Pſalmus lviii.
laudes. nec meis viribꝰ qͥcquid boniaſcribo Hu. ſꝫ totū tibi lqꝛ tu es ſuſceptor meꝰ ſqͥ ꝑ fideꝫ me ſuſcepiſti inſeruū ⁊ adoptaſti in filiū ⁊ hoc nō meis meritis exigentibꝰ: ſꝫ ex pura mīatua facis Un̄ ſubdit̉ (deꝰ meꝰ mīa eiꝰp̄ueniet me infundēdo mihi gr̄aꝫ etdādo volūtatē bonū faciēdi Caſſ.Ipſe eī donat vt bona velimꝰ: ipſe ꝑficit vt ad eiꝰ premia ꝑuenire poſſimꝰHu. Un̄ qͥdā ait verſus. Quicquidhabes meriti p̄uētrix gr̄a donat. Nildeꝰ in nobis p̄ter ſua dona coronat.Sequit̉ vox chr̄i de iudeis ꝑſecutoribus ſuis Qeus oſtendit mihi lquidagēdū eſſꝫ l ſuꝑ inimicos meos Iiudeos videlꝫ ꝙ orādū eſſꝫ ꝓ eis quod ⁊chr̄us fecit di. Lne occidas eos dn̄eO deus pr̄ corporalit̓ nec ſpūalit̓ Lneqn̄ obliuiſcant̉ populividelꝫ chr̄iaˢnil mei l. i. mee paſſiōis: qꝛ iud̓i qͥ adhuc diſperſi viuūt in diuerſis mundipartibꝰ ſunt qͣſi ſignum ⁊ memorialepaſſiōis chr̄i. Petrꝰ cātor Nota adlr̄am argumētū ꝙ iudei nō ſunt int̓ficiendi. Trāſlatio enī romana hꝫ: neqn̄ obliuiſcātur legis tue Caſ. Obliuiſcit̉ legē. qͥ eiꝰ precepta nō complet.qͣꝫuis aīo verba ipſiꝰ tēnere videat̉.Precat̉ ergo ne gens iudeoꝝ pereat fūditꝰ. ſꝫ magis erraſſe ſe glorioſaſatiſfactōe cognoſcat. de qͥbꝰ adhuc ſb̓dit Hug. O iſperge illos. ſꝑ oīa regna mūdi lin virtute tua. H oc īpletū ē a tito ⁊ veſpaſiano quibꝰ p̄ſtititdeus vt hoc facere potuiſſent l. ⁊ depone eos. Ide potētia ⁊ de terra ſcā īqͣ poſuiſti eos. Uel dēpone eos a malicia vt fortiores ſurgāt cū eos cadēfeceris. ſicut paulꝰ de qͦ cantat ecc̄ia:ꝓſtratꝰ eſt ſeuiſſimꝰ ꝑſecutor. ⁊ ē erectꝰ fideliſſimꝰ predicator: hec oꝑarisOl ꝓtector meꝰ dn̄e. ¶ Caſſ. Iudei ergo ẜm legē ſuo more vbiqꝫ viuentesdiſperſi ſunt ſiue vt ad ꝯuerſiōis ſtu
dia ꝓuocarent̉: ſeu ſicut qͥdā voluntvt inter ꝯtentiones hereticoꝝ ab inimicis ſuis veteris legis paratum teſtimoniū haberet eccīa: dum illud indubitant̉ crediturꝭ qd̓ aduerſario ſuffragante firmat̉ Ni.O elictū orieeoꝝ videlꝫ iudeoꝝ: ſupple fuit plſermone labioꝝ ipſoꝝ chr̄m coraꝫ pilato negādo: ⁊ mortēᵇ ipſiꝰ nequit̉ poſtulādo Hu. Hoc inqͣmͣ delictum ethūc ſermonē depone ⁊ irritu oſtēdeAu. reſuſcitādo chr̄m quē ꝑdere voluerūt l ⁊ ꝯprehēdant̉ ī ſuꝑbia ſua.Caſſ. Captos enī conſtat in ſuꝑbiaſua. qn̄ viderūt poſtea reſurgētē. quēpͥus faciēte miracula reſpūerūt Hie.Uel ꝯprehēdāt̉ ī ſuꝑbia ſua .i. humiles fiāt Hu. Et. poſtqͣꝫ ꝯfuſi fuerītde pctīs ſuis: videlꝫ (de execratiōe lqͣ xp̄m execrabant̉ .i. maledicebant dicētes. Demoniū habes Let mēdacioſqͦ corpꝰ eiꝰ furatū mentiti ſunt. tuncLannūciabunt̉ ſid eſt redarguent̉ iudei ab apoſtolis Lin ꝯſummationeid ē vt ꝯſumment̉: hͦ eſt vt ꝑfecti fiāt.de qͣ ānūciatōe ⁊ ꝯuerſiōe iudeoꝝ habet̉ actu. ij. vbi petrꝰ dixit iudeis Uiri iſraelite audite verba hec: Ieſumnazarenū virū approbatū a deo invobis virtutibꝰ ⁊ ſignis q̄ fecit ꝑ illumdeꝰ in medio vr̄i: ſicut vos ſcitis: hūcdiffinito ꝯſilio ⁊ preſcīa dei traditū ꝑmanꝰ iniqͦrū affligētes interemiſtisEt infra ſequit̉ His auditis ꝯpunctiſūt corde ⁊ dixerūt ad petꝝ ⁊ ad reliqͦs aplōs. qͥd faciemꝰ viri fr̄es AurIn pctō gͦ ſuo ꝯp̄hc̄ſi ſt̓: qꝛ xp̄m occiderūt. ⁊ de ipſa magnitudīe pctī pl̓hūiliati ſt̓. ⁊ maiore huilitate erigi meruerūt ꝓpt̓ qd̓ ānūciabūt̉ ī ꝯſūmatōe.i. magis ꝑficient̉. ſꝫ qūo fit ꝯſūmatioiſta ꝯſeq̄nt̓ d̓clarat: cum ſb̓ditꝭī iraCaſ. Duobꝰ modis dicit̉ ira dei: ſiueqn̄ vindicat ad ſalutē: vt ē illud Flagellat enī filium que recipit. ſiue qͥn