Tertius pͥncipalis error p̄dicte poſitōis eſſe videt̉ qꝛ dicit ꝙ ꝑ hͦ ꝙ d̓r deū ꝓtuliſſe res ꝑ volū.tatem nō ꝑ neceſſitatē. non tollit̉ qͥn voluerit aliquas res eſſe q̄ de neceſſitate ſint. ⁊ aliqͣs q̄ ſintꝯtingent̓. ad hoc ꝙ ſit in rebꝰ diu̓ſitas ordīata.Nihil igit̉ ꝓhibet res qͣſdam diuina voluntateꝓductas neceſſarias eē. Et ꝯn̄ter hͦ declarādoſb̓dit eē nc̄ce ſimplicit̓ nō repugnat ad ratiōemeē creati Nihil em̄ hꝫ aliqͥd neceſſe eē. qd̓ tn̄ ſueneceſſitatis cauſam hꝫ ſicut ꝯcluſiones demonſtrationum. Nihil igit̉ ꝓhibet quaſdā res ſic eēꝓductas a deo vt tn̄ eas eē ſic neceſſe ſimplicit̓.⁊ iteꝝ poſtea ibidem aliam rōꝫ cōcludit. ſic igit̉aliqͣ creatura de neceſſitate hꝫ eſſe. Ex qͥbusclare ptꝫ ꝙ non ſolū cōcedit quaſdam res diuīavolūtate ꝓductas nccͣarias eē vl̓ eas neceſſe eē.ſed etiam ꝯcludit ꝙ q̄dam de ncc̄itate ſunt. ⁊ ꝙeas eē eſt ncc̄e ſimplicit̓. ⁊ de neceſſitate habēteē. mō hoc repugnat libertati diuīe volūtatis.qd̓ arguit̉ ſic. qꝛ iſta ꝯſequētia eſt bōa. deꝰ vultcreaturam eē. gͦ cręatura ē. ⁊ econtra. ⁊ ꝑ ꝯn̄s ſiantecedens libere ⁊ volūtarie verificat̉ de aliqͣcreatura. ꝯn̄s ꝯſequenter verificat̉ de eadeꝫ. qꝛſi deus libere ⁊ ꝯtingenter vult quālibet creaturam eſſe. ſequit̉ ꝙ quelibet creatura eſt ꝯtingēt̓⁊ nulla eſt de neceſſitate. vn̄ etiaꝫ ex oppoſito ſumitur oppoſitū. quia ⁊cͣ.Quartꝰ error huiꝰ doctrīe eē d̓r in quadaꝫ rōneq̄ ibidē ſequit̉ q̄ dicit. ꝙ qͣꝫto aliqͥd magis diſtatab eo qd̓ ꝑ ſeip̄m ē ens .ſ. a deo. tātomagꝭ ꝓpinquū ē ad nō eē. Quāto igit̉ aliqͥd ē ꝓpinquiusdeo. tā tomagis recedit a nō eē. q̄ aūt iā ſunt ꝓpiqua ſunt ad nō eē. ꝑ hoc ꝙ hn̄t potētiā ad nō eēIlla igit̉ q̄ ſunt deo ꝓpinquiſſima ⁊ ꝑ hoc a nōeē remotiſſima talia eē oportet ad hoc ꝙ ſit ordo rerū cōpletꝰ vt in eis nō ſit potētia ad nō eē.talia aūt ſunt neceſſaria abſolutē. ſi igitur aliēcreatura de ncc̄itate hꝫ eē. Hec auteꝫ rō deficitmultis. Primo in hoc ꝙ ſupponit ꝙ entia deo ꝓpinquiſſima ſic̄ angeli tātomagis recedūt a nōeē. hoc em̄ ꝓpͥe loquēdo nō eſt verū. qꝛ ꝓpͥe nihil diſtat vel recedit a nō eē ⁊cͣ.Quītus error p̄dicte poſitōis ē ī ip̄iꝰ declaration in qͣ dic̄. Sciēdū eſt itaqꝫ ꝙ ſi reꝝ creatarūvniu̓ſitas ꝯſideret̉ ꝓut ſunt a pͥmo pͥncipio. īueniunt̉ depēdere ex volūtate nō ex ncc̄itate pͥncipij niſi ncc̄itate ſuppoſitiōis. vt dictū eſt. Si ꝟocōꝑent̉ ad pͥncipia pͥma inueniunt̉ ncc̄itatē hr̄eabſolutā. Nihil em̄ ꝓhibet aliqͣ pͥncipia non exncc̄itate ꝓduci. qͥbꝰ tn̄ poſitꝭ de ncc̄itate ſeqͥt̉ tāeffectꝰ ſic̄ mors aīalis hmōi ncc̄itatē abſolutā hꝫꝓpt̓ hͦ ꝙ ex ꝯͣrijs iā ē cōpoſitū. qͣꝫuis ip̄m ex ꝯͣrijs cōponi nō fuiſſet ncc̄ariū abſolutē. Sil̓r aūꝙ tales rerū nature a deo ꝓducerent̉ volūtariūfuit. ꝙ aūt eis ſic ſtatutis aliqͥd ꝓueīat vl̓ exiſtatabſolutā ncc̄itatē hꝫ. Ex qͦ ptꝫ ꝙ hͨ poſitio eſt locutio impropͥa ⁊ petit pͥncipiū. qꝛ hͦ aſſumit qd̓dꝫ ꝓbare. Nā ꝑ exēplū poſitū ptꝫ ꝙ vocat ncc̄itate abſolutā illā q̄ nō ē ex ꝯditōe vl̓ ſuppoſitiōeſic̄ mors huiꝰ aīalis. nō ex ſuppoſitōe vl̓ ꝯditōeſcꝫ ꝙ aīal nō ſit ex ꝯͣrijs cōpoſitū nō hꝫ ncc̄itatē⁊ ideo nō hꝫ neceſſitatē niſi ꝯditionalem ⁊ qͣ.Sextꝰ error doctrine p̄dicte aſſigͣri pōt in qͦdamdicto qd̓ ſequit̉ ibidē vbi ait. Manifeſtum ē qoīa q̄ ꝯͣriū hn̄t vl̓ ex ꝯͣrijs ſunt corruptibilia ſūtq̄ aūt hmōi nō ſunt ſempit̓na ſunt niſi ꝑs corrūpat̉ ſic̄ forme q̄ nō ſb̓ſiſtūt ſꝫ eē eaꝝ ē ꝑ hͦ ꝙ inſūtmaterie. Ex hoc em̄ ſeqͥt̉ ꝙ gr̄a in aīa vel in angelo cū nō habeat ꝯͣriū nec ex ꝯͣrijſ exiſtat nec ſitforma q̄ inſit materie. ē ſempit̓na. ⁊ idē videret̉ſeqͥ de luce vel lumine ſi eēt ſine materia ſic̄ accidentia ſacr̄i altaris ſūt ſine ſubiecto. hoc etiā fauet articulo ꝑiſius ꝯdēnato allegato ſuꝑiꝰ in qͦd̓r oē qḋ nō hꝫ materiā ē et̓nū. Et breuit̓ hͨ ⁊ aliaml̓ta erronea falſa ⁊ ī ꝓpͥe dicta vident̉ ml̓tis inp̄dicta doctrina ꝯtineri. q̄ tn̄ ex tedio ꝑtrāſimꝰ.Dicūt etiā ꝙ in termīs ph̓ie ⁊ naturalibꝰ prīcipijs in eodem li. c. xxv. errauit manifeſte. vbideclarādo qͣlit̓ deꝰ oīpotens dicat̉ q̄dā nō poſſeint̓ alia dixit ꝙ deꝰ nō pōt facere vnū ⁊ idē eſſe⁊ nō eē. qd̓ eſt ꝯͣdictoria ſil̓. ⁊ poſtea ſb̓dit ꝙ ꝯͣdictio in ꝯͣrijs ⁊ p̄uatiue oppoſitis includit̉. ſequitur em̄ ꝙ ſi ē albū ⁊ nigrū. ꝙ ſit albū et nō albū.⁊ ſi ē vidēs ⁊ cecū ꝙ ſit vidēs ⁊ nō vidēs. vndeeiuſdē rōis. ꝙ deꝰ nō poſſꝫ face̓ oppoſita ſil̓ineſſeeidē ẜm idē. Ex qͦ ptꝫ ꝙ ponit ꝙ deꝰ non magiſpōt facere duo ꝯͣria ſil̓ ineſſe eidē ẜm idē qͣꝫ duoꝯͣdictoria. Hoc aūt ē erroneū. qꝛ de facto corꝑixp̄i ẜm ſe totū in ſacr̄o altaris in diu̓ſis altaribꝰſunt motꝰ ꝯͣrij ſurſum .ſ. ⁊ deorſum. ⁊ pari ratōepoſſet face̓ deꝰ idē corpꝰ ẜm ſe totū eē albū et nigrū. Dicūt etiā ꝙ in pl̓ibꝰ locis doctrīe ſue ipſe errauit ꝑ hͦ ꝙ pͥncipia ph̓ie ſeu potiꝰ q̄dā ph̓orū ꝟ̓ba ad ꝯcluſiōes theologie nimis applicauitNō em̄ loqͥ talit̓ dn̄t theologi qͣlit̓ loquunt̉ ph̓iſic̄ docer Augꝰ. x. li. de ciui. dei. c. xxiij. di. Liberis v̓bis loquūt̉ ph̓i: nec ī rebꝰ ad ītelligēdūdifficillimis offenſionē religioſaꝝ auriuꝫ ꝑtimeſcūt. Nob̓ aūt ad certā regulā loqͥ phas ē: ne ꝟborū licētia etiā de rebꝰ q̄ ijs ſignificāt̉ impiamgignat opinionē ⁊cͣ.Concluſio.Huic gͦ tractatui (vtinā ⁊ adu̓ſo errori (fineꝫ ſtatuimꝰ. Illi laus honor atqꝫ gr̄aꝝ actio qͥ nobiscāꝫ ſuā tractātibꝰ nō defuit. qͦ docēte aſſertā hicꝟitatē ſentimꝰ. qͦ inſtruēte ꝓbāꝰ qͦ p̄cipiēte defēdimꝰ. ⁊ ꝑ quē poſtremo frat̓na charitate ꝑmotiad oēs deuenire ⁊ nobiſcū ſentire vehemēt̓ affectamꝰ. Qꝛ ſi ꝟitati huic (iudicio nr̄o) clariſſimenec ſic credit̉. aut alio fauore vt ip̄i conāt̉: aliove fine qͣꝫ eiꝰ poſtulet dignitas crimīemur. teſtamur te xp̄e. teſtamur ⁊ illā cui teſtīoniū ꝑhibeseē totā pulcrā ⁊ ī ea maculā nō eē. oēs ad extremū tui atqꝫ ip̄iꝰ amatores ī teſtīoniū euocāꝰ: noſtrū nūc debitū ſufficient̓ ⁊ vt putamꝰ ſuꝑabūdanter expleuiſſe.Deo gr̄as.
Druckschrift
Sententiarum libri IV : cum conclusionibus Henrici de Gorichen et problematibus S. Thomae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten