā: iaꝫ cepiſeqͥ p̄cepta dei. adhuc tn̄ egenꝰ ⁊ pauper ſū: qꝛ video aliā lege̓ ī mēbris meis repugnātē legi mētis mee Ec̄ adhuc eſurio ⁊ ſitio iuſticiā. ſeqͥt̉ Caſ.deꝰ adiuua me ſi tribulatōe mūdana vbi pugno ꝯtra vitia: vbi ⁊ diabolū hoſte patior vt tue miſeratōis auxilio: hoīm īſidias liber euadē poſſim⁊ ad ſalutē quā deſidero ꝑuenire. qm̄Ediutor meꝰ ſi nc̄itatibꝰ meis l ⁊ libęrator meꝰ ſab hac ſecuſi clade Ltues. qͥ peccātē vocas: pēitēti īdulges.⁊ ꝑſeuerātē corōas dn̄e ne morerisCol. ſꝫ ſic̄ in pͥncipio huiꝰ pͣs. dc̄meſt: dn̄e ad adiuuādū me feſtina: ne tētatio me ſuꝑet ⁊ deficiaꝫ. auxilio tuodeſtitutꝰ Caſſ. totꝰ h̓ p̄s celeſtis ph̓ieluce reſplēdet: cuiꝰ pͥmꝰ verſꝰ ī pͥncipio horaꝝ ī ſcā ecc̄a ꝯtra tētationeꝫdiaboli decātādo freq̄ntat̉: eo ꝙ qͦtiens nos incipimꝰ orare tūc magis tēdit nos tētare: qͣtenꝰ a nobis auferatfructū or̄ois: Eſt eī h̓ p̄s. morali ꝓbitate formatꝰ: petēs ī afflictōibꝰ remediū: ⁊ inimicoꝝ ſaluberrimam ꝯfuſionē: vt erubeſcētes mala ſua deſerant.qͥ prauis actibꝰ famulant̉ Deinde bonoꝝ letitiā ⁊ et̓na gaudia ꝓmittit. etqd̓ ē ī afflictōe ſūma p̄ſidiū celerrimedn̄m venire dep̄cat̉. qͥ huiꝰ mūdi pregrauātes āguſtias aduētꝰ ſui viſitatiōe ſb̓moueat Col. Rogemꝰ gͦ dominū ieſū xp̄m adiutorē nr̄m qͣtenꝰnobis ſb̓uenire nō tardet: ſꝫ auxiliuꝫin tꝑe tribulatiōis miſeratiōe ſolitalargiat̉: vt cū ſcīs eiꝰ exultātes. eū magnificare atꝫ extollē valeamꝰ ī gloriaceleſti: ad quā nos ipſe ꝑducē dignet̉.qͥ eſt benedictꝰ ī ſecula ſe. AmenN te domine ſpeTitulꝰ p̄s. dauid filioꝝ ionadab ⁊ pͥorū captiuoꝝ Hu. Hic titulꝰ tangithiſtoriā q̄ ſcribit̉ hiere. xxxv. ꝙ iona-