.lix.Pſalmus
tia: nam cum multa dixiſſet ad poſtremum vno verbo omnia ꝯplexus eſt.deus inqͥt meus mīa mea: qꝛ qͥcqͥd ſuꝫde tua mīa eſt. Didicimꝰ dn̄e chriueqꝫ multa carne ꝑtuleris. Et qꝛ ꝓ yſecutoribus tuis oraueris O vere iudicē piuꝫ ſub quo nulli ꝯfitētiū ē deſperādū. O pax: benignitas: ⁊ ptās.Nā qͥ ꝓ inimicis oras: qͥs tuoꝝ poſſit formidare qd̓ pereat: dona facere q̄precipis: dona īple̓ qd̓ expedit Coll.Quatenꝰ tuo adiutorio muniti ⁊ mīaadiuti. mercamur in eccīa ſcā laudestuas īmaculatis ſenſibꝰ exultare. ⁊ pꝰhuiꝰ vite exiliuꝫ ad tue beatitudinisgloriā ꝑuenire: qͥ es bn̄dictꝰ ī ſe. ſe. A.9DIEus puliſtinos. Titulꝰ huiꝰ pſalmi taliseſt. In finē ꝓ his qͥ ꝯmutabūtur ī tituli inſcriptōe dauid in doctrinā. cuꝫſuccēdit meſopotamiā ſyrie ⁊ ſyriamſobal. ⁊ ꝯuertit ioab ⁊ ꝑcuſſit edom īvalle ſaliuaꝝ xij: milia Hu. Titulꝰiſte tāgit duas hiſtorias. vnam qͥ c ij.Re. x. ⁊ i. Paralip. xix. de amon filio.naas rege amonitaꝝ. qͥ de honeſtauitnūcios dauid p̄ſcindendo veſtes eoꝝa pedibꝰ vſqꝫ ad nates. ⁊ radēdo barbas eoꝝ ⁊ vidēs ꝙ iniuriā feciſſꝫ dauid regi. timuit ſibi. ⁊ ꝯduxit exercitūde meſopotamia ⁊ ſyria ac alijs locis:ꝯtra que miſit dauid ioab pͥncipē milicie cū exercitu ⁊ deuicit eos Tāgitet aliā hiſtoriā q̄ eſt ij. Reg. viij. vbidicit̉ ꝙ dauid ꝑcuſſit adadeſer regemſobal q̄ eſt pars ſyrie: ⁊ facta ē ſyriatributaria dauid: ⁊ cuꝫ reuerteret̉ capta ſyria. ꝑcuſſit de eodeꝫ xij. milia invalle ſaliuaꝝ. ſꝫ qꝛ in nulla hiſtoria legit̉ ꝙ dauid ꝯuertit ioab. nec in predictis vaffatōibꝰ incendia aliqͣ feceritGlo. ſuꝑficie hiſtorie relicta ſicut inpleriſqꝫ alijs titulis fit: ad ſpūalē dirigimur intelligētiā q̄ ex interp̄tatōibꝰ
nominū ſumit̉ Caſſ. In pͥmo enī poſitū ē. In finc̄ ꝓ his q̄ comlitabunt̉.Cōmutant̉ āt in finc̉. ci veteris hoīserrore depoſito: dn̄o ſaluatori puramētis intētiōe famulant̉. De qͦbꝰ dr̄.Ęuiſtis aliqn̄ tenebre: nūc aūt lux indn̄o. Quēadmodū vero poſſint ꝯmutari exponit cū ſubdit in tituli inſcriptiōe Tituli inſcriptio appoſiti crucidn̄ice ieſuꝫ chr̄m ſignificat. Sic ergomutent̉ vt d̓ſerētes diabolū: ⁊ xp̄mſuū regē eē cognoſcāt: atꝫ viuāt nō ſibi: ſꝫ dauid .i. xp̄o: ⁊ hoc in doctrinamvidelꝫ chr̄ianā: qꝛ non ſufficicuiqͣꝫ illū regē ſuū dice̓. niſi ⁊ eiꝰ qͥs ſtudeatpreceptis obedire. Sequit̉: cū ſuccerſtdbidit meſopotamiā ſyrie)adducē bella iſta figuravictorias dn̄i ſaluatoris qlis vt remūdo de paganis agit ⁊uera deſtructi ab errore verant̉ ꝑ gr̄am noui hoīsAd lr̄aꝫ eī dauid fecit hūctās deſtructionē terre iſrniret ad regnū. ⁊ de precās deuote dominū ꝓ eiꝰ reformatōe. Moralit̓ aūpͦ dauid qͥ pͥmo fuit paſtor ouiū ſignificat̉ bonꝰ p̄latꝰ qͥ pctā populi ſui deplorat ⁊ ꝓ eiꝰ reformatōe orat deū di.Ęus reppuliſti nos Ia te ꝓpterpctā nr̄al. ⁊ deſtruxiſti nos. I. i.vitia a nobis liratꝰ es Inos flagellando ⁊ caſtigādo ⁊ miſertꝰ es nobis .qꝛ dignaris nos hic caſtigare ne punias in futuro Hie. Repellit̉ nos atdeſtruit cū peccamꝰ: miſeret̉ ac edificat cū ad euꝫ ꝑ penitētiā reuertimurHu. Comnouiſti terram. l. i. cordanoſtra terrena timore ꝯcuſſiſti ꝑ minas futuri iudicij Elo. (⁊ conturbaſti eam ꝑ penitētiā ꝯſcientia eorumaccuſante. ſicut ergo incepiſti perficehoc eſt lſana. Hu. gratie tue medicina lꝯtritiones eiꝰ. lid eſt vulnera pec