Pſalmus ixCVIII
chriſtianū. de quo in euāgelio dominꝰpetro dicit Paſce oues meas Bouespredicatores et paſtores ſignificat. qͥhumana pectora mādatis celeſtibusexarantes: virtutuꝫ meſſem germinare fecerunt. Nec vacat qͦd dicit inſuꝑ.qꝛ nō ſoluꝫ illi ſācti ſubiecti ſunt chriſio. ſed etiā peccatores Sepe de conuerſis talibꝰ maiore gloriā triūphatdn̄s Chriſtꝰ Pecora eī ſūt dū ī cāporū libertate .i. in mūdi iſtiꝰ voluptatepaſcunt̉ Tolucres celi. j. ſuperbi quiverbo iactatīe ponūt in celum os ſuūQuorū caput dixit Iſa. 17. Aſcēdā īcelum et ſimilis ero altiſſio Aug.Let piſces maris l. i. curioſos et auaros lqui p̄erābulāt ſemitas maris.id eſt inquirūt in ꝓfūdo huius ſeculitēporalia. q̄ tqͣꝫ ſemite ī mari cito vaneſcūt et intereunt Et dicit ꝙ ꝑābulāt: on̄dēs per hͦ ꝑtinaciſſimū ſtudiūinania et p̄terfluētia reqͥrētium Hecautem tria genera vitioꝝ .i. voluptascarnis. et ſuꝑbia et curioſitas. oīa peccata cōcludūt. que mihi vidēt̉ a ioh̓eapoſtolo enumerata cū dicit. Nolitediligere mūdū. qm̄ oīa que ī mūdo ſūtcōcupiſcētia carnis oet cōcupiſcētiaoculoꝝ et ambitio ſeculi Hi oēs predicti tā boni qͣꝫ mali chriſto dicūt̉ ſubiecti. qꝛ nūc bonos cuꝫ malis mixtosin eccis videmus Nic. In fine ātpſalmi reſumit pͥmū ꝟbū dicēs Qomīe dn̄s nr̄ qͣꝫ admirabile ē nomē tuuꝫ ī vniuerſa terra. Hoc in cātilēisſolꝫ fieri ꝙ ī fine reiteratur pͥncipiūCaſſ. De duabus naturis chr̄i dn̄iſecūdꝰ pſalmus ⁊ iſte locuti ſūt qͣꝫuiset alij ſequāt̉. videlꝫ. xxꝰ. lxxiꝰ. cvijꝰcixꝰ. et cxxxviij. vt obſcurū huiꝰ ſcl̓igradiētes quaſi pluribus lāpādibꝰ īcēſus in hereticas cautes .i. duritiasCautes ē petra duriſſima. quā mīmevaleamꝰ īcidē Quapropt̓ tāti bn̄ficijcognoſcamꝰ aucͣtoreꝫ. vnꝰ ē dn̄s chr̄s
gēitꝰ ex pre ſine tꝑe: natꝰ ex maria intꝑe. pͥꝰ mūdū creauit ex nihilo: poſteaab īgēti libēauit exitio Exitiū. mors.tormētū clades vel calamitas. Qualeeī rogo genꝰ ē pietatis. vt ille rex agelorū tactꝰ charitate nimia: dignatꝰ ē adnos miſeros morti addictos vēire. vtmors cū auctore ſuo diabolo vīce̓t̉. qͥmūdū ſuis viculis tenebat captiuuꝫ?Unde beatꝰ Ambro. hymnū natalisdn̄i eloquētie ſuo pulcerrīo flore cōpinxit. vt piꝰ ſacerdos tādignū munꝰofferret Ait enī int̓ cetē̓a. Procedēsde thalāo ſuo pudorꝭ. aula regia. gemine gigas ſbn̄e alacris vt currat viā ⁊cͣ.q̄ ſuꝑ hūanū īgeniū ſcūs vir excoluit.¶ Collect. O qͣꝫ admirabile c̄ nomēdn̄i qͥ infātes erudit: aſtutos deſtruit:peccatoribꝰ miſeret̉: ſcōs viſitat: angelos poſſidꝫ: hoīes cōtinꝫ: oēꝫ creaturam ſibi ſubijcit Ip̄ꝫ qͥ ē pͥncipiū ⁊ finis laudemꝰ ī prīcipio et fine. vocē īdn̄i laudē extollētes Ip̄m amemꝰ vtpreꝫ vt creatorē. vt r̄dēptorē nr̄ꝫ. atꝫvt dn̄ꝫ timeamꝰ mirabilē ī ꝯſilijs ſuꝑfilios hoīꝫ. qͥ ē bn̄dēs ī ſcl̓a ſe. Ame.onfitebor tibidn̄e: Titulꝰ huiꝰ ꝑs talis eſtIn finem ꝓ occultis filij psͣ dauidNic; Ad cuiꝰ ītellectū ſciēdū ꝙ duplex ē iudiciū ẜm duplicē dn̄i adnētū.qͦꝝ pͥmꝰ fuit occultꝰ: eo ꝙ diuinitas latuit ſb̓ carne mortali Secūdus etiā ēoccultꝰ: ꝙ neſcimꝰ dic̄ neqꝫ horā: qn̄veniet dn̄s De hͦ duplici aduētu dn̄inec n̄ de duplici iudicio dauid ſpūꝓphetie tractat ī hͦ p̄s. ¶ Primū eī hoꝝ iudicioꝝ ē iudiciū diſcretiōis: qͦ diſcernūt̉ fideles ab īfidelibꝰ. ⁊ hͦ īcepitpotiſſīe a p̄dicatiōe chr̄i ⁊ apl̓oꝝ. qͦ iuſto dei iudicio licꝫ nob̓ occulto aliqͥ ꝯͣuerſi ſūt ad fidē. ⁊ alij ī īfidelitate māſerūt indurati cuiꝰ rō nob̓ occulta eſt.Hiero Et eodē iudicio videmus