Pſalmus liij.xclx.

ꝙ Heſter regīa dep̄cās ꝓ liberatiōepopuli ſui cepit orare. ⁊ ī illa orōe cōfeſla ē illa oīa īſignia r̄galia ſic ſibi eſſe velut pānū mēſtruate. Et ſi hͦ mutier iudea potuit. nō pote̓it eccīa. chriſtiana. Ip̄a igit̉ eccīa .i. populꝰ fide l̓p̄cat̉ ne eū inimici fortiſſimi grauare.p̄ualeāt: dicēs.Eus ī noīe Iqͦd ē Ieſus .i. ſaluatorl ſaluū me fac̄ qͣi dicat ſalua. me ītua paſſiōe l ⁊ in ꝟtute tua l. i. ī mīatua Cū eī ꝟtꝰ dei ꝑ ſe ponit̉: intelligitur mīa. qꝛ ꝓpriū dei ē miſereri et parcerel iudica me Iiudicio diſcretiōis.i. ſeꝑa me a zipheis: hͦ ē a mal̓. Et otu eꝰ lqͥ es verax ī ꝓmiſſis Lexaudi orōem meā. mētalē ꝑͤ quā p̄cor innoīe tuo ſaluari Lauribꝰ. clementie Lꝑcipe ꝟba oris mei l. i. orōeꝫ meā vocalē Iuſtꝰ orat ītus ī corde ꝓpt̓ ſe: etorat extēius voce ad excitatioēm deuotiōis: tā ꝓ ſe qͣꝫ ꝓ ꝓximis ſuis Poſtea ſubiūgit cās quare ita ardenterpetit ſaluari ⁊ exaudiri. Prima ē. ꝙhꝫ hoſtes crudeles Un̄ dic̄ Qm̄ alieni nō natura: ſꝫ vita et moribꝰ: vtſūt mali ⁊ falſi fratres linſurrexerūtaduerſū me l. i. ꝯͣ me: ad ꝑſequendū ⁊diffamādū me let fortes ſī malo videlicꝫ ꝑſecutores et demōes (q̄ſieruntaīam meā. ad decipiēdū ⁊ ꝑdēdū meCauſā quare ad hͦ mouētur ſubiungit: dicēs l. ⁊ nō ꝓpoſuerūt deū āte ꝯſpectū ſuū. ¶Aug. qꝛ āte ꝯſpectū ſuuno ē niſi ſeculū Quō cumulet̉ nūmꝰſuꝑ nūmū: quō augeāt̉ greges: quō īpleātur apothece: quō dicat̉ aīe: hēsmulta bona. iocūdare: epulare: ſatiareCaſſ. Perditi āt ideo nō ꝓponūt deuꝫ āte oculos ſuos. qꝛ ignorare illumcredūt q̄ mēte ſcelerata cōcipiūt. hecē pia oro qua deſiderabat audiri: neilli ꝑmitteretur ſuas volūtates efficere qͦs cōſtabat deū ante oculos nōhabere Scce eī deꝰ adiuuat me j. Au

Oēs eī ſācti adiuuāt̉ a deo: ſed ītusvbi nc̄o vidꝫ. Quo eī magna ē penaimpioꝝ cōſciētia: ſic magnū gaudiūpioꝝ ip̄a cōſcīa Nā gl̓a nr̄a hec ē: aitapl̓s teſtīoniū cōſcīe nr̄e Quo te adiuuat? l⁊ dn̄s ſuſceptor ē anīe mee.Caſſ. qꝛ nō ſolū ī laboribꝰ adiuuat: ſꝫetiā a peccatis oībꝰ miſeratꝰ abſoluitEt intuere ꝙ dicit: aīe mee. vt ſi corpus ꝑiculis exponat̉: aīe tn̄ ſalꝰ illeſa ſeruet̉ Fuerte mala īimicis meisNic .i. auerte a me mala ab īimicismeis ꝯ me cogitata. ⁊ ꝯuerte ſuꝑ eorū capita ẜm ꝙ dr̄ Prouer. xi. ca. Ininſidijs ſuis capient̉ iniqͥ Un̄ ⁊ trāſlato hebraica hꝫ. redde malū īſidiatoribus meis l ⁊ ī ꝟitate tua Iq̄ r̄ddesvnicuiqꝫ ẜm oꝑa ſua ldiſꝑde illos.Aug: Iſti florēt felicitate ſecl̓i: ꝑeūtꝟtute d̓i: florēt ad tp̄s: ꝑeunt ī et̓nū:florēt falſis bonis: ꝑeut veris tormētis Hie. Diſꝑde gͦ illos ī die iudicijin tua iuſticia vīdica: diabolū videlꝫ⁊ mēbra eiꝰ Et vt dep̄catio ſit magisexaudibilis: ꝓmiſſionē d̓o fac̄: dicēsColūtarie Mug. i. nō coacte. qꝛ (vt ait Auguſt) nō placēt deo coactaſeruitia (ſacrificabo tibi Iſacrificiumboni oꝑis: videlꝫ ſacrificiū iuſticie.Caẜ. Sacrificare āt volūtarie dn̄o.cpuritatē bone volūtatis offerre: etꝓpt̓ hoc tm̄ illū colere: timē vel amae̓ꝙ deꝰ ē: ꝙ creator: ꝙ reꝝ oīm piꝰ ꝓbat̉ eſſe diſpoſitor Aug. Ip̄ꝫ āt gratis dilige: qꝛ melius ab eo niuēis qͦddet: qͣꝫ ſeip̄m det Caſſ. Sacrificantetiā ⁊ volūtarie d̓o. qui int̓ anguſtiaspaſſionū iugit̉ gr̄as agut: ſic̄ ſāctusIob feciſſe memorat̉ Seqͥt̉ let confitebor noī tuo dn̄e qm̄ bonū ē ¶ Ni..i. ꝯfitebor cōfeſſiōe laudis bonitatequā mihi exhibuiſti. ⁊ hͦ bonū ē CaſNā illū velle laudare ineſtīabile bonū ē. qꝛ liberat ab oī malo Un̄ ſb̓dit.Qm̄ ex oītribulatiōe eripuiſti men iij