Pſalmus iiij.
pit me de pctōribꝰ ꝑ ſuā grām. Seqͥtur vox chr̄i Non tīebo milia ppl̓iiudaici circūdātis me ſi paſſiōe meaLexurge dn̄e. l. i. fac me exurgē. AugMos eſt diuinaꝝ ſcpͥturaꝝ ꝑſone deiattribue̓ qd̓ in nobis facit. Un̄ ē illd̓An exꝑimentū q̄ritis eiꝰ qͥ in me loqͥtur xp̄s?. Nō enī ait qͦ iubete loqͦr: ſꝫꝓrſus ipſaꝫ locutionē illi tribuit cuiꝰmunē loq̄bat̉ Iſaluū me fac deꝰ meꝰ)ꝑ gloriā reſurrectiōis: Habꝫ eī vnuſqͥſqꝫ tētatōes. qͥbꝰ circūuallatꝰ dice̓ p̄tnō tīebo milia populi circūdātis me.Quoniā tu ꝑcuſſiſti i. ꝑcuties ẜmImore ꝓphetie. qꝛ ea q̄ vētura ꝓphetātur ẜm tēpꝰ futura ſūt: ẜm ſciam ꝟoꝓphetātiū iā ꝓ factis hn̄da ſūt Loēsaduerſantes mihi ſine cā dētes pctōrū ꝯtriuiſti HHoc ẜm Augᵐ. ſic legit̉Identes l. i. maledica verbal pctōꝝ lvidelꝫ pͥncipū iudeoꝝ dilacerātiū maledictis filiū dei Hꝯtriuiſti qͣi ī irritū⁊ ī puluere ꝑduxiſti lqm̄ tu ꝑcuſſiſtioēs aduerſantes mihi ſine cāſicut īalio pͣs. dic̄. Principes ꝑſecuti ſt̓ megratis. Recte ec ī p̄deſtinatōe dic̄ d̓diabolo ⁊ āgelis eiꝰ Iꝑcuſſiſti oēs aduerſantes mihi ſine ca ſqm̄ ipſi demones nō ſolū in totū chr̄i corpꝰ: ſꝫ ec̄ īſingulos qͦſqꝫ pͥuatim ſeuiunt Identespctōꝝ ꝯtriuiſti MHabꝫ vnuſqͥſqꝫ maledicentes ſibi. habꝫ etiā vitioꝝ auctores conātes eū a chr̄iꝰ corꝑe p̄cide̓. ſꝫDomini ē ſalꝰ l. i. dn̄i ē nos ſaluosface̓ de morte pctī Hugo ⁊ hoc dic̄ꝓpheta ad hoīes. Deinde ꝯuertit ſermonē ad deū mutādo ꝑſona: ⁊ hoc ꝑfigurā q̄ vocat̉ metaplaſmꝰ. Un̄ ſubditl ⁊ ſuꝑ populū tuū bn̄dictio tua I¶ Hiero. Populo credentiū bn̄dictionē infūdit trāſmittēs eis ſpūmſāctū. vel in futuro qn̄ dicturꝰ erit. Uenite bn̄dicti pr̄is mei ꝑcipite regnum.qd̓ vobis paratū eſt ab origine mūdi.Ad qd̓ nos ꝑducat dn̄s nr̄ ieſus xp̄s
qͥ ē bn̄dictꝰ in ſecula ſeculoruꝫ: AmēUni īuocareHuic pſalmo p̄ponit̉ titulꝰ talis. In finē p̄s. cātici dauid Nico.Ad lr̄am. Pſalmꝰ eſt ſonꝰ vel modulatio ꝓueniēs ex organo Et cāticū dr̄ſonꝰ hūane vocis. Un̄ pſalmꝰ canticidr̄ modulatio orgāi cū hūana voce ſeq̄nte: qn̄ īſtrumēto p̄cedēte. ⁊ voce ſeqͣnte laudat̉ deꝰ. ſic ī pleriſqꝫ eccleſijsfit tꝑe hodierno Glo. Sed ſpūalit̓lo q̄ndo pſalmus ſignat bonam oꝑationē. ⁊ cāticū letitiā mētis habitā deeternis: vt dictū ē in ꝓlogo pn̄tis cōpilatōis. Per hͦ eī qd̓ dicit: ī fineꝫ: ſignat̉ hic ⁊ in ꝯſeq̄ntibꝰ titulis chr̄s qͦē finis ꝯſūmās in pn̄ti ad iuſticiā ⁊ īfuturo ad coronā. Un̄ ſenſus p̄dictitituli talis ē Pſalmꝰ iſte qͥ idcirco dr̄p̄s. qꝛ monet ad bn̄ oꝑandū ē psͣ. cātici docēs bonā nr̄am oꝑationē fieri īmentis letitia hīta de et̓nis dirigensnos ī finē .i. ī chr̄m ad que tēdimus.Qui qͥdē psͣ. ē dauid ꝓph̓e vel alicuiꝰꝑfecti monētis vt vana ſeculi deſerātur atqꝫ dicentisUm īuocarē Ideū deuote orando Augꝰ: Lexaudiuit me deꝰ iuſticie mee j. i. a qͦ ē iuſticia mea Poſtqͣꝫīdicauit hoībꝰ ſe eē exauditū: deīde qͣiiā habēs deū in corde familiarit̓ ei exdilectōe loquit̉: dicēs Lī tribulatōe dilataſti mihi l. i. ab āguſtijs triſticie inlatitudinē gaudij d̓duxiſti me Glo.Qd̓ gaudiū ē de pura cōſcīa ⁊ de ſpevite et̓ne. ¶ Hiero. Et licꝫ mihi intribulatōe auxiliū tuleris: tn̄ ego mīaſꝑ īdigeo: Un̄ ſubdit iſerē mei ⁊exaudi or̄onē meā Itra miſerias huius vite vt īcepta tua ꝑficiā Coll.Hn̄t eī iuſti hoc ꝓpriū. vt ī oī qd̓ dicūt aut agūt nō ſuū ꝓfectū: ſꝫ etiā ꝓximoꝝ edificationē q̄rāt. Un̄ apte ſb̓iugit̉ Glo. Filij hoīm videlꝫ