Pſalmus vij.
corrigi negligūt reprobos dānat. ī qͦetiaꝫ arcu Lſagittas ſuas. Hugoid eſt auctoritates ſacre ſcripture dedilectiōe dei ⁊ ꝓximi acutas Lardētibus lauditoribꝰ Leffecit. vt ꝓficerēt¶ Grego Quia in eo ꝙ terrore corrigit accenſas verboꝝ ſentētias emittit¶ Augꝰ. Et vt intelligamꝰ vnicuiqꝫ ſuppliciuꝫ fieri de pctō ſuo. ſic vt q̄fuerūt delectamenta homini peccātiſint inſtrumenta dn̄o punienti. Ideoſubdit ¶ Hugꝭ Ecce qͣſi dicat manifeſtū ē ꝙ hō parat ſibi cām mortiset nō deꝰ. qꝛ hō parturit iiuſticiam ⁊ꝯcepit dolorē. ⁊ peperit iniquitateꝫ.¶ Nico. Hic eſt ordo prepoſterꝰ. qꝛꝯceptio p̄cedit parturitōeꝫ Hugo.Sic ergo ordina Iꝯcepit dolore Iexſuggeſtiōe .i. appetitu tꝑaliū. in qͣ ē dolor. qꝛ eſt labor in acqͥrendo: timor inpoſſidēdo: dolor in amittēdo Lparturit. l. i. maximo labore nitit̉ effice̓ iniuſticiā machinādo malū ꝯtra ꝓximuꝫſuū et. Itādē ꝑꝑeꝑit iniqͥtateꝫ l. i. adactū ꝑduxit. Iniquitas et iuſticia ẜmhūc ſenſum idē ſunt. Peccator ⁊ peccatū qd̓ dolor dicit̉: qꝛ cauſat ſibi eterne pene dolorē. ꝯcipit ꝯcupiſcēdo: deinde parturit ꝯſentiendo: tertio paritoꝑe ꝑpetrādo: Cōgrue vero nō dc̄meſt: ꝑ̄petrauit iniqͥtatē ſed peꝑit. qꝛ ſicut in partu anxiꝰ dolor ⁊ labor ē: itaꝑuerſi laborāt atqꝫ anxie anhelāt. vtmalū qd̓ in corde conceperint. ad oꝑationis exitū ꝑducere poſſint. Cōtratria p̄dicta: ſcꝫ ꝯcepit/ parturit/ ⁊ peperit/ q̄ ad culpā referuntur ſubiugitalia tria ꝑtinētiā ad penā. videlꝫ aperuit. effodit. ⁊ incidit. Un̄ dicit acū ſīferni: ꝯcipiēdo pctm̄ Lapuit parturiendo ꝑ ꝯſenſū effodit. l. i. ampliauit leū actu ꝑpetrādo pctm̄ Linciditin foueā. ſꝑditōis ⁊ mortis Lquam fecit .j. Et ſic ſibi ipſi ſpontanea volūtate eſt cā dānatōis ꝓpt̓ qd̓ Conuer-
tet̉ dolor eiꝰ l. i. pctm̄ qd̓ eſt cā doloris vt dictū eſt (in caput eiꝰ. Caſſ.id eſt in aīam eius que eſt caput corporis Let in verticē ipſiꝰ l. in rōnem ītellectualē q̄ eſt ſuꝑior vis aīe Liniquitas eiꝰ deſcendet. Idetrudens eū ad inferos. qꝛ pctm̄ aggrauās eū non ſinitaīam eiꝰ ad ſanctorum requiē volare¶ Augꝰ. Hoc fit cū in hoīe ꝑuerſoſeruit rō: ⁊ libido dn̄at̉. CollectorEt quia hoc periculū ꝑfectꝰ iſte iameuaſit. gr̄as agens laudat dn̄m dicēs.Confitebor dn̄o. cōfeſſione laudisẜm iuſticiā eiꝰ ¶ Augꝰ. Confeſſioiuſticie dei eſt: qͣ iſta loqͥmur vere dn̄eiuſtꝰ es. qn̄ et iuſtos ſic ꝓtegis. vt ꝑte ipſuꝫ eos illumines: ⁊ peccatoresſic ordinas vt nō tua: ſed ſua maliciapuniant̉. Et ne intelligamꝰ iſtā cōfeſſionē nō eē pctōꝝ: ſꝫ potius laudisdiuine. Ideo ſubdit̉ Let pſallaꝫ nomini dn̄i altiſſimi Caſſio. pſallē vero eſt in operibus mādata dei peragere: et hymnos voce etiam ⁊ corde cantare. quod propheta promittit ſe facturū: quia hoc reuera domīo cognoſcebat acceptum Magnifica nobishuiꝰ pſalmi ſi ſtudioſe conſideremuspatuerunt ſacramenta. Prima partefructuoſam penitentiam docet. q̄ perfectos probatur efficere chriſtianos.Patientia enim eſt religioſi viri laborum ac dolorum omnium. ſpe futurorum bonorum. ⁊ amore domini grata tolerantia. Secunda parte ſaluteꝫrectis corde ipſe dominus polliceturTertia terrentur impij. ne in illo iudicio damnentur errantes. O pietasreuera optimi creatoris: qui non visde relinquere/ quos noſti ad tuum iudicium conuenire/ et immenſe pietatis arcano dum confitentibus parcis/ tibi reos ipſe ſubducis. id eſt ſubtrahis. Quis enim iuſticiam euaderet? niſi premiſſa pietas ſubueniret?