Druckschrift 
Collectarius siue expositio// libri psalmorum
Entstehung
Seite
XLIIv
Einzelbild herunterladen
 

Pſalmusxxiij

predictoꝝ ꝑ quos dn̄s electos ſuos:de ꝓfundo tēpeſtatis ⁊ miſeriaꝝ huiꝰmūdi ad priam eterne felicitatis trāſmittit. Ad quaꝫ nos ꝑducere dignet̉ipſe qͥ eſt benedictꝰ in ſecula ſe. AmēOmini eſt terra et ple. Huic pſalmo preponit̉ talis titulꝰ. Pſalmꝰ dauid primaſabbati Elo. Iudei ꝓpt̓ dignitatēſabbati appellāt oēs alios dies ſeptimane. videlꝫ. pͥma ſabbati .i. pͥma diespoſt ſabbatū: ſcd̓a ſabbati: t̓tiā ſabbatiet ſic de alijs. Eentiles vero appellātdies noībꝰ planetaꝝ dicentes dies ſolis: dies lune: ⁊ ſic de alijs. Chr̄ianivero omnes dies appellāt ferias: eo ꝙſꝑ ab oꝑe pctī eſt feriandū CaſſioPrima ſabbati ſignificat dic dn̄icam.qꝛ pͥma eſt poſt ſabbatū in qͦ die dn̄sreſurrexit. ⁊ iſti ſeculo cognoſcit̉ ſubueniſſe Glo. eſt ergo ſenſus p̄dictitituli Pſalmꝰ iſte cantat̉ a dauid d̓gloria reſurrectiōis chr̄i ⁊ hoīs reformatiōe: q̄ reſurrectio facta ē pͥma ſabbati .i:. in matutino pͥme ſabbati: q̄ nūcdn̄ica dies dicit̉ ob reuerētiā ⁊ excellētiā reſurrectiōis eiꝰ Col. Sicutenī preco poſt victoriā belli clamat totā inimicoꝝ terrā eē victoris. Sic ꝓpheta dauid preuidens in ſpū dn̄ationē chr̄i in omnes gentes poſt reſurrectionē eiꝰ eē venturā clamat vniuerſum orbē terrarū ec chri Caſ. vt ſic̄ſe nullꝰ ab eiꝰ imꝑio ꝓbaret exceptuꝫIta nec ab eiꝰ fide crederet alienum.vn̄ ꝓph̓a genꝰ hūanū alloq̄ns aitOmī eſt terra ſ. i. eccīa q̄ nutritet ꝯtinet populū chr̄ianū: ⁊ dn̄oſpēalit̓ pura mente famulat̉ l. ⁊ plenitudo eiꝰ l. i. multitudo ſcā q̄ replet̉ eccleſia. Sed ne hāc terrā .i: eccīam putares ex ſola regione collectā ꝯſeq̄nt̉ſubdit Corbis terrarū j. i. vniuerſaliseccīa q̄ totiꝰ mūdi ambitu ꝯtinct̉ Let

vniuerſi qͥ habitāt in eo. l. i. nō qͥ ꝯueniūt ⁊ recedūt: ſꝫ qͥ fixa mentis ſtabilitate ꝑdurāt. Habitare enī manē dicimꝰ Ille ſolꝰ ecciam habitat: qͥ vſqꝫad obitū ſuū in fide rectiſſima ꝑſeuerat. Sicut ⁊ aliꝰ pſalmꝰ dicit: vt inhabitē in domo dn̄i oībꝰ diebꝰ vite meeEt bene eccīa debꝫ ec̄ ſua HugoDuia ipſe ſuꝑ maria. j. i. ī amaritudīepaſſionis ſue vel ſuꝑ amaritudīes tribulationū ⁊ vitioꝝ huiꝰ ſeculi fluctꝰfundauit ſ. i. corroborauit Leā in fide. vt aucora fidei ꝓcellas cuiuſlibetꝑiculi nō paueſcat (et ſuꝑ. flumina p̄parauit eā. Hiero. id ē ſuꝑ cupiditātes huiꝰ mūdi ꝯſtituit eā vt ipſaſuꝑior eſſꝫ mūdata ſine macula .i. ruga Augꝰ. Flumina in mare fluuntet cupidi hoīes labunt̉ in ſeculuꝫ qͦsetiā ſuꝑat eccīa. q̄ deuictis ꝑ dei gratiā cupiditatibꝰ ſecularibꝰ: ad recipiēdā īmortalitatis claritatē parata eſt.Nico. Ad litterā intelligunt̉ p̄dicti duo verſus hoc mō. Dn̄i ē terraet plenitudo eiꝰ. ꝑ plenitudinē intelligunt̉ aīalia ⁊ terrenaſcentia. orbist̓raꝝ ⁊ vniuerſi qͥ habitāt ī eo. ꝑ hͦ tollit̉ error māichei: qͥ dixit iſta inferiora corruptibilia nō eē a deo bono: ſꝫmalo. qͥ poſuit duo pͥncipia: vnn videlicꝫ boni ⁊ alterū mali. qm̄ ip̄e ſupermaria fundauit eū. Nō ē ꝑ hoc inteliligendū ꝙ mare ſimplicit̓ inferiꝰ terra ſit: cū t̓ra ſit infimū elementū ⁊ grauiſſimū: ſꝫ ſolūmodo ẜm aliqͣs partesere ſcꝫ ripas maris q̄ ſuꝑeminēt aqͥs.⁊ ꝑ talē modū loq̄ndi dicit̉ ꝙ normania eſt ſuꝑ mare occanū. ⁊ ianuenſis ciuitas ſuꝑ mare medit̓ ranen: Et ſimilit̓ de fluminibꝰ ꝙ pariſiꝰ eſt ſuꝑ ſecanā. Et aurelianis ſuꝑ ligerū. ⁊ ſic dealijs. Ad hoc eī terre ſunt ſituate ſuꝑmaria vt deſeruiāt vtilitati hominuꝫ.videlꝫ nauigatiōibus. ⁊ piſcatiōibusCaſſ. Poſtqͣꝫ docuit breuit̓ vniuer