Pſalmus.lxViii.

dederūt ei vinū bibere cū felle mixtū.et qꝛ fel erat de natura ſua magis cōmeſtibile qͣꝫ potabile. Iō noīat ipſuꝫfel̓ ī hͦ loco eſcāl. ⁊ in ſiti mea potauerūt me aceto vt habet̉ Io. xix. Cuꝫergo accepiſſet acetum. dixit. Cōſummatum ē Augꝰ. fel ⁊ acetuꝫ adhucofferūt chr̄o. qͥ male viuēdo ſcādaluꝫīferūt eccīe Minꝰ eī peccauerūt iudeicrucifigētes chr̄m in t̓ra ābulātē. qͣꝫqͥ ip̄m ꝯtēnūt in celo regnāteꝫ Et qꝛiudei malā eſcā dederūt: in eſca puriti ſūt. vn̄ ſequit̉ Ni. Fiat mēſa eorū corā ipſis ī laqueū qn̄ eī hirlm̄ ſuit obſeſſa a romanis. iudei illic ꝯuenerāt ad celebrādū ꝯuiuiū paſchale. qd̓nō poterat fieri extra hirlm̄: ⁊ ſic fuerūt illaq̄ati qꝛ a romanis fuerūt ī illaobſidiōe circūcluſi ſicut aues ī laq̄ oLet ī retributōes ſcꝫ penaꝝ debitarūꝓpt̓ mortē xp̄i: qꝛ paſſi ſunt famē ī illa obſidiōe ī tātū ꝙ muliēs cōederūtpueros ſuos. ⁊ ex ꝯſeq̄nti paſſi ſuntmortis peſtilētiā: vt dicit ioſephꝰ inlibro de iudaico bello L ⁊ in ſcādalūetiā tūc facti ſunt. qꝛ ciuitate capta vēdebant̉ octogīta milia iudeoꝝ. videlꝫxxx. ꝓ vno denario: exceptis illis qͥfame ⁊ gladio ꝑierūt Obſcurent̉ oculi eoꝝ ne videāt. qꝛ iudei qͥ nō fuer̄tmortui: ſūt ꝑ totū orbē diſperſi. ⁊ inſua infidelitate excecatil ⁊ dorſū eoꝝſꝑ īcurua. vt romāis ẜuiāt ſꝑ Hie.aut ſub onē legis. quā ẜm lrāꝫ nemoferre potuit Hos duos ꝟſiculos allegat aplūs ad roma. xi. de excecatōeiudeoꝝ: fiat menſa eoꝝ Nu. Sacraſcriptura mēſa dr̄. vbi mētes fideliūreficiunt̉. vn̄ psͣ. Paraſti ī conſpectumeo mēſā. hec mēſa dr̄ iudeoꝝ: qꝛ lexdata fuit eis. ⁊ hec facta ē eis lin laq̄um ſꝑ erroneā ītelligētiā l ⁊ ī retributionē ſillos ī multas ꝯtrarietatesīplicādo l ⁊ ī ſcādalū I. i. cā qͣre ſcandalizant̉ lobſcurent̉ oculi cordiseoꝝ ne videāt veritatē .i. ne ītelligāt

dīnitatē ſb̓ hūanitate latētē bet doriūeoꝝ l. i. affectōeꝫ eoꝝ q̄ dꝫ hōiē erigēſic̄ ſpīa dorſil ſꝑ īcurna lad t̓rēa Caſhͦ illis euenit qͥ nimio delictoꝝ podēp̄grauati. ceruicē ſuā in t̓raꝫ cernui. i.īclinati incuruāt Nā dorſū dictū ē q̄ideſcēdēs deorſuꝫ Et hͦ qd̓ dicit ſpiſignat īpīos qͥ nulla ſatiſfactiōe ꝯuerſiſūt. deinde īprecat̉ eis captiuitatē factā a romanis di. Ni. E ffūde ſupereos irā tuā l. i. effectū ire tuel ⁊ furorire tue l. i. rigor iuſticie tue loprehēdat eos. qd̓ factū ē in deſtructōe eorū ꝑ romanos facta Fiat habitatioeoꝝ deſerta qꝛ romani deſtruxerūtciuitates eoꝝ ⁊ local ⁊ in tabernaculis eoꝝ nō ſit qͥ īhabitet qꝛ totalit̓ fuerūt expulſi de iudea: ⁊ hirlm̄ fūditꝰeuerſa ē. et facta qͣſi aceruꝰ lapidū. Ethec ꝯpleta fuerūt ſb̓ tyto ⁊ veſpaſiano īꝑatoribꝰ romanoꝝ. Et hꝰ punitōnis cā ſb̓dit Qm̄ quē tu ꝑcuſſiſti j.ſ.xp̄m. ꝑſecuti ſūt occidēdo en. Dic eīaplūs ad ro. viij. de deo pr̄e. ꝙ ꝓpriofilio ſuo nō peꝑcit: ſꝫ ꝓ nobis oībꝰ tradidit illū. et ſic eū ꝑcuſſit: qꝛ ꝑcuſſionibꝰ iudeoꝝ ip̄m expoſuit Hoc tn̄ fuitex maxīa charitate: ẜm ꝙ dr̄ Io. iij.Sic deꝰ dilexit mūdū vt filiū ſuū vnigenitū daret: ſꝫ iudei lꝑſecuti ſūt ſeūex īuidia ⁊ iniqͥtate ꝓpt̓ qd̓ puniti fuerūt (et ſuꝑ dolorē vulnerū meoruꝫaddiderūt. qꝛ n̄ ſolū ꝑſecuti ſūt xp̄mad mortē ī ꝓpria ꝑſona: ſꝫ ec̄ ī mēbriseiꝰ Stephanū lapidādo: iacobū occidēdo: alios incarcerādo et flagellādovt pꝫ ī actibꝰ aplōꝝ. Et qꝛ ip̄i oppoſuerūt dolorē ſuꝑ dolorē. ec Fpponeiniqͥtatē ſuꝑ iniqͥtatē eoꝝ ſ. i. ꝑmittevt ruāt de iniqͥtate ad iniqͥtateꝫ Ipſieī ſuꝑ pctōꝝ ꝯmiſſionē appoſuer̄t obſtinationē: Iō ſb̓dit̉ (vt nō ītrēt ī inſticiā tuā. Ireuertēdo de culpa ad gratiā Caſſ. ne participes fiāt xp̄o ī illoregno iuſticie .i. in celo vbi remūeratſcos ſuos Geleant̉ de libro viuētin.