Cx
tes in hereditatem tuam. et poſſeſſionē tuā t̓minos terre Ualde enī tremēdū ē qd̓ ſb̓dit̉ (no miſerearis oībꝰqͥ q̄ꝑant̉ iniqͥtatē. ¶ Au. Hoc duobꝰmodis intelligi pōt. ſiue qꝛ oīo nullapctā relinqͥt deꝰ īpunita Iniqͥtas oīsſiue parua magna ve ſit: puniat̉ nc̄eeſt: aut ab ip̄o hoīe penitente: aut abipſo deo vindicāte. Nā ⁊ quē penitet peccaſſe: punit ſe ip̄m. Ergo fr̄espuniamꝰ nr̄a pctā ſi q̄rimꝰ mīam dei.Sꝫ iā videamꝰ aliū modū qͦ hec ſnīapoſſit ītelligi. Eſt ⁊ q̄dā iniqͥtas quāqͥ oꝑat̉ nō p̄t fieri vt eiꝰ deꝰ miſereat̉Querit̉ forte q̄nā ſit illa. Ipſa ē defenſio pctōꝝ. Sed qūo cā defēdūt ſideꝰ voluiſſꝫ nō id feciſſē? Fatū meuꝫerat vt hͦ facerē Pctm̄ tuū defendisvt deū accuſas. porro talē iniqͥtatemoꝑantiū nō miſeret̉ deꝰ Ni. Uel nōmiſerearis oībꝰ qͥ ex certa malicia etobſtinata oꝑant̉ iniqͥtatē. De qͣ dicitIoh̓. ī canoīca ſua. Eſt pctm̄ ad mortē: nō ꝓ eo dico vt qͥs oret Hu. deinde ꝯuerſionē gētiū quā ſuꝑ petierat chr̄s hic affirmat di. Conuertētur igentes ad fidē ⁊ hͦ ad veſperā Iid ē: in ſexta etate: ſcꝫ in veſꝑe mūdi.qͦ chr̄s natꝰ eſt ⁊ paſſus. vn̄ apoſtolꝰi. ad Choꝝ. v. Scpͥta ſūt ad correctionc̄ nr̄aꝫ in qͦs ſeculoꝝ fines deuenerūt l ⁊ famē lꝟbi deil patient̉ vt canes. qͥ ſꝑ ſunt famelici ⁊ circūibuntciuitatē l.i. eccīam vel mundū: vbiqꝫeuāgelizādo atꝫ laudādo deū Caſ. ē⁊ iſte ꝟſiculꝰ ꝓph̓ia d̓ ꝯuerſiōe iud̓oꝝſignificās ī fine mūdi ex eis īnūerosdn̄o eē credituros. ⁊ tūc famē patiētur vt canes. qꝛ ſicut nunc crudeliſſima obſtinatiōe indurati ſunt. Ita ettuc fidei auidiſſima deſideria patient̉.Qui merito canibꝰ ꝯꝑant̉: qm̄ āti chriſtū illā īmaniſſimā beluā fidei caloreſuccenſi religioſis latratibꝰ inſeq̄nt̉.et circūibūt cītatē .i. eccīam: fidc̄ ſcīs
p̄dicatōibꝰ defendēdo Bi. Fcce Iipſi ꝯuerſi ad fidē loq̄nt̉ manifeſtep̄dicando lin ore ſuo Iloq̄ntes audacter: nō adulādo: ſꝫ pctā redarguēdovn̄ ſubdit̉ l ⁊ gladiꝰ in labijs eoꝝ. l. i.ſermo dei viū ⁊ efficax Caſſ. qͥ dicit̉gladiꝰ bis acutꝰ ex vtroqꝫ teſtamētoferiens: ⁊ ad ſanitatē felices aīas ſuavulneratōe ꝑducēs. de qͦ dicit aplūsEt gladiū ſpūs qd̓ eſt verbū dei. Addidit lqm̄ qͥs audiuitʸ ſqͣi dicat nullꝰvel qͣſi oīo rariſſimꝰ audiuit p̄dicationes eoꝝ Et tu dn̄e deridebis eosid ē dignos deriſiōe oſtēdes. qͥ p̄dicatiōes rectas audire noluerūt. deriſuieī erūt qn̄ inanes ⁊ fatui ab eterni regni ītromiſſiōe pellent̉. vn̄ ꝓuerb i.Ego qͣꝫ in interitu vr̄o ridebo Hocerit qn̄ impijs dicet̉ Ite maledicti inignē et̓nū: ⁊ lad nihilū deduces oēsgētes I. i. in gentilitate ⁊ ꝑfidia ꝑmanētes. Ponit eī hic ꝓ parte totū. dicēdo enī oēs gentes: tm̄ illos ſignificat .i. qͥ obſtinatōe crudeli in ſua neqͥtia ꝑſeuerāt Hu. Et qꝛ irruerūt inme fortes: videlꝫ iudei: vt ſupra dc̄mē. licꝫ poſſim eos ꝑdere: tn̄ patient̓ ſuſtineo eoꝝ ꝑſecutōes. qꝛ Fortitudinē meā. l. i. potētiā meā lad te O deus pr̄ Ecuſtodiā. l. i. ẜm diſpōnē tuamdifferam vindictā. Et merito iqꝛ. Ituesl deꝰ ſuſceptor meꝰ Ip reſurrectōeꝫet (deꝰ meꝰ. ſupple eſt. Et hic eſt metaplamꝰ. qꝛ mutat ꝑſonā mīa eius.ſcꝫ patris (p̄ueniet me qꝛ plenitudine donoꝝ ⁊ gratiarum vnxit me preparticipibus meis Caſſ. O vere pietas ſtupenda creatoris vel ſaluatoris domini nr̄i ieſu chriſti. de ſe nosdocet que in nobis intelligere ⁊ cuſtodire debeamus Hug. Unuſqͥſqꝫ eniꝫ fidelis exemplo chriſti diceredebet deo Ifortitudinem meam queꝯſiſtit in operibus vir tuoſis Hie. lad te cuſtodiā qꝛ ſꝑ ī ip̄is tibi refero