Pſalmus vij.
docuiſti ⁊ precepiſti. videlꝫ nō faciendo pctm̄ mortale: neqꝫ reddendo mala ꝓ malis: ſed bona ꝓ malis (decidāmerito Itāqͣꝫ victꝰ lab inimicis meisme ꝑſeq̄ntibꝰ Linanis I. i. fructu manſuetudinis vacuatꝰ Augꝰ. Inanit̓ſe iactat qͥ cū ⁊ ipſe hō ſit: cupit ſe dehoīe vindicare. Et cū ſuꝑare hoīempalā q̄rit: occulte a diabolo ſuꝑat̉ Iurare videt̉ hic ꝑ execrationem: qd̓ eſtgrauiſſimū iuriſiurādi genꝰ: cū hō. dic̄Si illud feci: illud patiar. Sed aliudeſt iuratio in ore iurantis aliud in ſignificatōe ꝓphetātis. Hic eī vere dic̄qͥd ꝯtingat hoībꝰ qͥ reddūt retribuentibus mala. non ꝙ ſibi aūt alicui qͣſiiureiurādo imprecet̉ Perſequat̉ Iergo Linimicꝰ l. i. diabolꝰ Caiam meamIPerſequit̉ enī mala ſuggerendo. Etſi deceperit ꝯprehendet: vn̄ ſubdit ⁊ꝯprehedet eā. ꝑ ꝯſenſuꝫ let cōculcetin terra vitā meā. ¶ Caſſ. Sic eniꝫde aīabꝰ efficit/ qͣs crudeliſſimꝰ inimicus vincit. vt eoꝝ actꝰ faciat terrenacōtagiōe maculari Let gloriaꝫ meā. q̄debꝫ eſſe ī ꝯſcīa mea de bono oꝑe lanpuluerē l. i. ī ſuꝑbiā ⁊ iactātiā Ideducat. ¶ Aug. Gloria eī hec ī puluerēdeducit̉: ſi ꝑ ſuꝑbiā qͥſqꝫ cōtemnēs ſecreta ꝯſcīe/ vbi deꝰ ſolus hoīem ꝓbatvelit apud hoīem gloriari. Hinc ē ꝙalibi dicit. Deꝰ conteret oſſa placētiūhoībꝰ Caſſ. Ecce quo peccātiumruinā mirabili narratōe deſcripſit: dūſibi cōditionē ponit Hiero. Quaſi dicat: ſi hec feci: hec mihi cōtingant.Deinde aduerſus diabolū ⁊ angeloseiꝰ qͦrū poſſeſſio pctōres ait ip̄ij homines ſunt deprecat̉ di Exurge domine loquit̉ more humano ad deū qͣidormiēs ꝓdiret ī publicū Li ira tua. I¶ Augꝰ. Quid adhuc iſte que ꝑfectū dicimꝰ ad irā ꝓuocat deū: que ſciebat eſſe mitiſſimū; ſꝫ iſte nō aduerſꝰhoīes hoc precat̉. ſꝫ aduerſus diabo-
lū ⁊ angelos eiꝰ. cum enī iuſtificat̉ impius: ex impio fit iuſtus: et ex poſſeſſion diaboli migrat ad templū dei. Etqm̄ pena eſt vt cuiqꝫ auferat̉ poſſeſſioin qͣ dn̄ari deſiderat. hanc penaꝫ dicit̉irā dei aduerſus diaboluꝫ: vt deſinatpoſſidere qͦs poſſidet Caſſ. Quitotiens punit̉ qͦtiens ab eo peccatorſubiugatꝰ eripit̉ l⁊ exaltare in finibꝰinimicoꝝ tuoꝝ I. i. in poſſeſſiōe diaboli ⁊ ſuoꝝ/ quam in pctōribꝰ tenet. Inipſis enī exaltat̉ dn̄s. qn̄ a ꝯuertētibꝰcōfeſſio laudis ei offert̉ Exurge domine deꝰ meus in precepto qd̓ mādaſti j. .i. qꝛ humilitatēᵇ precepiſti: huilisappare veniens in carne: ⁊ tu priorimple qd̓ precepiſti. vt exemplo tuovincentes ſuꝑbiā nō poſſideant̉ a diabolo Hug Let. Icū veneris in carne Iſynagoga populoꝝ l. i. iudeoꝝ videns te in tāta humilitate ꝯſtitutumcircūdabit te tanq̄ꝫ vilē ⁊ abiectuꝫꝑſeq̄ndo te vſqꝫ ad mortē Et IioIꝓpter hanc ꝑfidā ſynagogā l in altum. id eſt in celū aſcendēdo Lregredere vnde veniſti dn̄s iudicat populos. Augꝰ. quia inde vēturꝰ ē iudicare viuos ⁊ mortuos. Qd̓ iudiciūaīa ꝑfecta nō times ait Tudica medn̄e ẜm iuſticiā meā Iqua obediui p̄ceptis tuis ⁊ ẜm innocentiā meam. Iqͣno reddidi retribuētibus mihi mala.Et addit Iſuꝑ me ſqͦ additamēto demōſtrat id ip̄m ꝙ aīa iuſta eſt ⁊ īnocens: hoc nō ꝑ ſe habe̓: ſꝫ ꝑ illuſtrāteꝫet illumināte deū C Ionſumet̉. Iqͣſi dicat. veniet xp̄s iudicare. ⁊ iterim ꝯſumet̉ neqͥcia pctoꝝ TTrāſlatio hebraica hꝫ ꝯſūmet̉ .i. ꝑficiat̉ neqͥtia pctōꝝ.⁊ ꝑueniat ad ſūma neqͥtiaꝫ. vt poſſitiuſtū iā venire iudiciū. Sꝫ qm̄ nō ſolū dc̄m ē apoc̄. vlt. Sordidꝰ ſordeſcatadhuc. Sꝫ ec dictuꝫ eſt Iuſtꝰ iuſtiorfiat ānectit ⁊ dic̄ (⁊ diriges iuſtū. IDirigit iuſtū ī ip̄a ꝯſcīa: vbi nullus ho-