Cxxix.

ſuſtines nō ꝓpter deū. Que eī gloriavobis ē ait petrꝰ ſi peccates punimiet ſuffertis? Si eī ſuſtines qꝛ mādatūdei ſeruaſti: vere ꝓpter deū ſuſtines. ⁊merces tua manet in eternū: qꝛ ꝓpterdeū ſuſtinuiſti opprobriū Ideo eī illeprior ſuſtinuit vt nos ſuſtinere diſceremꝰ Porro ſi ille qͥ oīo nō peccauerat dictꝰ eſt peccator: dictꝰ ē iniquꝰdictꝰ eſt beelſebub: dictꝰ eſt inſanꝰ: tuſerue dedignaris audire ꝓ meritis tuis. qd̓ dn̄s audiuit nullis meritis ſuis:Ille venit vt tibi p̄beret patiētie exēplū Sequit̉ Ni Extraneª factꝰ ſumfratribꝰ meis. l. i. iudeis qͣs vocat fratres eo ꝙ iudeꝰ eratꝭ ⁊ ꝑegrinꝰ filijsmatris mee. l. i. eiſdē iudeis qͥ ſūt filijſynagoge quā matrē ſuā vocat: ⁊ eſteiuſdē ſnīe repetitio ad maiorē exp̄ſſionē Hij. Deinde oſtēdit qͣre hecſuſtinebat. videlꝫ ꝓpter eccīam dei cōſtruendā: vn̄ dicit Lzelꝰ domꝰ tue l. i.amor d̓ ecc̄a ꝯſtruēda lcōedit me. i. i.me totū ſibi vēdicauit. quē zelū oſtēdit xp̄s maxime qn̄ de domo deiecitnegotiatores. Ioh̓. ij. dicit Nolite facere damū patris mei domū negotiatiōis Ni. l ⁊ opprobria exprobratiuꝫtibi. Miracula enī xp̄i attribuebantiudei virtutibꝰ demōis Mat. xij. dicentes. hͨ n̄ eijcit demōia niſi in beelſebub pͥncipę demōioꝝ: que tn̄ fiebātvirtute totiꝰ trinitatis: ⁊ ſic exprobrabāt patri (ceciderūt ſuꝑ me qꝛ ꝓpterhmōi miracula. ⁊ p̄cipue ꝓpter miraculū reſuſcitationis lazariˢ apud multos diuulgatū. iudei q̄ſierunt occaſionē mortis xp̄i dicētis Io. xv. quid facimꝰ. qꝛ hic hō multa ſigna facit: ⁊ hͨē qd̓ dicit̉. ceciderūt ſuꝑ me ad me obruēdū in morte Hu. Sꝫ int̓ hec piꝰdn̄s māſuetudinē ſuā ꝯmēdat di Etoperui in ieiunio aīam meā l. i. vitaꝫmea. xp̄s enī ieiunauit xl. diebꝰ ⁊ xl.noctibꝰ Mat. iiij. Uel operui .i. humi

liaui in ieiunio: hͦ eſt in macie ⁊ triſtitia naturali aīam meā .i. vitā meā letfactū eſt in opprobriū mihi. Iq̄nto enīerat hūilior tāto apud reprobos deſpectior apparebat. Caſ. vel chriſtꝰ dicit ſe ieiunaſſe: qꝛ hoīm fidē quā valde eſuriebat non poterat inuenire etob hoc dixit: oꝑui animā meā .i. quaſipallio t̓ſticie circūdēdi: ⁊ factū ē ī opprobriū mihi. Sꝑ boni malis opprobria ſunt: qꝛ eoꝝ celeribꝰ nō adqͥeſcūtdū illis ſtudioſe detrahunt. qͥbꝰ nullaſocietate iūgunt̉ Teſtant̉ eī iſta opprobria alape flagella ⁊ ſputa q̄ dn̄sſaluator ab inſana plebe ꝑpeſſus ē inmaxima hūilitate (⁊ poſui veſtimentū meū ciliciū. Ri. Doctores noſtricōiter dicūt. ꝙ ꝑ ciliciū hic intelligit̉fletꝰ xp̄i in ſuſcitatōe lazari: eo ꝙ atiqͥtꝰ flētes mortuū: induebāt ciliciumSꝫ mihi videt̉ ꝙ ꝯuenient̓ ꝑ ciliciūpōt intelligi aſperitas veſtiū chriſti.Cū eī reprobauerit molliciē veſtiuꝫHat. xi. di. Ecce qͥ mollibꝰ veſtiunt̉ īdomībꝰ regū ſūt: ſatis apparet ꝙ aſperis veſtibꝰ vtebat̉: qꝛ ipſe cepit face̓ ⁊docē̓ Actu. i. et Io. xix. dicit̉ ꝙ eiꝰ tunica erat incōſutilis. deſuꝑ cōtexta ꝑtotū. Et hoc mō fiūt veſtes cilicineet aſꝑe l⁊ factus ſuꝫ illis in ꝑabolāHoc eſt in deriſum: qꝛ de eo dicebātHath̓. vi. Ecce hō vorax ⁊ potatorvini: publicanoꝝ ⁊ peccator amicusAu. Parabola eſt ꝯꝑatio ⁊ ſimilitudo maledictiaduerſuꝫ me loquebant̉ qͥ ſedebāt in porta. ¶ Ni. i. principes ſacerdotū qͥ eū iudicauerūt reūmortis Marc. xiiij. Et iſti vocant̉ ſedentes in porta duplici de cār tum qꝛſedebāt ꝓpe portā tēpli: tum qꝛ preceptū erat deūt̓. xvi. Iudices ꝯſtituesin oībus portis tuis l ⁊ in me pſallebāt j. i. de me cātabāt deriſorie qͥ bibebāt vinū. Scribit̉ enī in libello qͦdā hebraico qͥ intitulat̉ ꝯdēnatꝰ iudi