Pſalmus .lxviii.
dū magnā aduerſariorum multitudinem lqͥ oderūt me gratis. id eſt ſinecā. cum econtrario deberent eū diligēꝓpter bona q̄ fecerat eis. veritatē docendo: ſanitatem donādo: ⁊ ſic de aliis. ꝓpter qd̓ dixit eis Ioh̓. x. Multabona oꝑa oſtendi vobis a patre mneoꝓpter qd̓ opus vultis me interficereIſti aūt odiētes chr̄m fuerūt multiplicati: qꝛ phariſei primo ꝯceperūt cōtra eū odiū. ſcd̓o ſcribe: tertio ſacerdotes: ⁊ vltimo populus a ſacerdotibꝰdeceptus: ꝓpter qd̓ petiuit liberationē barrabe: ⁊ chr̄i crucifixionē: vt habet̉ Mar. xv. Au. Accipiant mēbravocem hanc diſcāt odio gratis haberi. qno fiet vt oderit te mūdꝰ gratis?Si nihil cuiqꝫ noceas: ⁊ ſic odio habearis Nic. Confortati ſunt qͥ ꝑſecuti ſt̓ me inimici mei iiuſte lqꝛ herodes ⁊ pilatus p̄ſtiterunt eis fauoremHerodes enī illuſit eū ⁊ ſpreuit Lu.xxiij. Et pilatꝰ ī fauorē iudeoꝝ deditſnīam iniquā contra chriſtū lque nōraput tunc exoluebā. Hu. Acſi dicat. Aliꝰ rapuit ⁊ furtum fecit. ⁊ egopro eo ſuſpenſus ſuꝫ Nic. Sic xp̄sdicit ſe penā exoluiſſe pro pctīs humani generis q̄ nō ꝯtraxerat Deustu ſcis inſipientiā meam. ¶ Hoc nō intelligit̉ de perſona chriſti in qua nulla fuit inſipiētia: ſed omnimoda ſapientia: ſed ſicut paſſionē membroꝝ ſuorū dicit ſuā. vt habet̉ Actu. ix. Saule ſaule qͥd me ꝑſequeris. Et Zacha.ij. Qui tāgit vos. tāgit pupillam oculi mei. et hoc ꝓpter conexionē capitis ad mēbra. Sic̄ inſipientiā mēbrorū ſuoꝝ ⁊ delicta dicit eſſe ſua: quiaꝓipſis penā portauit ⁊ ſatiſfecit. Sichomo ſatiſfaciens ꝓ delicto alterius.facit quodāmō illud delictū eē ſuū: ſicut ⁊ cōiter dicit̉. Onꝰ muli vel cameli: qꝛ illud onus dicit̉ ſuū ſolū ad portandū: ⁊ non qͣntū ad paſſionē ⁊ dn̄i-
um. et bene dicit l ⁊ delicta mea a tenō ſunt abſcondita qꝛ delicta eorumqui ea abſcoderūt nolentes ea deſerē⁊ confiteri: illa non facit chriſtus ſuaꝓ eis ſatiſſaciēdo: ſꝫ ſolum delicta eorū qui vere contriti ꝯfitent̉ Sequit̉Hug. Non erubeſcāt in me ſcilꝫmoriente et nō reſurgentel qui expectāt te dn̄e venturū ad inferos ⁊ poſtea reſurrectuꝝ Hu. Loquit̉ ꝓ ſanctis patribꝰ in limbo ſalutem chr̄i expectantibus cū magno deſiderio Etideo niſi ad eos deſcēdiſſet chr̄s eſſeteis ꝯfuſio ⁊ maxime prophetis ibidēexiſtētibus qͥ talia dixerunt venturaNec orat ſic chr̄s quaſi neſciꝰ futurorū: ſꝫ vt oſtēdat in ſe veritatē humane nature in qͣ minor eſt patre Caſ.Addiditqꝫ ldn̄e virtutum. In quoſtendit impoſſibile nihil eſſe oīpotentie ipſiꝰ. Nam qͥ virtutibus imperat non eſt qd̓ non pro ſua voluntate ꝑficiat Hu. Conſequent̓ orat proapoſtolis ceterisqꝫ fidelibꝰ di. Nonconfūdant̉ ſuper me Imoriente qd̓ qͥdem eſſet ſi non reſurgereꝫ liͥ q̄rūtte ſ bonis operibꝰ oldeus iſrael. i.populi chriſtiani videntis te ꝑ fidem.acſi dicat Hię. Non euacuet̉ ſpescredentiū de mea paſſione: ſꝫ cognoſcāt qꝛ voluntatē tuā facere veni ſicSequit̉ Qm̄ propt̓ te. Nic. O deꝰpater id eſt ꝓpter voluntatē tuaꝫ lſuſtinui opprobriuꝫ qꝛ iudei vocabantme demoniacū Ioh̓. viij. Et etiā cūtenerent eum vinctū plures dicebātꝯtra eum falſum teſtimoniū Math̓.xxvi. Et Lōperuit ꝯfuſio faciē meā.qꝛ velantes faciem eius ꝑcutiebāt endicētes: prophetiza nobis chriſte. qͥseſt qui te ꝑcuſſit: reputātes eum falſuprophetā Lu. xxij. Aug. Nihil magnum eſt qd̓ dicitur lſuſtinui opprobrium ſed qd̓ dicit̉ ꝓpter te ſuſtinui.Si enim ſuſtines qꝛ peccaſti ꝓpter te