culpe ⁊cͣ. Hac igit̉ ſuppoſitiōe preambula. ſicfirmit̓ ſtabilita ſingulatim declarandū eſt. ꝙ aſſertiones dicti fratris fuerūt rōnabiliter ꝯdemnate. Prīa igit̉ ꝓpoſitio ſua fuit. Maior eſtvnio hypoſtatica in xp̄o qͣꝫ vnio triū ꝑſonaruꝫin eſſentia increata.Scd̓a. poſſibile eſt eē aliquā creaturā puram inpuris naturalibus que ita poſſet ſibi ⁊ hoī mereri ſicut aīa xp̄i ꝯcurrente gr̄a habituali. non ētn̄ aliqua poſſibil̓ que tam conuenient̓ ꝯgruenter ⁊ ſufficienter hoīem poſſet redimere ⁊ ſaluare ſicut xp̄s. Et iſta ꝯdemnat̉ reuocanda tanqͣꝫfalſa ⁊ male ſonans ⁊ erronea ad intellectum ꝓbationis ſue vicꝫ de gr̄a aīe xp̄i quo ad pͥmameius ꝑtem.Tertia. aliqͣ pura creatura rōnalis pōt in purisnaturalibus beatifice dei eſſentiā intueri. ⁊ hancdicit patere de creatura p̄dicta. Et iſta ꝯdemnatur reuocanda al̓s Pariſius damnata tāqͣꝫ erronea in fide.Quarta. aliqͣ pura creatura eſt poſſibil̓ ꝑfectioaīa xp̄i in merendo puta gr̄a aīe xp̄i. Et hec dānatur reuocanda tanqͣꝫ falſa erronea abſurda intheologia ⁊ ph̓ia ⁊ theologice doctrīe irriſiua.Addidit huic ꝓpoſitioni iſtam verificationem⁊ ſi nō quo ad qͣꝫtitatem meriti: tn̄ qͥ ad modummerendi. ⁊ hͨ omīa eidem ꝓdeſſe non poſſunt.Quinta. vid̓r mihi ꝙ tal̓ creatura ſi poneret̉ eēſimplicit̓ genus. Et hec condemnat̉ reuocandaſicut immediate p̄cedens.Sexta ponere aliqd̓ creatum vel aliqͣ creata eſſeſimplicit̓ ⁊ abſolute neceſſe eſt non eſſe ꝯͣ fidem.Et hͨ condemnat̉ reuocanda tāqͣꝫ falſa ⁊ male ſonans in fide ẜm cōem modū theologorū.Septima. ncc̄e eē non repugnat eē cauſatuꝫ. Ethͨ ꝯdemnat̉ reuocāda tāqͣꝫ falſa ⁊ erronea ī fideOctaua. magis eſt ꝯſonū fidei ponere aliqͥd citra pͥmū eſſe abſolute ⁊ ſimplicit̓ ncc̄e neqͣqꝫ ponere ip̄m ſine aliqͣ additione eſſe neceſſe eē: Et hͨꝯdemnat̉ reuocanda tāqͣꝫ falſa ⁊ erronea ꝓpterfalſam implicationeꝫ ⁊ erroneā comꝑatōis quāincludit ꝙ aliquā reꝫ creatā eē ncc̄e eē .ſ. ſine aliqua additiōe eſt ꝯſonum ſacre ſcripture. ⁊ ꝑ cōſequens aliqd̓ creatū eſt increatū. qd̓ ꝯͣdictiōeꝫincludit.Nona aſſerere aliqͥd fore verū qd̓ eſt ꝯͣ ſacrā ſcripturam eſt exp̄ſſiue ꝯͣ fidem Et hec ꝯdemnaturreuocanda tāqͣꝫ falſa ⁊ iniurioſa ſanctis ⁊ doctoribus ſi eam intelligat vniuerſalit̓ ꝓut in probatione eius videt̉ p̄tendere.Decīa. nō oēm homīem p̄ter xp̄m ꝯtraxiſſe abAdā pctm̄ originale eſt exp̄ſſe ꝯͣ fidē. Et hͨ damnatur reuocanda tāqͣꝫ falſa ſcā daloſa ⁊ piaꝝ aurium offenſiua ⁊ p̄ſumptuoſe aſſerta. nō obſtante ꝓbabilitate q̄ſtionis. vtrū beata ꝟgo fuerit inpeccato originali ꝯcepta ⁊qꝭ.Undecīa. btām Mariā v̓ginē ⁊ dei grenitriceꝫAlliqa doct̓nā. x. lix.ꝓplatū p̄t triʳ xxllixinō ꝯtraxiſſe pctm̄ originale eſt exp̄ſſe ꝯͣ fidem.Et hec ꝯdemnat̉ reuocāda tanqͣꝫ fal ſa ſcandaloſa p̄ſumptuoſe aſſerta ⁊ piarū auriū offenſiua.Duodecima tm̄ eſt ꝯͣ ſacrā ſcripturā vnū hoīeꝫeē exemptum a peccato originali p̄ter xp̄um ſicſi decem homines ponerent̉ exemptī. Et hͨͦ condemnat̉ ſicut p̄cedens reuocanda tāqͣꝫ falſa ſcandaloſa p̄ſumptuoſe aſſerta ⁊ piarū auriuꝫ offenſiua.Tredecima magis eſt exp̄ſſe ꝯͣ ſcripturā ſacrambeatā ꝟginē nō eſſe ꝯceptā in peccato originaliqͣꝫ aſſerere ip̄am ſil̓ fuiſſe beatā ⁊ viatriceꝫ ab inſtanti ſue ꝯceptiōis vel ſanctificatōis. Et poſtꝙͣꝓbauit correlariū. dixit ꝙ pari mō videret̉ diciꝙ magis eſt exp̄ſſum ip̄am vnitā fuiſſe hypoſtatice. ⁊ hͦ idem in ꝯſiſtorio ⁊ in ſcripto ſuo coramiudicibus recitauit. Hec aūt ꝓpoſitio ꝯdemnatur ſicut p̄cedens reuocanda tanqͣꝫ falſa ſcandaloſa p̄ſumptuoſe aſſerta ⁊ piarū auriū offenſiua⁊ merito potuiſſet rigoroſius ꝯdēnari. qꝛ nullap̄cedentiū eſt ita temeraria.Quartadecima ⁊ vltima. In expoſitōne ſacreſcripture ſiue declarando ꝑ eccl̓am ſiue ꝑ doctores ſiue excipiendo ꝑ q̄cūqꝫ. de ſacra ſcriptura ⁊nō aliunde trahenda eſt determinatio declaratio ſiue exceptio. ſicut in grām atica ꝯͣ regl̓as poni in eadē exceptio reꝑit̉. Et hec ꝯdemnat̉ reuocāda tāqͣꝫ falſa ⁊ erronea ſi intelligat ꝙ exceptiovel expoſitio ſit trahenda exp̄ſſe. ⁊ explicite exſcriptura ſacraⁱ ⁊ nō aliūde ꝓut videt̉ p̄tendere.aliter nō eſſet ad ꝓpoſitū ſuū. Haꝝ ꝓbationum improbationes diffuſe ⁊ pulcerrime ponūtur in dicto tractatu.Capl̓m. iij.Circa tertium principale in quo declarandū eſt ꝙ doctrīa ſctī Thome nō ſic eſt approbata ꝙ ꝓpter eaꝫ oporteat an̄dictā ꝯdemnationē aūt dicti ep̄i ꝓceſſum aliqͣliter impedire: p̄mittenda ē hͨ diuiſio. Ꝙ aliquaꝫdoctrinā eſſe ꝑ eccleſiam approbatā pōt triplicit̓intelligi. Vno mō ꝙ tal̓ doctrina ſit ꝑ eccleſiamtanqͣꝫ vtilis ⁊ in fide ꝓbabilis acceptata ⁊ tāqͣꝫtalis inter ſcholaſticos diuulgata. Scd̓o mō ꝙtalis dyctrina ſit ſic approbata ꝙ oporteat credere ꝙ ip̄a ſit in omī ſui ꝑte vera. Tertio mō ſicvt ip̄a ſic ſit approbata vt oporteat crede̓ ꝙ ip̄ain nulla ſui parte ſit in fide erronea vel heretica.Nam ml̓ta ſunt falſa q̄ non ꝑtinent ad fidem quetn̄ nō inducūt errorē ꝯdemnabilē ⁊ in talibꝰ nōcadit hereſis qꝛ hereſis importat corruptioneꝫfidei chriſtiane. In talibꝰ aūt falſitas aut errorad corruptionē fidei chriſtiane nō ꝑtinet. vt dic̄ſanctꝰ Tho. ij. ij. q. de hereſi. arti. ij. Et ideo ptꝫꝙ approbatio alicuiꝰ doctrine ſecūdo mō maioreſt approbatione alicuius tertio modo. Primꝰaūt modus approbationis multuꝫ differta duo
Druckschrift
Sententiarum libri IV : cum conclusionibus Henrici de Gorichen et problematibus S. Thomae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten