Pſalmus. lij.xcviij
de quibꝰ ſb̓dit̉ lqͥ deuorāt plebē̓ meaꝫvt cibū panis? INic .i. ita delectant̉in ſpoliatiōe ⁊ occiſiōe īnocētū acſicomederēt bonū cibū Caẜ. Uel itain vſuꝫ habēt ꝑſeqͥ īnnocētes. ſic̄ panis ē cibus qͦtidiana comeſtiōe d̓ſideratꝰ Nec vacat ꝙ dic̄ plebē meā: vtoſtēderet oīa ſuꝑiora ſe dixiſſe d̓ peſſimis. Nic. Qui vtiqꝫ ſciēt dei iuſticiā ꝑ pene infligēde exꝑiētiā Hug.Tūc eī ſciēt ī pena. qͦd nūc ignorāt īculpa. qꝛ oculos qͦs culpa claudit. pena aꝑit Nic. Un̄ in ꝑſona taliū dicit̉Sap. v. Caſſati ſumꝰ ī via iniqͥtatis ⁊ꝑditiōis: ābulauimus vias difficiles:vtā dn̄i ignorauimꝰ. Quid nob̓ ꝓfuitſrbia nr̄a. a̓ qͥd dītiaꝝ iactātia ꝯtulitnob̓: trāſierūt oīa illa tqͣꝫ vmbra. Etſubdit̉ ibidē. Talia dixer̄t ī īferno hij peccauer̄t De qͥbꝰ pcc̄oribꝰ adhucſb̓dix O eū nō īuocauerunt. ¶ Aug:Hoc quiſqꝫ inuocat qͦd vult ad ſe venire Nā cū dicis Deꝰ dā mihi diuitias: nō vis vt ip̄e deꝰ vc̄iat. ſꝫ vis vt diuitie veniāt ad te Ergo iſti qͥ ꝓpt̓ ſecularia cōmoda: qͥ ꝓpt̓ t̓rena bona: qͥꝓpter pn̄tē vitā ⁊ terrenā felicitateꝫīuocāt deū: aut ſeruiūt deo: nō inuocāt deū. Propt̓ qͦd de illis ſeqͥt̉ lillictrepidauerūt tiorē vbi nō erat tior.ſ. iuſtꝰ Caſſ. Peccatores mūdi iſtiꝰin iſto ſeculo timēt ne adepta felicitate fraudēt̉. ne dītijs inuentis minꝰꝑfruant̉. ne adqͥſitis priuent̉ honoribus Hic eī viui formidāt amittē. q̄ ſetn̄ norūt hūana cōditiōe relīquē Illaeī nō cogitāt per q̄ veriſſimo timoretorquēdi ſūt. qn̄ illis erit fletꝰ et ſtridor dentiū Et vere ſciēt pcc̄ores ꝙmalū nō erit īpunitū Qm̄ deꝰ diſſipauit l. i. diſſipabit Loſſa eoꝝ. Uerſꝰiſte nō ē dictꝰ ī tredecīo pſal. ſꝫ nouit̉hic ad cōfirmādū iudicij tp̄s appōit̉Deꝰ eī ī futura diſceptatiōe ip̄oꝝ diſſipat oſſa .i. obſtīatiōes duriſſimas qͦ
rū nouit atrociter induruiſſe ꝓt̓uiā.Addidit qͦꝫ l qͥ hoībꝰ placēt) qd̓ ſceleratoꝝ ſpēalit̓ eē dinoſcit̉ Iuſtꝰ vir ſibi ſemꝑ diſplicet dū carnis ſue vitiaceleſti cōſideratiōe caſtigat Mali ꝟoamāt vn̄ pereāt: d̓ſiderāt vn̄ dānent̉Hu. Sꝫ nōne bonū ē hoībꝰ placereẜᵐ illd̓ eccī. viij. Fruē magnatis ſinequerela. Unde Exodi. ſecundo. etDanielis ſecundo. legitur ꝙ Moyſes et Daniel fuerūtamici regū Itēdic̄ Apoſt. pͥma ad Corī. x. Ego ꝑ oīahoībꝰ placeo. Solutio Bonū ē place̓hoībꝰ ad illiciēdū eos ad bonū. ⁊ ẜmhͦ intelligunt̉ autoritates p̄dicte Malū āt ē placere eis ꝓ inani gl̓a. ⁊ ſic intelligit̉ qͦd hic dicit̉: qͥ hoībꝰ placēt .i.place appetūt ꝓpt̓ īanē gl̓aꝫ Secūdapena maloꝝ expͥmit̉ cū ſubdit̉ lꝯfuſiſūt l. i. confūdent̉ ⁊ erubeſcet: qn̄ eisdicet̉ Ite maledicti in ignē et̓nul qm̄d̓s ſpreuit eos. Iquia deū ſpreuerunt.Spreuit āt deꝰ eos qͦs nō corripit:ſꝫ ſinit eos currere ꝑ cāpos licentie.Unde ſupra dixit. Auferunt̉ iudiciatua a facie eiꝰ Seqͥt̉ CaſſQuis dabit. ſſupple niſi tu dn̄e Uox eccīe credētis ē: nō dubitātis lex ſyō illa celeſtil ſalutare iſrael l. i. ſalutē ppl̓o fideli ꝑ fideꝫ verā deū vidēti (cū conuerterit dn̄s captiuitatē plebis ſue:exultabit Iacob ⁊ letabit̉ iſrl̓. Uerſus iſte futurā cōmemorat felicitateꝫqn̄ fideles dn̄i plēiſſima lib̓tate gaudebūt Et reſpice ꝙ ī reſurrectiōe generali frequent̓ Iacob pr̄iarcha iſrael noīat̉: ꝓpt̓ illud Iacob dilexi Eſauāt odio habui Cōgrue ſi qͥdē dilectꝰin tāta tꝑis cōmemoratiōe pōit̉ vbiſine fine gaudet̉ Intulit: ⁊ letabituriſrael Interptari diximꝰ iſrael vir vidēs deū. qͦd eccīe ſine dubitatiōe concedit̉: qn̄ ſicut illi ꝓmiſſū ē ī et̓na patria collocabit̉ Coll. Nos igit̉ fr̄eschariſſimi qͣꝫdiu nob̓ ſuꝑeſt vita mēn