Pſalmus liii.

di: abijciamus oꝑa tenebraꝝ: deſpiciamus mūdū cū delectatiōibꝰ ſuis. qͣtinus īherēdo ſācte ꝯuerſatiōi talē d̓iadiuuāte gr̄a poſſimꝰ duce̓ vitā in hͦmorli corꝑe: vt pꝰ hāc vitā pn̄tē āteꝯſpc̄m et̓ni iudicis: ꝯſeq̄mur eiꝰ mīaꝫet et̓ne vite ſaluationē. ad quā nos ꝑducē dignet̉ ip̄e pijſſimꝰ dn̄s nr̄ Ieſchīs cui ē hōr ⁊ gl̓a ī ſecula. ſe. AmēEus in nomīeTitulus In finē ꝓ carmībꝰintellectꝰ dd̓ cū vē iſſēt ziphei ⁊ nūciaſſēt Saul Nōne dauid abſcōditꝰ eſtapud nos? Hu. Iſte titulꝰ ſumit̉ dehiſtoria q̄ ē pͥmi Regū xxiij: ⁊ xxvi.Nō qꝛ p̄s iſte agat d̓ hiſtoriā illa: ſedqꝛ agit de myſtēio illiꝰ hiſtorie Sic̄ eīdauid fugiēs a facie Saul qͥ eū ꝑſeq̄bat̉: latuit inter zipheos: ⁊ illi ꝓdiderūt eū Sauli ad īt̓ficiēdū. Sic etboni ī hͦ mūdo latēt int̓ malos qͥ florēt: ⁊ ab eis fatigāt̉ Eſt gͦ ſēſꝰ hꝰ tituli In hͦ p̄sº on̄dit̉ ītellectꝰ Dd̓ ꝓph̓evel cuiꝰ libꝫ fidelis Intellectꝰ dico habitꝰ ꝓ eo qͦd fc̄m ē cū vēiſſēt ziphei ⁊nūciaſſēt ſauli. Ziphei īterp̄tāt̉ fiorētes. Per hͦ eī ītelligit̉ ꝙ peccatoresflorētes in hͦ mūdo: nūciāt Sauli .i.morti vel diabolo bonos latē int̓ malos. quē intellectū hn̄t qͥ mētis aciēintēdūt ī finē .i. ī eoꝝ nouiſſima. videlꝫ: ad quē finē īiqui florētes ſt̓ vēturi Et iō ītelligētes eoꝝ falſā felicitatē t̓minādā: ſꝑ ſt̓ in carmībꝰ .i. ī laudibus Aug. Quibꝰ laudibꝰ; Dn̄s dedit. dn̄s abſtulit: ſic̄ dn̄o placuit ita factū ē: ſit nomē dn̄i bn̄dictū Si pſalⁿintelligē volumꝰ. īueniamꝰ ī gene̓ humāo h̓ dd̓ abſcōditū ⁊ latētē: ⁊ īueniamꝰ ei aduerſarios florētes. Attē dedauid latētēMortui eī eſtis: dic̄ apoſtolꝰ mēbris chr̄i: ⁊ vita vr̄a abſcōdita ē cū chr̄o ī deo Iſti gͦ latētes quā-

ruerit vita veſtra. tūc ⁊ vos apparebitis cū ip̄o ī gl̓a Et tc̄ iſti ziphei areſcēt Hie. Sicut herba qͣi hodie viridis videt̉ eē vſqꝫ qͦ venit hyems: ſicpeccatores qͥ ſperat ī dītijs ⁊ gloriāt̉īvanitatibus ſeculi vidēt̉ nūc flore:⁊ ī die iudicij areſcēt atqꝫ igni r̄ſeruāt̉ Iſti deputāt̉ ad penā: ⁊ ſc̄i ad regnū Aug. Iſta duo gene̓a hoīm diſtīguē debetis: ⁊ eoꝝ alteruꝫ eligere.Quid ei noſſe tibi ꝓdeſt: ſi eligere pigeres; Equidē nūc eligēdi facultasadiacet: veniet tp̄s qn̄ tibi ptās deēiteligēdi. cū iā deꝰ ſn̄iaꝫ nō differt iudicādi: Sed multi filij lucis infirmi cūviderint felicitate florē malos: dicūt apud ſeip̄os Quid mihi ꝓdeſt īnocētia? Quid mihi ꝙ deo ſeruio: ꝙmandata eius cuſtodio: ꝙ nemniiniuriam facio; Ecce hec omnia facio: ⁊ florent illi: ⁊ ego laboro. Sedintellige ꝙ lꝫ nc̄ florēt in ſeculo: arſcēt tamē in iudicio: et pꝰ ariditatē īignē mittent̉. Ignoras qꝛ deꝰ tuꝰ adte vēiēs: tibi ꝓmiſit ꝙ ꝑ multas tribulatiōes oꝫ te ītrare r̄gnū dei: ſic̄ h̓in ſeip̄o on̄t Si flos et gloria zipheoꝝ: amatoꝝ videlꝫ mūdi appetēdꝰ eſſꝫ.ip̄e dn̄s tuꝰ nōne ī hͦ ſeculo floruiſſꝫMaluit eī int̓ zipheos latere: ⁊ dicēpōtio Pilato int̓rogāti de regno eiꝰRegnū meū n̄ ē de hͦ mūdo Ergo hͦlatebat: ⁊ oēs boni latēt h̓: qꝛ bonuꝫeoꝝ intꝰ ī corde eoꝝ ē: vbi fides: vbicharitas ⁊ ſpes ac cētē ꝟtutes abſcōdūt̉. ⁊ hoꝝ bonoꝝ merces latet. ſꝫ atparebit cū venēit filiꝰ hoīs ſeꝑare oues ab hedis: bonos a malis. Cuziphei ad ſiniſtrā ſtātes ſero penitbūt ſe ī d̓litijs hꝰ ſeculi floruiſſe Si tibi aliqua ſeculi ſb̓limitas cōpetat: obſerua ī occulto v̓tutes tuas: ⁊ forasde ſb̓limitate noli extolli Nā ſi ex illa vel de ſeculi ꝓſꝑitate clatꝰ fueris. cades ī flores zipheoꝝ Aug. Attēdē