Cxxxi.

yet̓nā dānatōeꝫ Au. Fr̄es n̄ ſic acciꝑe debemꝰ ꝙ queqꝫ deꝰ ſcribit in libro vite vt deleat illu: ſꝫ libri noīe p̄deſtinatio dei accipit̉: qꝛ ſic̄ hͦ qd̓ ī libro ſcpͥtū ē: fixū nanet. ſic īcōmutabile ē qͥcqͥd a deo p̄deſtinat̉. Qūo gͦ dicit: deleant̉: ſi hi qͥ ſcpͥti ſūt deleri nōpn̄t? Sꝫ hͦ dc̄m eſt ẜm ſpeꝫ illoꝝ. qꝛipſi ſe ſcpͥtos putabāt Caſſ. ibi eī qd̓ſcribit̉ deleri nō p̄t: qꝛ totū ī p̄deſtiatōe ſolidatū ē ⁊ nll̓s euētꝰ mutare poterit. qd̓ illa ꝓuidētiā eterna decreuitSeqͥt̉l ⁊ cū iuſtꝭ. nō ſcribāt̉. Ide īp̄elocutōis modꝰ ē. vt ſcribe̓ dicat deuꝫqd̓ ē ī illa iudicatōe facturꝰ: ſic̄ ī euāgelio dic̄ lu. ix. Gaudete qꝛ noīa vr̄aſcpͥta ſūt ī celis. Hoc eī accide̓ negateis qͥ nō ſūt: ſic̄ titulꝰ ait: pijs ſatiſfactōibꝰ ꝯmutati Poſtqͣꝫ iudeis q̄ fuerāt emerſura ꝓphetica p̄dicatōe ꝯpetent̓ optauit Sequit̉ vox xp̄i de ſuaincarnatōe di. Ni. Ego ſuꝫ pauꝑnatꝰ: pauꝑ cōuerſatꝰ: pauꝑ mortuꝰ: incruce nudꝰ: et in alieno ſepulcro poſitus (et dolēs qꝛ dolor ī chr̄i paſſiōefuit maximꝰ lſalꝰ tua deꝰ ſuſcepit mereſuſcitādo me a mortē. Deinde ſcāecca grās agit di. Laudabo nomē d̓icū cātico .ſ. i. cū hymnidica exultatōelaudabo nomē dn̄i corde ⁊ ore l⁊ magnificabo eū in laude. Nō ē intelligēdū ꝙ ex hūana laude aliqͥd deo accreſcat: ſꝫ ipſis laudātibꝰ Et placebit deo ſupple ſacrificiū laudis dīneCaſ. (ſuꝑ vitulū nouellū cornua ꝓducēte ⁊ vngulas. In veteri eī legemos fuit vt ꝓ pc̄tis offerret̉ vitulꝰ nōuellꝰ .i. vitulꝰ vniꝰ anni. Quaſi gͦ dicat: multo acceptior ē laus puro corde fuſa deo. qͣꝫ p̄t pecudū place̓ mactatio Ni. Et hoc ē qd̓ p̄dixit ſaluatorIo. iiij. Uenit hora ⁊ nūc c̄. qn̄ veriadoratores adorabūt pr̄em in ſpū etveritate Uideāt pauꝑes. l. i. chr̄ianiqͥ ī pͥmitiua ecca fuerūt pauꝑes Caſ.

Let letent̉. ꝙ iā nō in ſolis facultatibꝰ vt olim oblatio poſita eſt: ſꝫ ī metis affectu ⁊ deuotiōe. vbi ⁊ pauꝑ p̄teē ditiſſimꝰ l q̄rite deū in fide ⁊ charitate l ⁊ viuet aīa vr̄a/ vita aīe deꝰē. Illud ꝓprie viuē dicimꝰ qd̓ ī btītudinis iocuditate ꝯſiſtit Et ſecure qrite eū Qm̄ exaudiuit pauperes dn̄s. IPauꝑes ſūt chriani qͥ mūdi iſtiꝰ diuitias ⁊ voluptates deſpiciūt: et eligut indigētiā hūanaꝝ rerū. vt ſpūalibꝰ epulis farciant̉ et vinctos ſuos n̄deſperit. l.i. oēs qͥ eiꝰ legibꝰ ⁊ mādatis vinciunt̉. ipſos enī liberat a laq̄iscarnalibꝰ qͦs ſuis regul̓ ꝯnexos agnouerit Ni. vel vinctos .i. ſcos pres inlībo dete tos nō deſpexit ipſos ſecuꝫeducēdo. Propt̓ gͦ p̄miſſa bn̄ficia q̄deꝰ fecit hūano generi Daudēt illuceli ⁊ t̓ra l. i. ciues celeſtes. ⁊ hoīes īt̓ra habitātes lmare ⁊ oīa reptilia ineis In̄ ꝙ talia irrōnabilia laudēt deūꝓprie: ſꝫ qꝛ ſunt hoībꝰ materia laudisdiuine. qͥ eū laudāt ex ſuis creaturisQuare laudēt. Quia deꝰ ſaluā facietſyon. Qd̓ exponit̉ duplicit̓. vno mode ecca militate q̄ ꝑ ſyon ītelligit̉: qd̓int̓pretat̉ ſpeculatio Caſſ. qm̄ ī ſolaeccīā reſpicit̉ deꝰ ī quē corda fideliūdirigunt̉ l. ⁊ edificabunt̉ ciuitates iude l. i. chr̄i qͥ fuit de tribū iuda Ni. qꝛalij apl̓i alijqꝫ diſcipuli de mote ſyonmiſſi ſūt ad p̄dicādū ꝑ orbē vniuerſū.vbi ꝑ eos ordinate ſūt eccīe q dicūt̉ciuitates. eo ꝙ ciuitas ē ciuiū vnitasIbi āt vniebant̉ fideles in fide ⁊ charitate Et inhabitabunt ibi I fideleschri Caſſ. Ubi ꝯſtant̉ mētis puritate verſant̉ ⁊ hereditate adqͥret eāNic. qꝛ decedētibꝰ pͥmis alij qͣi hēditarie ſuccedūt eis Caſ. vel ī heditateadqͥret eā. qn̄ ad hirl̓m illā et̓nā dn̄imiſeratōe ꝑueniūt Ni Et ſemē ſeruoꝝ eiꝰ l. i. imitatores fidei apl̓oꝝ etdiſcipuloꝝ chr̄i (poſſidebit eā Ivid̓lꝫ