Pſalmuslixxxxiij

quūtur Iō ſb̓iūgit Hiero. Ecce oculi domī ſ. i. aſpectꝰ dinitatis Iſuꝑ timētes eū tīore ſco Nic. vt nos diligēt̉ cuſtodiat: ſic̄ hō figit oculos ſuꝑrē quā vult cū diligētiā cuſtodiē. Etſi eos aliqn̄ ꝑmittit tribulari tꝑaliter.hͦ tn̄ ē ad bonū ipſoꝝ. vt ꝑ patīe meritū hēant maiꝰ p̄miū Iō ſubdit̉ l. ⁊ec̄ reſpicit li eis qͥ ſperāt ſuꝑ mīa eiꝰAu. et nō de fortitudine: nō d̓ ꝟtute: neqꝫ d̓ meritis ſuis: ſꝫ de mīa eiusUt eruat a morte culpe laias eoꝝ Idādo eis vitā et̓nā in futurol ⁊ alateos in fame. ¶ Caſſ. In fame aūt eosalit qn̄ in hͦ mudo (vbi bonaꝝ reruꝫindigētia ē) ꝟbo ſpiritali nutrire nodeſinit qͦs redemit Nic. Hi ſaturabunt̉ pane celeſti. pꝰ hac vitā dānatiseſuriētibꝰ ẜm ꝙ dr̄ Iſa. lxv. Hec dic̄dn̄s deꝰ. Ecce ẜui mei coedēt. ⁊ voseſurietis. Et interī hac vita durantepatiētes ſimꝰ in aduerſis Iō ſubdit̉A nima nr̄a ſuſtinet dn̄m. l. i. patiēt̉expectat eiꝰ bn̄placitū lqm̄ adiutorad bonū (⁊ ꝓtector nr̄ ē̄. Hꝯtra malū.Caſſ. Sꝫ intelligamꝰ qͣlis iſta virtꝰ ēquā ẜuare totiēs ꝯmonemur Patīac ſiqͥdē q̄ glorioſos martyres facit: q̄fidei nr̄e bona cuſtodit: ꝙ oīa vincitaduerſa: nō colluctādo ſꝫ ſuſtinendo.nō murmurādo: ſꝫ grās agēdo. et hecdeceptricē luxuriā ꝯpͥmit: irā feruidāvīcit: vaſtatrice hūani genēis īuidiātollit: māſuetos efficit: benignisqꝫ cōpetent̓ arridet: purgatosqꝫ hoīes adilla p̄mia futura ꝯponit: ꝑ ipſā chr̄omilitamꝰ: ꝑ ipſā diabolū vincimꝰ: peripſā btī ad celoꝝ regna ꝑuenimꝰ. Etꝯſidera ꝙ pꝰ oīa p̄cepta patīaꝫ ponit.vt virilit̓ cūcta tolēmꝰ qͥ de tā magnip̄mij largītōe ꝯfidimꝰ Nic. Quia īeo letabit̉ cor nr̄m Iqͣi dicēt. Si t̓bulemur exteriꝰ: tn̄ ꝯſolamur ab eo īteriꝰ Et qꝛ iſta ꝯſolatō ꝓcedit ex ſpe retributōis future Iō ſb̓dit̉ l⁊ in noīe

noſtri Glo. lſperauimꝰ nos vēturos ad deum in futuro. et ne fraudemur a ſpe nr̄a Fiat mīa tua dn̄e ſuꝑnos .l. i. ꝑ mīam tuā īpleat̉ in nobis .ſ.vt in futuro letemur: qͦ merito; eccequēadmodū ſperauimꝰ in te. Nic:Et hͦ ſpe deb̓ita q̄ ē certa expectatiofuture btītudinis ex grā ⁊ meritis ꝓueniēs Hier. Un̄ ex iſto ꝟſu dꝫ cogitare vnuſqͥſqꝫ āteqͣꝫ legat̉ vt fidelit̓dicat. quēadmodū ſperauimꝰ in te: nealibi vacet mens ſua Caſ. qͣꝫmellifluevoces audite ſt̓: qͣꝫ ſalubrit̉ nob̓ pſalteriū celeſte cātauit Tales ſiqͥdē mādatoꝝ chorde ſonuerūt: vt ſi eas tertꝰ auribꝰ recipiamꝰ: nos ī eis dauidice lyre curatōe a demonū infeſtatiōepurgabimur. Fietqꝫ nobis ſalutis illa mūdatio. vt fugatis īmūdis ſpiritibꝰ: mc̄te abluta dn̄o ſeruiamꝰ Hn̄t eībtī muſicā ſuā q̄ aīe fidelis intrat auditū: cuiꝰ nō d̓ficit ſonꝰ: cuiꝰ nō laſſat̉intētio. Relinqͥte gͦ vos ſpectaculorū amatores mortiferas voluptates:q̄ deſideria pͣue volūtatis īſtigāt. Etad hec magis gaudia: ad hec myſtēiaꝯuenite. vbi cithara ⁊ pſalteriū virtutes excitāt q̄ nos inſtruūt ad vitā et̓nā: ad quā nos ꝑducat ieſꝰ xp̄s dn̄snr̄ qͥ ē bn̄dictꝰ in ſecula ſe. AmenEnedicam dominū in Titulꝰ huiꝰ p̄s. talisE Dauid cū mutauit vultū ſuū corāAbimelech ⁊ dimiſit eū ⁊ abijt Glo.Titulꝰ iſte tractꝰ ē d̓ hiſtoria libri regij pͥ. Re. xxi. vbi ſcpͥtū ē. ꝙ cū fugētdauid ſaule ꝑſecutorem ſuū: ꝯtulit ſead regē Achis in geth. Nic. qͥ eratbinomiꝰ: qͥ vocabat̉ Abimelech noīeregni: ⁊ Achis noīe ꝑſone. ſic̄ īꝑatores romani vocabant̉ ceſares noīe īperij ⁊ tn̄ hē bāt ꝓpriū nomē ꝑſonaleſcilꝫ Iuliꝰ Auguſtꝰ. Tiberiꝰ ⁊ ſic dealijs Ꝙ cū Dauid eēt ibi: cognitus