Cxj
mittit ī ignē eternū eos qͥ ad ſiniſtraerūt. Hic aūt dixit. In ira: hoc eſt invindicta ad ſalutē. q̄ nō eſt ira ꝯſumptiōis q̄ erit in futuro iudicio: ſꝫ Lcōfūmatōis. ad correctionē qͥ ē in preſcti. ⁊ hec ira: magna mīa ē. vn̄ Gre.Magna mīa eſt in pn̄ti mīam nō ꝯſeq Caſi ꝯſummationē vero illā dicit.qua vnuſqͥſqꝫ patit̉. qn̄ memor pctōꝝſuoꝝ interna ſe caſtigatōe diſcutiat.Hu. let. Iſi iudei ꝑ hāc irā ꝯſūmationis ꝯuerſil nō erūt Itales qͣles an̄ fuerūt: videlꝫ pctores ⁊ ſuperbi Undeꝓuerb̓. xij. Uerte impios ⁊ nō erūt.Et lipſi iudei effecti ch: ianil ſcientqꝛ deꝰ ſſcꝫ xp̄us que occiderūt l dn̄abit̉ iacob l. i. ꝙ ipſe verꝰ rex iudeorūeſt let finiū terre l. i. gentiū. De qͣruꝫtā iudeoꝝ qͣꝫ gentiū ꝯuerſiōe Caſi.adhuc ſubdit̉ Conuertent̉ ad veſperā Hhoc ē: in pͥncipio ſexte etatis. qn̄dn̄s ſaluator mūdi ſalutaris aduenit⁊ famē patient̉ vt canes ⁊ circuibutciuitatē Ide quoꝝ nuero erat paulusquē circuiſſe hāc ecce ciuitate ſalutares epl̓e ipſiꝰ teſtant̉ qͥ ꝑͤ vniuerſas.gētes velut ſacrā dina ꝯuenerūt HuIpſi diſpergent̉ ſꝑ mūdūl ad manduādū l. i. vt alios ꝑ ſuā p̄dicationēīcorporet. eos ad ſcē ecce fidē ꝑducēstes l̓ ſi vero nō fuerīt ſaturati. Caſ.Saturant̉ doctores qn̄ p̄dicatōes ſuas viderint ppl̓os deſiderant̉ aſſumē:⁊ murmurabūt Itāqꝫ ieiuni. cū ꝟbaſua fructificare nō cognouerūt ī mētibꝰ ꝑfidoꝝ. Hos gͦ ꝟbi dn̄i diſtributores murmurare poſſe dicit. ſi nō fuerint pplōꝝ ſaturati credulitate Aij.De qͣ murmuratōe ſuꝑiꝰ dixit. qm̄ qͥsaudiuit Hu. Poſtqͣꝫ de iudeoꝝ conuerſiōe locutꝰ ē. ꝓmittit eccla ſe laudaturā deū dī. Ego aūt cātabo. l. i. laudādo p̄dicabol fortitudinē tuā Iq̄ iuſtificas īpiu. Hec ē ei magna fortitu-
ſuſcitare aīam ī ꝑpetuū victuram. qͣꝫcorpꝰ iterū morituꝝ. Et Au. ait maius ē īpiū iuſtificare. qꝫ celū ⁊ t̓rā creare⁊ exultabo l. i. exultando laudadol mane. Ihͦ ē: in die iudicij Au.Trāſactis tētatōibꝰ cū nox huiꝰ ſeculi trāſierit. qn̄ iā īſidias diaboli ⁊ āgeloꝝ eiꝰ nō expaueſcimꝰ Hu. qn̄ luxet̓na ſcōꝝ corꝑibꝰ oriet̉. tūc cum gaudio laudabo lmīam tuā q̄ in ſcōꝝ remūeratōibꝰ reluceſcet Cām ꝟo huiꝰexultatōis ſb̓iūgit di. Quia factꝰ esſuſceptor meꝰ ſ. i. meoꝝ fideliuꝫ ad teꝯuertē tiūl ⁊ refugiū meū ī die. h̓ eſtītpel t̓bulatōis mee. Caſ. O qͣꝫ gratu refugiū qd̓ t̓bulatōis tꝑe donatur.Oīs ei caro ſuſpecta eſt qͦuſqꝫ audiatUenite bn̄dicti pr̄is mei p̄cipite regnū. ſꝫ tūc et̓nū refugiuꝫ efficit̉. qn̄ adiſtā vocē deſideratiſſimā ꝑuenerit.Hu. Ediutor meꝰ in ꝑiculis l tibipſallā Icorde ⁊ ore ꝯfitēdo tuā bonitatē. Et vt notet ecc̄a affectu ſuū erga mīam dei replicat ꝭ qꝛ. P Ideꝰ ſuſiceptor meꝰ es. qm̄ a tribulatōe pn̄tifideles ī requie et̓nā ſuſcipis Gre.In expone euāgelij. omelia xix. Inſuꝑ ꝯſiderans ꝓph̓a ſeu ecca ꝙ benignꝰ deꝰ mala nr̄a aſpicit ⁊ portat: culꝑas nr̄as tolerat: ⁊ tn̄ nos ꝑ pnīamad pͥmia reſeruat. noluit deuꝫ. miſericordē dice̓: ſꝫ hūc ip̄am mīam vocauitdi. ldeꝰ meꝰ mīa mea. ¶ Un̄ reuo cādaſunt a nobis an oculos nr̄os mala q̄fecimꝰ: ⁊ penſandū eſt ex qͣnta dei benignitate toleramur. Pēſemꝰ q̄ ſunteiꝰ viſcera pietatis vt nō ſolū culpasindulgeat: ſꝫ celeſte regnū penitētibꝰetiā poſt culpas ꝓmittit: atqꝫ ex oībꝰmedullis cordis dicamꝰ ſinguli: dicamꝰ oēs: deus meꝰ mīa mea Au. Odulce nomē ſub qͦ nemini deſperādūeſt: omnes conſolans: omnes ad conuerſionem iuitans Caſſiodorꝰ.Mirabilis. et amplectenda ſenten-