Pſalmuslxviii.

cio. ꝙ ꝓpter ꝟba ſalomonis ꝓuerb̓rxxxi. date ficerā .i. potū īebriatiuū merētibꝰ. ⁊ vinuꝫ his qͥ amaro aīo ſuntSapiētes iudeoꝝ ordīauer̄t ꝙ dānatis ad mortē daret̉ plenꝰ cyphꝰ de vino forti. vt magis hilarit̓ ſuſtinerentmortē. Et illud vinū fuit acceptuꝫ ꝓchr̄o ⁊ duobꝰ latrōibꝰ cum eo crucifigēdis. Sꝫ iudei illud vinū acceper̄t⁊ biberūt cū deriſiōe xp̄i Et ꝓpt̓ talēderiſionē dr̄ h̓l ī me. l. i. de mel pſallebāt qͥ bibebāt vinū. Et loco vini poſuerūt acetū: vt habet̉ īfra. Uliter eēp̄t exponi ꝙ de crucifixiōe chr̄i tāqͣꝫde re inſolita notabiliter facte fuerūtcātilene deriſorie ī fauorē ſacerdotūqͥ mortē eiꝰ ꝓcurauerūt tāqͣꝫ de falſoꝓph̓a volēte regnare ⁊ nō potēte. qvidelꝫ cātilene catabant̉ ꝑ tabernasEt ideo dr̄ In me pſallebāt ⁊cͣ Sedinter tot ſcādala ⁊ opprobria. īter tātas tribulatōes ⁊ ꝑſecutōes quid tuagebas mitiſſime ieſu Hu. Ego vero or̄oneꝫ meā ad te dn̄e ſ ſupple dirigo vel direxi Lu. xxiij. di. pr ignoſceillis Illi diridebāt. ille orabat Au.Qn̄ enī malediceris ⁊ qͥd agas nō habes. qn̄ tibi iactātur opprobria. ⁊ qūocorrigas eū a qͦ iactātur nō inuenis:nihil tibi reſtat niſi orare. Cōſequenter on̄t xp̄s ꝙ exaudiri debet eiꝰ or̄o.eo ꝙ tēpꝰ recōciliatōis eſt. vn̄ dic̄ ltēpus bn̄placiti deꝰ Ide qͦ tꝑe aplūs cōmemorat di. Ecce nūc tēpꝰ acceptabile. ecce nūc dies ſalutis Caſſ. Qn̄ incarnatōis ſue beneficio ꝑiclitātē mūdū reꝑauit: tꝑs qd̓ eternitatē ꝯtulit ⁊ſalutē: ſꝫ hoc tēpꝰ qūo ꝑuenerit. decēter exponit d. In multitudine mīetue. MNā ſi multitudines mīe nō fuiſſent. neqͣqͣꝫ redimi poteramꝰ obnoxijrei. vel debitores. Nō enī parua mīafuit. q̄ tā ingētia pctā ſuꝑauit lexaudi me ī veritate ſalutis tue ¶ Ni. i. ſalutis a te ꝓmiſſe q̄ ꝓmiſſio ē lī veri-

tate. Hic. Prat ergo chr̄s vt pꝰ epmortē reſurrectōis veritas approbet̉.vn̄ adhuc ſb̓dit Ni E ripe me d̓ luto vt nō infigar. Suꝑiꝰ āt dixit xp̄sſe infixū ī limo. eo ꝙ mortuꝰ fuit ⁊ ſepultꝰ in ſepulcro intra terrā: hic āt petit vt nō infigat̉ .i. ꝙ nō diu remaneat in ſepulcro: ⁊ hͦ fiat yſue reſurrectōis acceleratōeꝫ llibera me ab hisqͥ oderūt me. l. i. a iudeis a qͦrū ptātefuit liberatꝰ totaliter ī ſua reſurrectione let de ꝓfundis aqͣꝝ l. i. yſecutionū: vt sͣ. dictū ē: ad qͦrū ꝓfūdū hō deducit̉ qn̄ occidit̉: ⁊ in hͦ petit ſuā reſurrectōeꝫ vt pͥus. ꝑ alia tn̄ verba vtſolet fieri in talibꝰ or̄onibꝰ Et iō adhuc ſb̓dit̉ Non me demergat tempeſtas aq̄. Supͣ dixit: ⁊ tēpeſtas dimerſit me. eo ꝙ mortuꝰ fuit in cruce. qd̓ gͦh̓ dicit̉ nō me demergat tēpeſtas aq̄Sēſꝰ ē .i. me ꝑ mortē dimerfū nō diuteneat ī morte lncqꝫ abſorbeat me ꝓfūdū l. i. corpꝰ meū ītra ſepulcꝝ n̄ putrefiat ſeu corrūpat̉: nec a vermibuscorroſuꝫ abſorbeat̉ (neqꝫ vrgeat ſuꝑme puteꝰ os ſuū. In hebreo habet̉ n̄obturet ſuꝑ me puteꝰ os ſuuꝫ Et dr̄h̓ puteꝰ lībꝰ īferni ad quē d̓ſcēdit aīaxp̄i ad extrahēdū inde pr̄es ibi detētos: ẜm illud zācharie ix. Tu qͦꝫ ī fāguine teſtamēti tui eduxiſti vīctosᵍ̓lacū in qͦ nō erat aqͣ. Sic igitur petitchr̄s. vel potiꝰ dauid in ꝑſona xp̄i ꝙaīa ipſiꝰ cito de inferno redeat ad corpus ⁊ ꝙ reſurrectio compleat̉: ita ꝙcorpꝰ nullā corruptionē ſeu putretactōeꝫ patiat̉: qd̓ ⁊ factum fuit: ſic̄ sͣ. dictū ē pͣs xv. Poteſtꝭ iſte verſiculꝰ eēvox et or̄o fidelis dicētis Nic. Etnō demergat me tēpeſtas aq̄ l. i. tetatōis ꝑ ꝯſēſūlneqꝫ abſorbeat me ꝓfūdū. Iꝑ pctōꝝ exercitrū ne cadā ī deſperatiōem vel obſtinaciā. de qͣ dicitꝓuer .xviij. peccator eū ī ꝓfūdū malloꝝ venerit cōtēnit lneqꝫ vrgeat a. i.