Druckschrift 
Sententiarum libri IV : cum conclusionibus Henrici de Gorichen et problematibus S. Thomae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Tertius pͥncipalis error p̄dicte poſitōis eſſe videt̉ qꝛ dicit d̓r deū ꝓtuliſſe res volū.tatem neceſſitatē. non tollit̉ qͥn voluerit aliquas res eſſe de neceſſitate ſint. aliqͣs ſintꝯtingent̓. ad hoc ſit in rebꝰ diu̓ſitas ordīata.Nihil igit̉ ꝓhibet res qͣſdam diuina voluntateꝓductas neceſſarias. Et ꝯn̄ter declarādoſb̓dit nc̄ce ſimplicit̓ repugnat ad ratiōem creati Nihil em̄ hꝫ aliqͥd neceſſe. qd̓ tn̄ ſueneceſſitatis cauſam hꝫ ſicut ꝯcluſiones demonſtrationum. Nihil igit̉ ꝓhibet quaſdā res ſicꝓductas a deo vt tn̄ eas ſic neceſſe ſimplicit̓. iteꝝ poſtea ibidem aliam rōꝫ cōcludit. ſic igit̉aliqͣ creatura de neceſſitate hꝫ eſſe. Ex qͥbusclare ptꝫ non ſolū cōcedit quaſdam res diuīavolūtate ꝓductas nccͣarias vl̓ eas neceſſe.ſed etiam ꝯcludit q̄dam de ncc̄itate ſunt.eas eſt ncc̄e ſimplicit̓. de neceſſitate habēt. hoc repugnat libertati diuīe volūtatis.qd̓ arguit̉ ſic. qꝛ iſta ꝯſequētia eſt bōa. deꝰ vultcreaturam. cręatura ē. econtra. ꝯn̄s ſiantecedens libere volūtarie verificat̉ de aliqͣcreatura. ꝯn̄s ꝯſequenter verificat̉ de eadeꝫ. qꝛſi deus libere ꝯtingenter vult quālibet creaturam eſſe. ſequit̉ quelibet creatura eſt ꝯtingēt̓ nulla eſt de neceſſitate. vn̄ etiaꝫ ex oppoſito ſumitur oppoſitū. quia ⁊cͣ.Quartꝰ error huiꝰ doctrīe d̓r in quadaꝫ rōne ibidē ſequit̉ dicit. qͣꝫto aliqͥd magis diſtatab eo qd̓ ſeip̄m ē ens .ſ. a deo. tātomagꝭ ꝓpinquū ē ad. Quāto igit̉ aliqͥd ē ꝓpinquiusdeo. tomagis recedit a. aūt ſunt ꝓpiqua ſunt ad. hoc hn̄t potētiā adIlla igit̉ ſunt deo ꝓpinquiſſima hoc a remotiſſima talia oportet ad hoc ſit ordo rerū cōpletꝰ vt in eis ſit potētia ad.talia aūt ſunt neceſſaria abſolutē. ſi igitur aliēcreatura de ncc̄itate hꝫ. Hec auteꝫ deficitmultis. Primo in hoc ſupponit entia deopinquiſſima ſic̄ angeli tātomagis recedūt a. hoc em̄ ꝓpͥe loquēdo eſt verū. qꝛ ꝓpͥe nihil diſtat vel recedit a ⁊cͣ.Quītus error p̄dicte poſitōis ē ī ip̄iꝰ declaration in dic̄. Sciēdū eſt itaqꝫ ſi reꝝ creatarūvniu̓ſitas ꝯſideret̉ ꝓut ſunt a pͥmo pͥncipio. īueniunt̉ depēdere ex volūtate ex ncc̄itate pͥncipij niſi ncc̄itate ſuppoſitiōis. vt dictū eſt. Si ꝟocōꝑent̉ ad pͥncipia pͥma inueniunt̉ ncc̄itatē hr̄eabſolutā. Nihil em̄ ꝓhibet aliqͣ pͥncipia non exncc̄itate ꝓduci. qͥbꝰ tn̄ poſitꝭ de ncc̄itate ſeqͥt̉effectꝰ ſic̄ mors aīalis hmōi ncc̄itatē abſolutā hꝫꝓpt̓ ex ꝯͣrijs ē cōpoſitū. qͣꝫuis ip̄m ex ꝯͣrijs cōponi fuiſſet ncc̄ariū abſolutē. Sil̓r tales rerū nature a deo ꝓducerent̉ volūtariūfuit. aūt eis ſic ſtatutis aliqͥd ꝓueīat vl̓ exiſtatabſolutā ncc̄itatē hꝫ. Ex ptꝫ poſitio eſt locutio impropͥa petit pͥncipiū. qꝛ aſſumit qd̓dꝫ ꝓbare. exēplū poſitū ptꝫ vocat ncc̄itate abſolutā illā ē ex ꝯditōe vl̓ ſuppoſitiōeſic̄ mors huiꝰ aīalis. ex ſuppoſitōe vl̓ ꝯditōeſcꝫ aīal ſit ex ꝯͣrijs cōpoſitū hꝫ ncc̄itatē ideo hꝫ neceſſitatē niſi ꝯditionalem.Sextꝰ error doctrine p̄dicte aſſigͣri pōt in qͦdamdicto qd̓ ſequit̉ ibidē vbi ait. Manifeſtum ē qoīa ꝯͣriū hn̄t vl̓ ex ꝯͣrijs ſunt corruptibilia ſūt aūt hmōi ſunt ſempit̓na ſunt niſi ꝑs corrūpat̉ ſic̄ forme ſb̓ſiſtūt ſꝫ eaꝝ ē inſūtmaterie. Ex hoc em̄ ſeqͥt̉ gr̄a in aīa vel in angelo habeat ꝯͣriū nec ex ꝯͣrijſ exiſtat nec ſitforma inſit materie. ē ſempit̓na. idē videret̉ſeqͥ de luce vel lumine ſi eēt ſine materia ſic̄ accidentia ſacr̄i altaris ſūt ſine ſubiecto. hoc etiā fauet articulo ꝑiſius ꝯdēnato allegato ſuꝑiꝰ ind̓r qḋ hꝫ materiā ē et̓nū. Et breuit̓ aliaml̓ta erronea falſa ī ꝓpͥe dicta vident̉ ml̓tis inp̄dicta doctrina ꝯtineri. tn̄ ex tedio ꝑtrāſimꝰ.Dicūt etiā in termīs ph̓ie naturalibꝰ prīcipijs in eodem li. c. xxv. errauit manifeſte. vbideclarādo qͣlit̓ deꝰ oīpotens dicat̉ q̄dā poſſeint̓ alia dixit deꝰ pōt facere vnū idē eſſe. qd̓ eſt ꝯͣdictoria ſil̓. poſtea ſb̓dit ꝯͣdictio in ꝯͣrijs p̄uatiue oppoſitis includit̉. ſequitur em̄ ſi ē albū nigrū. ſit albū et albū. ſi ē vidēs cecū ſit vidēs vidēs. vndeeiuſdē rōis. deꝰ poſſꝫ face̓ oppoſita ſil̓ineſſeeidē ẜm idē. Ex ptꝫ ponit deꝰ non magiſpōt facere duo ꝯͣria ſil̓ ineſſe eidē ẜm idē qͣꝫ duoꝯͣdictoria. Hoc aūt ē erroneū. qꝛ de facto corꝑixp̄i ẜm ſe totū in ſacr̄o altaris in diu̓ſis altaribꝰſunt motꝰ ꝯͣrij ſurſum .ſ. deorſum. pari ratōepoſſet face̓ deꝰ idē corpꝰ ẜm ſe totū albū et nigrū. Dicūt etiā in pl̓ibꝰ locis doctrīe ſue ipſe errauit pͥncipia ph̓ie ſeu potiꝰ q̄dā ph̓o ꝟ̓ba ad ꝯcluſiōes theologie nimis applicauit em̄ loqͥ talit̓ dn̄t theologi qͣlit̓ loquunt̉ ph̓iſic̄ docer Augꝰ. x. li. de ciui. dei. c. xxiij. di. Liberis v̓bis loquūt̉ ph̓i: nec ī rebꝰ ad ītelligēdūdifficillimis offenſionē religioſaꝝ auriuꝫ ꝑtimeſcūt. Nob̓ aūt ad certā regulā loqͥ phas ē: neborū licētia etiā de rebꝰ ijs ſignificāt̉ impiamgignat opinionē ⁊cͣ.Concluſio.Huic tractatui (vtinā adu̓ſo errori (fineꝫ ſtatuimꝰ. Illi laus honor atqꝫ gr̄aꝝ actio nobiscāꝫ ſuā tractātibꝰ defuit. docēte aſſertā hicꝟitatē ſentimꝰ. inſtruēte ꝓbāꝰ p̄cipiēte defēdimꝰ. quē poſtremo frat̓na charitate ꝑmotiad oēs deuenire nobiſcū ſentire vehemēt̓ affectamꝰ. Qꝛ ſi ꝟitati huic (iudicio nr̄o) clariſſimenec ſic credit̉. aut alio fauore vt ip̄i conāt̉: aliove fine qͣꝫ eiꝰ poſtulet dignitas crimīemur. teſtamur te xp̄e. teſtamur illā cui teſtīoniū ꝑhibes totā pulcrā ī ea maculā. oēs ad extre tui atqꝫ ip̄iꝰ amatores ī teſtīoniū euocāꝰ: noſtrū nūc debitū ſufficient̓ vt putamꝰ ſuꝑabūdanter expleuiſſe.Deo gr̄as.