Druckschrift 
Collectarius siue expositio// libri psalmorum
Entstehung
Seite
XVIr
Einzelbild herunterladen
 

xvi

minū videt. ſed ſolū ille qͥ ē ſcrutāscorda ⁊ renes deꝰ. Nico. Acſi dicat. Tu deus faciens predicta: qui esſcrutās corda ⁊ renes .i. clare videnscogitatiōes ⁊ delectatiōes q̄ ꝑ renesdeſignant̉/ eo ꝙ delectatōes venereorū q̄ ſunt vehementes vigēt in renibus viroꝝ. ẜm ꝙ dicit Gregoriꝰ. omelia xxxij. quia viris luxuria ī lūbis ſit Caſſi. Hec ꝓpria virtus eſt dei. ⁊corda noſtra diſcutere ⁊ aī noſtri vigorē potētie ſue fuce penetrare Finis eīcure delc̄atio ē Augꝰ. qꝛ eo qͥlibꝫcuris et cogitatiōibꝰ nitit̉. vt ad delectatione ſua ꝑueniat. Uidet igit̉ curas nr̄as qͥ ſcrutat̉ cor. Uidet autē fines curaꝝ .i. delectatōes qͥ ꝑſcrutaturrenes. vt cum inuenerit nō ad ꝯcupiſcentiā oculoꝝ: neqꝫ ad ꝯcupiſcētiamcarnis. neqꝫ ad ambitionē ſeculi: queoīa trāſent velut vmbra inclinare curas nr̄as. ſed ad gaudia rerū eternaꝝſuſtolli: q̄ nulla mutatione violantur.dirigat iuſtū ſolus ſcrutās corda ⁊ renes. Caſſ. Nam licꝫ nobis multocelſiores ſunt ptātes celoruꝫ. nulli tn̄creaturaꝝ datū eſt cogitationū nr̄arūpleniſſime ſecreta cognoſce̓. nec nosipſi nobis ſic manifeſti eſſe poſſumus.quēadmodū diuinis ꝯſpectibꝰ appare.mus: cū de hoīe legat̉ in pͣsͣ. xviij. Delicta quis intelligit. Penitēs igit̉ miſericordiā dn̄i ꝯſecutꝰ: ne in morbum.pctī recidat: tuitionē petit dicos Tuſtu adiutoriū meū a dn̄o: qͥ ſaluos facit rectos corde Augꝰ. Duo ſuntofficia medicine: vnū quo ſanat̉ infirmus. alteꝝ quo ſanitas cuſtodiat̉. ẜmpͥmū dixit peccator in ſuꝑiore pſalmoMiſerē mei dn̄e qm̄ infirmꝰ ſum. ẜmalterū dicit hic ꝑfectꝰ. Iuſtū adiutorium meū a dn̄o Ibi enī infirmꝰ vt liberet̉: hic iā ſanꝰ ne corrupat̉ orat. Sienī medicinā exhibet qͣ ſanemur infirmi: qͣnto magis eā q̄ cuſtodiamur ſa-

ni? Qm̄ ſi cū adhuc pctōres eſſemusxp̄s ꝓ nobis mortuꝰ eſt: qͣnto magisnūc iuſtificati ſalui erimꝰ ab ira ꝑ ip̄mꝰIuſto igit̉ auxilio ſaluos facit rectoscorde. in qͦrū cordibꝰ ſunt cogitationes bone et mūde Collect. Deīdevt ſtudeamꝰ ꝯuerti ad deū ⁊ eſſe recticorde. ꝯmendat nobis deꝰ patientiaꝫſuā. ⁊ minat̉ de indicio ſuo ita dicensdeus Iqui decipi nō p̄t oīa videns:et noſcens liudex ſſcrutas corda ⁊ renes Augꝰ. Liuſtꝰ) iudex reddensvnicuiqꝫ ẜm opera ſua Caſſiod̓.Fortis Iquia nullꝰ p̄t reſiſtere volūtati eiꝰ let patiens vt hodie ad penitentiā expectet. quos ꝑdere ꝓ ſcelerūſuoꝝ qͣntitate potuiſſꝫ Nunqͥd ſubāmiratione ꝓnūciandū ē Nico.Liraſcet̉ ꝑ ſingulos dies. l. i. nunquidinfert vindictā ſtatiꝫ cū quis ꝯmittitꝯtra eū offenſam? qͣſi dicat: non. Sedexpectat tempꝰ debituꝫ dans penitentie locū Sed qꝛ qn̄qꝫ pctōres hac deipatiētia abutūtur/ et ꝓpter hoc grauius puniūtur ideo ſubdit Qiſi ꝯuerſi fueritis Ia malis veſtrisᵇ ad deum:hoc tꝑe quo patiētia dei vos ad penitentiā inuitat Igladiū ſuū vibrabit Iid eſt manifeſtā vindictam ſuam exercet. Augꝰ. Uibrare eſt ſplēdificare. vibrabit aūt chr̄s gladiū ſuū cumin ſecūdo aduentu: veniens iudicareviuos et mortuos: in manifeſto ſplendore claritatis ſue iuſtis ſuis lumē etterrores impijs coruſcabit Carcuꝫ ſuum Iid eſt ſacrā ſcripturā veteris acnoui teſtamēti quaſi quodā neruo duritiā veteris flexa ⁊ edomita eſt ltētēdit qꝛ per ipſam ſcripturā pctōribꝰminas exhibuit let pauit illum. ſqn̄ ꝑexpoſitores explanauit ſacrā ſcriptur Grego. xix. moraliū Et in eoparauit vaſa mortis. id eſt ſentētiaspctōribꝰ dānationē cōminātes. quia