Pſalmus iiij
p̄uorū parētū lvſqꝫ qͣ l. i. qͣꝫdiu eritisIgraui corde .i. qͣꝫdiū erit cor veſtrūſarcina pctoꝝ ⁊ pode̓ iniqͥtatis grauatu: ſicut de pharaone legit̉. Ingrauatū eſt cor pharaōis Augꝰ. vt qͥddiligitis vanitatē j. i. qͥd vultis eē beati de t̓renis: vt qͥd tꝑaliū rerū amore detinemini; Hugo Let q̄ritismēdaciū I. i. tꝑalia q̄ dicunt̉ medaciū.qꝛ ꝓmittūt ſecuritatē. ⁊ ſoluūt timorē: ꝓmittūt ſatietatē. ⁊ ſoluūt eſuirieꝫqꝛ Ecc̄i. v. dicit̉. Auarꝰ nō impleturpecunia. ſicqꝫ amatores ſuos decipiūt¶ Aug. Et ſcitote qm̄ mirificauit.id ē mirabilē oſtēditdn̄s. ſpat̉ ſcm̄ſuū l. i. filiū ſuū dn̄m chr̄m reſuſcitando ⁊ ad dexterā ſuā collocādo. ad quēvos qͥ eſtis graui corde debetis ꝯuerti ab amore mūdi Et ꝑ eū dn̄s exaudiet me lorantē ꝓ reqͥe et̓na ꝯſeq̄ndacū clamauē̓o ad eū l cū cordis d̓uotione Ita ⁊ vos exaudiet ſi ſic clamaueritis ⁊ feceritis qd̓ ſequit̉ Traſcimīet nolite peccare. Hoc duobꝰ modisintelligi p̄t. ſcꝫ Iraſcimī .i. ſi pͥmꝰ motꝰaī ſurgat ad irā. qͥ iā ꝓpt̓ pena pctī n̄eſt in nr̄a ptāte: ſaltem nō ei ꝯſentiatrō vt mēs q̄ intꝰ regenerata ē ẜᵐ deūvt mēte ẜuiamꝰ legi dei: ſi adhuc carne ſeruimꝰ legi pctī Aut agite pnīam.id ē iraſcimī vobis ipſis de p̄teritispctīs. ⁊ vlteriꝰ peccare deſinite lq̄ dicitis. hhec inqͣm dicite in cordibꝰ veſtris ⁊ nolite eē ppl̓s de qͣ dictū ē Labijs me honorāt: cor aut eoꝝ lōge eſta me (in cubilibꝰ vr̄is hoc eſt in ꝯſcientijs vr̄is ꝯpūgimi hoc ad dolorēpnīe refert̉: vt ſe ip̄aꝫ aīa puniens cōpugat: ne ī dei iudicio dānata torq̄at̉:Idē Caſſ. Facrificate ſacrificiūiuſticie/ de qͦ ſacrificio dicit ī. l. p̄sº.Sacrificiū deo ſpūs ꝯtribulatꝰ. Hocſacrificiū fit ꝑ penīaꝫ. Quid ei iuſtiꝰ qͣꝫvt ſuis qͥſqꝫ pctīs potiꝰ qͣꝫ alienis ira
In ſacrificio iuſticie oꝑa iuſta ſunt ꝑpnīam Caſſ. Recte ergo viuite ⁊corda veſtra diuinitati ſꝑ mūda offerte Addidit qͦꝫ Let ſperate in dn̄o./ cōſeqͥ in futuro ſalutaria ꝓmiſſa. Sꝫ qꝛvnuſqͦſqꝫ id bonuꝫ vult impetrare adeo qd̓ diligit: ⁊ pauci ſūt qͥ diliguntbona ad interiorē hoīem ꝑtinentia: q̄ſola diligēda ſunt. ceteris at ad nc̄itatē vtēdū ē: nō ad gaudiū ꝑfruenduꝫcū dixiſſꝫ: ſperate ī dn̄o. ſubiecit Imulti dicūt qͥs on̄dit nobis bona. q̄ int̓rogatio ē oīm ſtultoꝝ ⁊ iniqͦrū paceꝫ⁊ ſecuritatē vite ſecularis deſiderātiū: ſiue etiā de ipſa futura vita q̄ nobis ꝓmittit̉ dubitatiū vel deſperātiūqͥ ſepe dicūt. Quis nouit ſi vera ſunt:aut qͥs venit ab īferis vt iſta nūciaret¶ Hugo Quibus reſpōderi poſſet.ꝙ xp̄s agnitus eſt reuerſus ab īferis.et Lazarꝰ īde reuerſꝰ: multa de penisinferni retulit Augꝰ. ¶ Magnificetn̄ ⁊ breuit̓ oſtēdit q̄ bona q̄renda ſt̓:eoꝝ int̓rogatōi rn̄dēs S ignatū ēſuꝑ nos lumē vultꝰ tui dn̄e Hhō factꝰē ad imagine ⁊ ſimilitudinē dei quaꝫpeccādo corrupit Glo. Eſt imagocreatōis ī qͣ creatꝰ eſt hō. ſcꝫ rō q̄ ēſuꝑior vis aīe q̄ vultꝰ dei dicit̉. qꝛ ſic̄ꝑ vultū hō hoī aſſimilat̉. ⁊ hō cognoſcit hoīem: ita ꝑ rōnē ſimiles ſumꝰ d̓oet deū cognoſcimꝰ. Hec āt rō ꝑ pctm̄pͥmi hoīs d̓formata ē. ac ꝑ hoc hō diſſimilis factꝰ ē deo. Itē ē imago recreatiōis .i. gr̄a dei q̄ vocat̉ hic lumen ꝑquā reformat̉ rō in nobis ꝑ pctm̄ corrupta. ſi tn̄ ſignet̉ .i. impͥmat̉ mēti nr̄erenaſcēdo: qd̓ fit in baptiſmo HugoQuia ſicut moneta ē informis donecimago regis ei ꝑ cuneum impͥmat̉: itaro nr̄a deformis eſt donec ꝑ gr̄am d̓iilluſtret̉ Glo. Lumē ergo vultꝰ ē̄gr̄a illuſtratiōis: qͣ imago creata renaſcēdo ſignat̉ Augꝰ. Et ad hͦ credo ꝑtinere qd̓ qͥdā prudent̓ ītelligūt