Druckschrift 
Sententiarum libri IV : cum conclusionibus Henrici de Gorichen et problematibus S. Thomae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

triduo ſue mortis fuit. quedam alie ī quibus cōiter reprobat̉. hoc tn̄ non obſtante vid̓r eius doctrina ſit magis autētica qͣꝫ doctrinaſancti Thome.Quintū exemplū ē de doctrīa ſeu cōpilatōe decreti Gratiani a doctoribus decretoꝝ tāqͣꝫ approbota autentica legit̉. a non a lecturadecretaliū doctores decretoꝝ doctores decretaliū noīant̉. tn̄ illa doctrina in aliqͣ ſui ꝑteē erronea in fide. ſicut ptꝫ. xxxiij. q. iiij. c. ſꝫ obijcitur. vbi narrat Gratianꝰ tꝑe regis Achabfuerūt miſſi duo qͥnqͣgenarij ad Heliā dixerūtei. dei rex iſrl̓ vocat te. qd̓ eſt hereſis explicita. qꝛ ꝯͣria ꝟitas ē explicite approbata. qꝛ accidit tꝑe Ochozie mortuo rege achab. ſic̄ exp̄ſſe īſacͣſcpͥtura reꝑit̉. iiij. Re. c. j. Un̄ ſi Gratianusꝑtinacit̓ ei adheſiſſet fuiſſet manifeſtꝰ hereticꝰſꝫ fuit hereticꝰ qꝛ ꝑtinacit̓: ſꝫ inaduertēterillud dixit. Un̄ ſuꝑ illo paſſu dicit gloſa: ipſeꝯfundit hiſtoriā. em̄ achab miſit illos quīqͣgenarios: ſꝫ rex ochozias. nec etiā illud contigittꝑe achab ſꝫ ſb̓ ochozia. In pl̓ibꝰ etiā alijs gloſa reprobat Gratianū. ſic̄ ptꝫ. xj. q. iij. c. euidenter itaqꝫ. xij. q. j. c. j. alijs qͣꝫ pluribus locisEt dicūt aliqͥ ꝓpter multis licꝫ negare gloſas decretorū decretaliū gloſa aꝑte neganttextū. Et conſil̓r dicūt aliqͥ de gloſis ordinarijsbiblie. tn̄ vidēt̉ eſſe maioris autoritatis qͣꝫ doctrina ſancti Thome cum allegant̉ autoritatiueSextū exemplū pōt poni de qͥbuſdā doctoribꝰ ſunt ſancti canonizati. ſiē venerabilis Anſhelmꝰ Cantuarien̄. ep̄s. Hugo de ſan. victore. qͥdam alij quorū dicta vel ſcpͥta in aliqͥbus reperiūt̉ erronea. tn̄ eorū doctrina minꝰ vid̓eſſe autētica qͣꝫ doctrina ſancti Thome. cuꝫ ip̄icōit̓ in actibus ſcholaſticis ſcientificꝭ allegāt̉ autoritatiue. nec ſolēt negari: ſꝫ eoꝝ dicta reuerenter gloſari exponi. qd̓ tn̄ ſcholaſtici nōdū conſueuerūt facere de dictis ſancti Thome. ideop̄ſumptuoſū vid̓r eiꝰ doctrinā ſuꝑ illos aliosdoctores ſic extollere liceat credere aut aſſerere ip̄m in fide erraſſe. ſic̄ alij errauer̄t. Necobſtat eius canonizatio quam aliqͥ magͦ colore p̄tendunt.Ex qͥbus oībꝰ vid̓r dicere ſanctū Thomaꝫ inaliqͣ ꝑte doctrīe ſue erraſſe in fide. nec obuiat ſeuderogat canonizationi ſue nec approbationi doctrīe ſue theologice. ſic̄ idem dicere de alijs ſāctis ꝑcipuis doctoribꝰ derogat canonizationi nec approbationi eorū. eccl̓ia ſic̄ canonizando aliquē ſcm̄ approbat oīa eiꝰ fctāita approbādo eiꝰ doctrinā approbateiꝰ dicta vel ſcpͥta. ſꝫ ſolū il la actorē ip̄m nonſūt retractata nec aliū rōnabilit̓ ſunt correcta.aut merito tanqͣꝫ veritati ꝯͣria corrigēda uxta ſuperiꝰ allegatā apl̓i ſnīaꝫ. Oīa ꝓbate qd̓ bonuꝫ ētenēte. Sic igit̉ eccl̓iam approbat̉ aliqͣ doctrina. tn̄ quo ad oīa ſꝫ ad illa ſunt ꝟitati conſona. ſicut ptꝫ de doctrina Origenis de qua dic̄Gelaſiꝰ papa. xv. di. c. ſcā romana. qd̓ Orige.nis nōnulla opuſcula vir beatiſſimꝰ Hieronymus repudiat legēda ſuſcipimꝰ. reliqͣ aūt cuꝫautore ſuo dicimꝰ renuēda. Ex oībꝰ igiturp̄dictis clare ptꝫ tertia ꝯcluſio pͥncipalis ⁊c̄.Quarta ꝯcluſio ē. Doctrīa ſcī Tho. li. ij. ſum.ſue ꝯͣ gētiles. c. xix. de reꝝ creataꝝ ncc̄itate abſoluta ē de ꝟtute ẜmōis falſa ml̓tū im ꝓpͥa Et ꝯcluſio ptꝫ qꝛ illd̓ capl̓m intitulat̉ qͣlit̓ in rebꝰcreatis eſſe pōt neceſſitas abſoluta. ē pͥncipalꝯcluſio capl̓i ſunt q̄dā in rebꝰ creatis ſimpliciter et abſolute ncc̄e ē. aliq̄ ſunt ꝯtingentie eſſe. Sed iſta locutio fit de ꝟtute ẜmonisfalſa multū impropͥa. hoc ꝓbat̉ ⁊cͣ.Quinta cōcluſio. Predicta ſancti Tho. doctrina ẜm qͦſdā ē in fide erronea ſeu in aliqͣ ſui partede hmōi errore ſuſpecta. Et in hac ꝯcluſiōeaſſertiue ſꝫ ſolū recitatiue loqͥmur. Dicūt enimaliqͥ iſta doctrina multos errores ꝯtinet.Primꝰ ē qꝛ ponit aliqͥd a deo ncc̄e. qd̓vid̓r ꝯͣ ſacrā ſcripturā intentiōꝫ ſctōꝝ. qꝛ ncc̄e eſt ꝓpͥum nomen dei. vid̓r intentio ſacreſcpͥture Exod̓. iij. c. vbi Moyſi interrogāti domino. Si dixerīt mihi qd̓ eſt nomē eiꝰ. qͥd dicāeis? Dixit dn̄s ad Moyſen. Ego ſum qui ſum.ſic dices filijs iſrl̓. eſt miſit me ad vos. Superquo verbo dicit gloſa ⁊cͣ.Scd̓s error vt iſti dicunt eſt in pͥncipali fundamento p̄dicte poſitionis quod eſt iſtud. Sūt inqͥt quedaꝫ in rebus creatis que ſimpliciter abſolute neceſſe eſt eſſe. Illas em̄ res ſimpliciterabſolute neceſſe eſt eſſe in quibꝰ non eſt poteſtasad non eſſe. Quedam aūt res ſic ſunt a deo inꝑducte vt in eis naturaliter ſit potentia ad eſſe. Quod qͥdem cōtingit ex hoc materia ī eiseſt in potentia ad aliā formā. Iſte igit̉ res inbus vl̓ eſt materia. vel ſi ē ē potētial̓ ad aaliā formā. hn̄t potētiā ad. eas igit̉ ſimplicit̓ abſolute neceſſe eſt. Hoc autem iterūcirca mediū capituli magis explicat dicēs. qꝛmateria ẜm qd̓ eſt in eiꝰ potētia ē ex ordīe materie. neceſſario res alique corruptibiles exiſtunt.ſicut aīal qd̓ ex ꝯtrarijs compoſitum eſt. qꝛ eiusmateria ꝯͣriorum eſt ſuſceptiua. forma autē ẜmid qd̓ eſt actus eſt eam res exiſtūt actu. Un̄ea ip̄a ꝓuenit neceſſitas ad eſſe in qͥbuſdam. qd̓contingit quia res ille ſunt forme non in materia ſic non eſt in eis potentia ad non eſſe ſicut eſtde ſubſtantijs ſeꝑatis. vel qꝛ forme rerū ſua perfectione adequant totā potentiā materie. vt ſic remaneat potentia ad illā formā nec conſequens ad eſſe. ſicut eſt in corporibꝰ celeſtibꝰ.Hoc eſt igit̉ pͥncipale fundamentū poſitiōisſancti Thome quod vid̓r multiplicit̓ erroneū.pͥmo qꝛ ⁊cͣ.