Pſalmusxxxiij

fuit a philiſteis. Unde dixerūt Nūcqͥd iſte ē dauid rex t̓re? Quaſi dicerētbonū eſſꝫ eū int̓ficere ne veniat ad regnū ⁊ īualeſcat ꝯtra nos Propt̓ qd̓duxerūt eū ad achis: hͦ eſt ad abimelech vt moreret̉. Dauid āt in tali ꝑiculo ꝯſtitutꝰ ſimulauit ſe inſanū: ẜmillud poeticū Stultitiā ſimulare loco ⁊ tꝑe prudētiā ſumma ē Gl. Duetauit enī vultū ſuū corā ipſis. ⁊ tympanizabat ad portam ciuitatis. ⁊ ferebat ſe manibus ſuis: ⁊ ſaliue decurrebāt ſuꝑ barbā eiꝰ Qd̓ cū vidiſſꝫ rexAchis. ait ſeruis ſuis Ut qͥd mihiiſtū arreptitiū .i. demoīacū ⁊ īſaniētēadduxiſtis? Nūqꝫ intraturꝰ c domūmeā. et ſic dauid de ꝑiculo mortis liberatꝰ abijt Nic. Unde iuxta lr̄aꝫ ꝓgraruꝫ actōe dauid hūc pſal. ꝯpoſuitHie. et cātauit: qꝛ totꝰ circa pietatē:totꝰ circa īſpectōeꝫ diuina: totꝰ circaꝯpeſcēdas ſcoꝝ tribulatōes ꝯmemorat̉. Dauid qͥ goliā vicit figura xp̄i tenet qͦ diabolū vicit. Abimelechint̓p̄tat̉ regnū pr̄is. dauid venit ad regēabimelech: ⁊ xp̄s venit in regnū pr̄isſui: hͦ ē ad regnuꝫ iudeoꝝ. Mutauitvultū ſuū corā abimelech: hͦ ē corā regno pr̄is ſui Un̄ ſcūs paulꝰ dixit. qͥcū in formā dei eſſꝫ. formā ſerui accepit. in ſil̓itudinē hoīs factꝰ: et habituinuc̄tꝰ vt hō. humiliauit ſe ip̄m fac̄tobediēs pr̄i vſqꝫ ad mortē Tympanizabat ad portā ciuitatis Tympanuꝫde corio extedit̉ ſuꝑ lignū: ⁊ dn̄s extēdit manꝰ ſuas in cruce ad porta ciuitatis: hͦ ē in initio fidei nr̄e Cōtraet̓nā vitā clauſū cor habeamꝰ: ⁊ xp̄sin cruce ꝑ fidc̄ paſſiōis aꝑiebat cordā mortaliū: ⁊ ferebat ſe manibꝰ ſuis.qn̄ corpꝰ ſuū accipiēs ī manibꝰ tradidit diſcipulis ſuis di. Hoc ē corpusmen. Et ſaliue currebāt ſuꝑ barbameiꝰ Hie. Per ſaliuā īfirmitas carnis

fuit illa barba. fortitudo diuinitatis.Abijt xp̄s a iudeis ad gentes poſtqͣꝫab ip̄is eſt dimiſſꝰ Unde dc̄m ē. vosindignos: vos iudicatis vite eterne:nos ex hͦ ibimus ad gentes Au. ſicſe hꝫ titulꝰ pſalmi Caſſ. Prophetaenī benedice ſe dn̄m ꝯpromittit: āmones māſuetos vt cū ipſo ī eiꝰ laudibꝰyſeueret dicens. Nico.Enedicā dn̄m lregratiādo ci d̓ſuis beneficijs lī oī tꝑe Itā ꝓſꝑitatisqꝫ aduerſitatis Oēs benedicūt ⁊ laudat dōinū in tꝑe ꝓſꝑitatis: ec mali ẜᵐilld̓ Zacha. xi. Benedictꝰ dominꝰ qm̄dites facti ſumꝰ Et illd̓ ī pſal. Cōfitebit̉ ribi cū benefeceris ei Sꝫ maledicut tꝑe aduerſitatis. Unde vxor iobdicebat ei poſito ī aduerſitate Iob ij.benedic deū ⁊ more̓ .i. maledic: vt ibiexpoſitū c̄ Hie. Docꝫ gͦ nos nec inaduerſis ſuccube̓: nec ī ſcd̓is .i. in tꝑalibꝰ extolli: ſꝫ tā ꝓſꝑaqͣꝫ aduerſa eqͣnimit̓ ferrelſꝑ laus eiꝰ ī ore meo. CaſQuāuis debitū atꝫ ꝓficuū ſit vt creatura ſꝑ ſuū laudet aucͣtorē: tamē ꝓpt̓hūanit. tis diuerſos actꝰ. pene īpoſſibile nobis videt̉ pſalmodie laudesdn̄o iugit̉ ꝑſonare: ſꝫ in ore hoīs iuſtiſꝑ laus dei ē. qn̄ talia vel cogitat velloquit̉. vt nulla redargutōe culpeturQuicqͥd enī ex patia: ex charitate: exſimplicitate: ceterisqꝫ ꝟtutibꝰ vel loqͥmur vel mēte geſtamꝰ: iure diuinislaudibꝰ applicat̉ Tn dōino laudabit̉aīa mea. Pulcerrime vno verbo dilectio famulātis exp̄ſſa ē Nō eī in fevel ī ditijs: ſꝫ ī doīno aīaꝫ ſuā dic̄ eſſelaudādā Nic. ac ſi dicat De laudibꝰhoīm nō curo qͥ freq̄nt̓ laudāt qd̓ eſtvituꝑabile ⁊ ē ꝯuerſo: ſꝫ laudari a d̓odeſidero: cuiꝰ laus ē vera Laudat ātdeꝰ hoīem qn̄ ꝑ aliquē effectū vel ſignū p̄bet ei virtutis teſtīoniuꝫ Et hmo loqͥt̉ aplūs ij. ad Choꝝ. x. qͥ glorūat̄: in doīno gloriet̉. Nō enī qͥ ꝯmen