Pſalmusxxiiij
dicūt ⁊ oſtendūt ſeſe pͥncipem illorūligatum ducere Mttollite. l. i. erigiteo vos pͥncipes. tenebraruꝫ lportasveſtras) videlꝫ īferni (et eleuaminiſurſum de inferno vos porte eternaleg l. i. aīe ſcōꝝ que eternales dicunt̉.qꝛ ſēꝑ ſine fine regnature ſunt apuddeū let introibit rex glorie. Iſcilꝫ dn̄schr̄us immenſe claritatis retinens regnū. Hi qͦꝫ attoniti ⁊ ſtupore mētisꝑcuſſi dixerūt Quis eſt iſte rex glorie; lacſi dicant. nos regeᶻ habemꝰ diabolū: iſte rex glorie qͥs ē? Reſpodētāgeli chr̄m p̄cedētes ad infernū: ipſeeſtl dn̄s fortis et potēs. lqͥ mortē vicit (dn̄s potēs in p̄lio. Iꝯtra diaboluꝫpͥncipē veſtrū quē alligauit. ⁊ nūc venit euertere domū veſtraꝫ. ⁊ diriperevaſa eiꝰ .i. ꝯfringere īfernalia clauſtra.et educere captiuā captiuitatē. qꝛ ſpoliato tartaro. reduxit ſecū multitudinē captiuoꝝ Glo. Deinde angelip̄cedentes chriſtū in aſcenſione acclamabāt alijs eoꝝ pͥncipibus vt viā venienti dn̄o aperiat eiqꝫ occurrāt vnde dicūt Ittollite. l. i. reſerate venienti dn̄o O vos l pͥncipes. ſcelilportas veſtras. I. i. aditꝰ celeſtes let eleuamini I. i. aperiamini vos lporte eternales) videlꝫ ianue ſēpit̓ne Hiero.Let introibit rex glorie. qͥ nō ſolumpoſt reſurrectionē īmenſaꝫ poſſidetclaritatē. verū etiā ⁊ illā quā equaleꝫcū patre habuit pͥus qͣꝫ mūdus fieretGlo. Ipſe aūt virtutes āgelice nouo myſterio chr̄i carne induti ſtupefacte q̄runt cū admiratōe Quis ē iſterex glorie quibus reſpondent alie.Hiero. dn̄s virtutū/ qꝛ ſuꝑ nouēvirtutes celoꝝ ſedet: merito virtutūdn̄s dicit̉: qꝛ ꝓ nobis hō factus: morti traditꝰ: infernalibꝰ tenebris eſt addictꝰ. Qd̓ clement̓ ſuſcepit: patientertolerauit: fortiter vicit: mirabilit̓ conſummauit. Quiqꝫ virtute ꝓpria cali
cans inferos. cuꝫ triūpho rediens adſuꝑnos. cum gloria aſcendit ad celos:ſedet nūc ad dexterā dei patris oīpotentis. interpellans iugit̉ noſtris prodelictis lipſe eſt rex glorie. Caſſ.Sijt qͥdē dn̄o donate ⁊ angeli glorioſi. poteſtates. throni. dn̄ationes. ⁊ aliepotētiſſime creature. ſed nullus ē rexglorie niſi qui eos ꝯdidit ⁊ ꝯtinet ſūmitatē. Totꝰ hic pſalmꝰ ad moralemꝑtinet diſciplinā. Cōmonet enī vt vanitatibꝰ derelictis: vero ⁊ pio dn̄o ſeruiat̉ fidelit̓. Quid eī beatiꝰ qͣꝫ illū ſeqͥqui humanū genꝰ inflictā mortē iuſſit euadere. Sꝫ preſta dn̄e vt qͥ portas mīe tue lauacro ſcē regeneratōisintrauimꝰ nullis inde peccatis impellentibꝰ exeamꝰ Per dn̄m nr̄m ieſumchr̄m qͥ ē bn̄dictꝰ ī ſecula ſecu. AmenD te domineleuaui. Titulꝰ In finē Pſalmus dauid Glo. ¶ Iſte pſalmꝰ ē cōſolatio fideliū ꝯtra aduerſa ſeculi: ſiue oratio eccleſie. Senſus aūt titulitalis eſt: pſalmus iſte dirigens nos infine̓ .i. chr̄m: attribuit̉ dauid .i. eccleſieq̄ hic loquit̉ in ꝑſona penitētis ꝑ flagella correcti Nicō. Petit eī ī deuio huiꝰ vite diuinā directionem di.D te dn̄e leuaui aīam meaꝫ. qꝛCor̄o eſt aſcenſus mentis in deuꝫ.ſen eleuatio ẜm Damaſcenū Caſſ.Ergo de terrena ꝯuerſatōe ⁊ a carnalibꝰ deſiderijs dicit leuaſſe aīam ſuaꝫad ꝯtēplationē rerū celeſtiū: qꝛ facilehumana deſpicit: qui dina ꝯſpexeritNico. Ideꝰ meꝰ in te confido. l. i. intua bonitate. ⁊ non in mea equitateAugꝰ: Ex eo ꝙ in me cōfidebā ꝑduci ſum vſqꝫ ad iſtam infirmitateꝫcarnis Hugo lnō erubeſcā pctōrū meoꝝ ꝯfeſſionē Neqꝫ irrideat meinimici mei/ videlꝫ demones. Undetoregoriꝰ ait. pliſi ꝯtra eos viglemꝰ