Druckschrift 
Collectarius siue expositio// libri psalmorum
Entstehung
Seite
XLIIr
Einzelbild herunterladen
 

xlii.

gaudia donāt. Un̄ ſapīe iij. dicit̉ Inpaucis vexati: ī multis bn̄ diſponent̉Hiero. Erudierūt ergo me ꝯſolando: me afflixerūt mortificādo HugoSeptīa gratia ē refectio euchariſtie:de q̄ ſubdit̉ Paraſti in ꝯſpectu meomēſaꝫ. Caſſ. id ē p̄deſtinaſti altareſcm̄ qd̓ cūcta videt eccīa: qd̓ circūdatpopulꝰ chr̄ianꝰ Eccīe vero mēſa ē beata ꝯuiuatio corporis ⁊ ſanguīs chr̄iepulatio felix. ſaturitas fidei: eſca celeſtis Hugo Hāc menſam parauitchr̄s ⁊ nō aliꝰ. ſicut Prouer. ix. dicit̉.Sapīa .i. chr̄o edificauit ſibi domū .i.ſcām eccīam: et excidit colūnas vij. idē vij ſacr̄a q̄ ſunt in ecc̄a. īmolauit victimas ſe ip̄m offerens in ara crucis:miſcuit vinū ⁊ poſuit mēſaꝫ. qn̄ corpꝰ⁊ ſanguinē ſuū ī altaris ſacr̄o fidelibꝰdedit māducandū. miſit ancillas ſuasid ē p̄dicatores vt vocarēt ad arcc̄ .i.ad ſacr̄m corꝑis chr̄i qd̓ eſt munimenꝯtra inimicos. Un̄ ſubiūgit Laduerſꝰeos Iſcꝫ demones lqͥ tribulāt me Idiuerſis tentationibꝰ Caſſ. qm̄ hocſacr̄m ſumit̉ ad remiſſionē pctoꝝ. ⁊ vitā eternā poſſidendā Hugo Octaua gratia eſt letitia ſpūalis de qͣ ſubdit inpinguaſti ī oleo caput menid ē letificaſti mentē meā letitia ſpūali Hiero. Mens enī caput vocat̉:qꝛ ſicut a capite regūtur mēbra: ita cogitationes mente regunt̉ vel diſpenūtur Hugo Ratio qͣre oleū diciturſpūalis letitia: qꝛ illuminat: reficit: ſuꝑnatat: ⁊ facit ne hō luctās ꝯtra diabolū poſſit ab eo capi. De qͦ oleo dic̄in alio pſalmo. vnxit te deꝰ oleo letitie pre ꝯſortibꝰ tuis Sequit̉ nonagr̄a cū ſubiūgit̉ (et calix meꝰ īebriās. lCaſſ. hoc ē munꝰ ſanguinis dn̄iſic̄ inebriat vt mentē ſanet dās obliuionē vanarū delectationū. Hec inquitvinolētia ſobrios reddit. hec plenitudo a malis euacuat. Et qͥ illo poculo

non fuerit repletus: eterna reddituregeſtate ieiunꝰ. additqꝫ (qꝫ preclarusē vtiqꝫ cū talia ꝯferat vt ad celoruꝫregna ꝑducat. de qͦ poculo in euāgelio dicit̉. Qui bibit ex aqͣ quā ego donō ſitiet vnqꝫ: ſꝫ fiet in eo fons aq̄ ſalientis in vitā eternā Hugo Seqͥtur x. gr̄a videlꝫ ꝑſeuerātia de qͣ ſubdit Et miſericordia tua ſb̓ſequet̉ meid eſt miſericordia q̄ p̄cedit me ꝯferēdo gr̄am: ſubſeqͥtur me ne cadā a gr̄a:ſed in bono ꝑſeuerē Loībꝰ diebꝰ vitemee. ¶Propter qd̓ orat eccleſia Tuanos dn̄e gratiā ſꝑ p̄ueniat ⁊ ſequatur.ac oꝑibꝰ iugit̓ p̄ſtet eē intētos Caſ.nā ſi ſolū ſeq̄ret̉: nēo donata ꝑciꝑet. ſitm̄ p̄cederet: nullꝰ poſſꝫ collata ẜuareGrauiores eī ſt̓ īſidie qͣs a t̓go diabolus parat. ⁊ niſi dn̄i mīa ſubſequat̉. facillime fragilitas humana decipitur.Colſ. Deinde fidelis chr̄ianꝰ declarat ad quē finē predicta bn̄ficia ſibi ſtꝯceſſa di. Hiero. Et vt inhabitēin domo dn̄i hoc eſt in vita eternavbi ſine fine habitabūt ſcī in longitudine dierū let̓nalit̓ ſine fine Caſſ.Mente reponamꝰ qͥd celeſtis iſta fiſtula decē virtutū gratijs ⁊ bn̄ficijs cōpacta cecinerit. qͣꝫ dulce melos aīe ſautari delectatōe cātauerit Colle.Dn̄s itaqꝫ nos regit vt ad vite paſcua nos duce̓ poſſit. aqͣ baptiſmatisnos abluit: ſicqꝫ aīas noſtras a vitijset diaboli ptāte ad ſe ꝯuertit. Deīdeſuꝑ ſemitas iuſticie nos exaltat ⁊ int̓aduerſa corroborat. pꝰ hec diſciplinanos caſtigat. ⁊ in tribulationibꝰ caſtigatōe nos ſuſtētat. Deīde pabulo ſuicorꝑis mētē noſtrā ſatiat: gaudio ſpirituali ipſaꝫ īplet. ⁊ ſuo ꝓprio ſanguine nos īebriat. ad vltimū ꝑſeuerātiaꝫvſqꝫ in finē nobis tribuit. ⁊ nobis pꝰfinē huiꝰ vite in celeſti domo ꝑennit̉⁊ felicit̓ nos cū ſuis ſanctis habitarefacit: Hi ſunt decē gradꝰ bn̄ficiorum