xii.

qm̄ nō deꝰ volēs iniqͥtatē tues. qꝛpeccatuꝫ mortale ꝯtrariat̉ eqͥtati tue¶ Caſſi. Quid eī aliud deꝰ p̄t velle:niſi qd̓ ꝓbat̉ ipſe p̄ciꝑe; ſicut Iſa. aitEgo ſū deꝰ qͦ loqͦr iuſticiā ⁊ annūciorecta. Sꝫ tu deꝰ nō v̓is iniqͥtatē Idcirco Non hītabit iuxta te malignꝰ)ꝑ hͦ pctōres ſignat a regno dei excludēdos. qꝛ nulla ꝯuerſiōe mutati ſuntNā licꝫ eū carnalit̓ tm̄ videāt qͦs reatꝰ īuoluit: ſic̄ ſcpͥtū ē. videbūt ī queꝫꝯpūxerūt. iuxta ip̄ꝫ tn̄ hītare neq̄untqͥ gehēne cruciatōe dānādi ſunt: addidit Ineqꝫ p̄māebūt īiuſti Iqͥ bona oꝑanō fecernt Lan oculos tuos. qm̄ gr̄a⁊ dono tuo pͥuati ſt̓. Per hͦ oſtenditeos ī iudicio dn̄i eē veturos. ſꝫ an̄ oculos dn̄i merito ꝑmane n̄ dicunt̉. qͥī tormēta ꝑpetua mittēdi ſt̓ HieroSi eī deꝰ ignis ē. ⁊ ignis ꝯſumēs e:qͥcūqꝫ ſtipula ē: qͥcūqꝫ lignū c̄: fugiatab igne ne ꝯſumat̉ ab igne. ¶ CaſſNihil ē qd̓ deꝰ nō videat: dū vbiqꝫpn̄s ⁊ totꝰ eē noſcat̉. Sꝫ illi rc̄e corāipſo eē minīe dicūt̉. qͥ ab eiꝰ gr̄a ⁊ donō pͥuādi ſt̓. De qͥbꝰ ſb̓ditur OdiſtiOdiū dei auerſio gr̄e ipſiꝰ ītelligit̉. qꝛodiū deſerit oē illud qd̓ execrat̉ ⁊ deſpicit̉. Et iō dn̄s dr̄ odire .i. deſerereHugo Ad argumētū qͦ dr̄ ꝑ illudSap. xi. Diligis oīa q̄ ſt̓. ⁊ nihil odiſti eoꝝ q̄ feciſti: rn̄det̉. Deꝰ n̄ naturaꝫodit quā fecit: ſꝫ vitiū qd̓ nō fecit Etſic dr̄ h̓ Lodiſti oēs qͥ oꝑant̉ iniqͥtatē.Caſſ. Nō dixit qͥ oꝑati ſt̓. qꝛ illi tm̄ī iudicio dānabūt̉ qͥ vſqꝫ ad finē viteſue ſe crimīe nefādo ꝯmaculāt. adiecitqꝫ lꝑdes oēs qͥ loquūtur mēdaciuꝫHugo Sꝫ ꝯtra psͣ. dic̄ Oīs hō mēdax. Sol̓o: h̓ loquit̉ de mēdacio qd̓ ēpctm̄ mortale. Et ibi. Oīs hō mēdax.loquit̉ de mēdacio qd̓ ē pctm̄ venialeCollect. Ad cuiꝰ ītellectū notādūꝙ Augꝰ. ī li. de mendacio ponit octogenera me dacioꝝ Primū ē cū negat̉

aliqͥs articulꝰ fidei. vt chr̄m nō eē natū de virgine. vel ſil̓e. Scd̓m genꝰ eſtmēdaciū detractōis: videlꝫ falſuꝫ teſtimoniū in cā crimīali. Tertiū genꝰ ēteſtīoniū falſū corā iudice in cā pecuniaria. videlꝫ illoꝝ qͥ tota die faciuntos ſuū dulce mēdacijs ꝓ lucro. Quartū genꝰ c̄ qd̓ fit ſola mētiēdi fallēdiqꝫ libidine. ſicut qn̄ qͥs ſine cā ⁊ vtilitate: ſꝫ ſua ſtultitia inſtigante delectat̉mētiri. Et hͦ appellat augꝰ. mirū mendaciū. Quītū genꝰ eſt mēdaciū adulatiōis vt qͥs placeat alijs. ⁊ hͦ ē turpemēdaciū Sextū genꝰ ē qd̓ null̓i obeſt⁊ ꝓdeſt alicui: vt ſi qͥs ſciēs pecuniāalicuiꝰ īiuſte tollendā a fure vel p̄done. vbi illiꝰ pecūia ſit mētiat̉ ſe neſcire Septimū genꝰ ē. vt ſi qͥs mētiaturnolēs ꝓde hoīeꝫ q̄ſitū ad int̓ficiēdū.Octauū genꝰ ē vt ſi qͥs volēti corrūpere ꝟginē. mētiat̉ eā eē ꝯiugatā vtſic ab īmūdicia tueat̉. ¶ Hugo Et īglo. A mgr̄is āt fit de mēdacio trimēbris diuiſio. qꝛ mēdaciū aliud ē ꝑnicioſū: aliud c officioſū: aliud ē iocoſuꝫ:Sub ꝑnicioſo ꝯtinent̉ qͥnqꝫ genera pͥme diſtīctōis q̄ ſūt pctā mortalia: ſubofficioſo tria vltīa q̄ ſūt venialia Iocoſū ē qd̓ fit ioco ⁊ nō fall̓it. ſcit eī ille cui d̓r cā ioci dici. In hoīe āt ꝑfc̄odicūt qͥdā ⁊ bn̄. ꝙ tā officioſū. qͣꝫ iocoſū veniale ſit: Quidā āt dicūt ſꝫ male:ꝙ officioſū ſꝑ ſit mortale ī hoīe ꝑfc̄o.Thomas ī ſūma arti. iij. argu. v.Circa vero mēdacia q̄ fiūt ī ꝓmiſſisē ſciēduꝫ. ꝙ ille qͥ aliqͥd ꝓmittit. ſi habeat aīm faciēdi qd̓ ꝓmittit nō mētit̉etiāſi nō faciat: ſꝫ īfidelit̓ agit Pōt tn̄excuſari ex duobꝰ Uno mō ſi ꝓmiſitilld̓ qd̓ ē māifeſte illicitū: ſicut fuit ꝓmiſſio Herodis. tūc ꝓmittēdo peccauit: ſꝫ mutādo hmōi ꝓmiſſū bn̄ facit.Alio mō ſi ſint mutate ꝯditiōes ꝑſonaꝝ ⁊ negotioꝝ. Nā ẜm Sen̄. lib̓. debn̄ficijs. Ad hͦ ꝙ hō teneat̉ face̓ q̄ ꝓ-