xliiij
patimur irriſores quos ad pctm̄ habemꝰ ꝑſuaſores Rico. Letenī vniuerſi qͥ ſuſtinēt te j. ī qͥ ſuſtinent tētationes ⁊ ꝑſecutōes ꝓpt̓ te lnō ꝯfūdētur Iet̓nalit̓ in futuro. licꝫ aliqn̄ in p̄ſenti tꝑalit̓ ꝯfundant̉. Cōſeq̄nt̓ oſtēpit: qͥ ſunt digni eternalit̓ ꝯfundi di.onfūdant̉ oēs iniqͣ agētes) videticꝫ idolatre ⁊ innocetiū ꝑſecutoresſuꝑuacue l. i. inutilit̓ ⁊ infructuoſe:īmo multū dānoſe Hiero. Hoc dic̄ꝓphetādo: ſꝫ nō optādo Nicō. Cōſeq̄nt̓ format petitōneꝫ ſuā di. Tiastuas dn̄e demōſtra mihi Iducēdo meꝑ viā rectā iuſticie inter deuia huiusvite: q̄ nullꝰ abſqꝫ tuo auxilio p̄t ſufficient̓ euitare Hiero: vias dicit mādata legꝭ. Let ſemitas tuas edoce me.id eſt artā ⁊ anguſtā viaꝫ q̄ ducit advitā Collect. Sicut mūdo renūciare: ſeipſum abnegare: et cetera taliaNicoº. Semita ſtrictior ⁊ rectior ēvia cōi. Et ꝓpter hoc petit non ſolūdirigi in iuſticia cōincaria ad ſaluteꝫ.ſed cū hoc in iuſticia excedenti q̄ tendit ad ꝑfectionē. Idē Caſſi. ⁊ Augꝰ.Dirige me ad vitā Li veritate tua.Nā ꝑ meip̄m nō noui niſi mendaciūet doce me lſcientiā Nico. q̄ nōp̄t haberi humana īueſtigatōe l qꝛ tues deus ſaluator meꝰ ad ſalutē dirigi nō poſſum niſi ꝑ tuā illuminatōeꝫHō enī diuinitꝰ ordinat̉ ad finē excedentē cognitionem naturalē ẜm ꝙ dicit̉ Iſa. lxiiij. Oculꝰ non vidit. nec auris audiuit ⁊ in cor hoīs nō aſcenditq̄ preparaſti diligentibꝰ te. Ad finemaut incognitū totalit̓ nullꝰ p̄t ſe dirigere. ⁊ ideo oportet hoīem edoceri adeo. ad ꝯſecutionem ſalutis eterne l.⁊te lid eſt ꝓpter te (ſuſtinui tota die. Ioī videlꝫ tꝑe vite mee Caſſ. Dueſunt res q̄ efficiunt bonos chr̄ianosPrima vt deū nr̄m ſaluatorē eē credamꝰ. Scd̓a vt ſub totius vite patīa
retributionē ipſiꝰ expectare debeamꝰNico. Poſtqͣꝫ petijt diuina direction inter deuia huiꝰ vite. hic ꝯſeq̄nt̓petit offendiculi remotionē: qd̓ in vita recta p̄t impedire. hoc eſt pctm̄ prepediens a rectitudine vite. Ad hancaūt remotionē īpetrādā allegat pͥmomīam dīnā dicēs Reminiſcere miſerationū tuaꝝ dn̄e ⁊ mīarū tuaꝝ. Miſericordia ꝓprie loq̄ndo eſt actꝰ interior miſerantis. miſeratio vero effectꝰexterior. Et vtrūqꝫ ſibi poſtulat populꝰ chr̄ianꝰ largiri. ſcꝫ actū mīe dīneqͥ eſt idē qd̓ ipſe deꝰ: ⁊ effectū eiꝰ qͥ recipit̉ in eo cuiꝰ miſeret̉. Idē Caſſio.q̄ a ſeculo ſunt. l. i. a pͥncipio mundi.Nunqꝫ eī ſine illis fuiſti. qͥ etiā peccātem hominē vanitati qͥdeꝫ ſed in ſpeſubiectū tot tātis qͣꝫ creature tue ꝯſolationibꝰ nō deſeruiſti Nic. O elicta iuuētutis mee .l.i. pctā ex paſſiōeꝯmiſſa: qꝛ paſſiones carnales dn̄ant̉tꝑe iuuētutis Caſſ. delictū qͥdā volūt leuiꝰ ec̄ pctm̄. dictūqꝫ ab eo ꝙ viālinqͣt eqͥtatis: non tn̄ in ſumma criminū prauitate verſet̉. Delictū eſt enimauidiꝰ cibū ſume̓: cachinno incōpetētreſolui: ocioſis verbis oꝑam dare etcetera hmōi. q̄ grauiſſima .i. mortalianō vident̉ eē pctā. ſꝫ tn̄ ꝯſtāt eſſe ꝓhibita. Iuuētutē vero nō tm̄ floridāetatē poſuit: ſed precipitatiōis audaciam Nā multi iuuenes moꝝ grauitatematuri ſunt Ecōuerſo qͥdā ſenes leuitatis crimīe maculant̉ let ignorātias meas. l. i. pctā ex ignorātia ꝯmiſſa.qꝛ multa facimꝰ q̄ mala eē neſcimusne memineris. ad me puniendū ī futuro iudicio tuo ea reſeruādo Nic.Sed potiꝰ Secūdū mīam tuaꝫ memēto mei tu remittēdo mihi culpaꝫet dādo grāml ꝓpter bonitatē tuamdn̄eſet nō ꝓpter meritū meū HugoSicut dicit̉ in gloſa. Differētia ē int̓mīam dei et bonitatē eius. qꝛ mīa eſtt iiij