que tangunt fidem ſunt de maioribꝰ eccl̓e cauſis⁊ que ad ſolum ſummū pontificē ꝓ examinatōe⁊ deciſione deferri debent. Ex qͥbus ſequi vid̓ꝫꝙ nec ep̄s nec facultas p̄dicta ꝯcluſiones predictas potuerūt iudicialiter damnare. nec eaꝝ dogmetizationē aut publicationē vel defenſionefinalit̓ cohibere. Ad illa aūt faciliter reſpondet̉.Un̄ ad pͥmum reſpondet vniuerſitas in ſuislr̄is patentibus. Nos inqͥt milleſies diximus⁊vt videmꝰ nō ſufficit. qͣlit̓ ſancti Thome doctrinam in dicta noſtra ꝯdemnatiōe neqͣqͣꝫ reprobmus. ſed hunc eiuſqꝫ fautores doctrinā eius addiſtortū fideiqꝫ abſonū ſenſum adaptantes. autvltra qͣꝫ fieri debet ꝯͣ eiuſdem doctorꝭ documertum dilatantes ꝯdemnamus. audact̓ aſſerimꝰEt hec clare patebunt ex dicendis in ſecundo ⁊tertio capitul̓. vbi manifeſte ꝓbabit̉ ꝙ p̄dicte exronee ꝯcluſiones nō trahunt ex doctrina ſanctiThome: ſꝫ magis ꝯtrariant̉ eidem. Ad ſcd̓mrn̄det̉ ꝙ ex p̄dicta bulla dn̄i Vrbani vl̓ ex p̄allegata lr̄a dn̄i Stephani ep̄i aūt alia qͣcūqꝫ littera autentica nō pōt ſufficient̓ concludi ꝙ ſanctiThome doctrīa ſit in oībus approbata. ſicut clare oſtendet̉ in tertio capl̓o huiꝰ tractatꝰ. Et adhoc adijciūt aliqui talem ratōꝫ. Illa doctrīa nōpōt ſic eſſe in omībus approbata que multa continet in fide erronea. Sed vt dicūt p̄dicta ſanctThome doctrina nō ſolum in materia de abſoluta neceſſitate creature. de qua p̄ſentis controuerſie inferius in tribus vltimis cōcluſionibustertij capituli ſpecialiter tractabit̉. ſꝫ etiā in pluribus alijs multa cōtinet in fide erronea. qd̓ declarant. Nam in pͥma ꝑte ſumme. q. xlvij. arti.vlti. in rn̄ſione vltimi arti. dicit ꝙ nō eſt poſſibile aliam terrā eſſę qͣꝫ iſtā. qꝛ omīs terra naturalitferret̉ ad hoc mediū vbicūqꝫ eſſet. ⁊ notum ē ꝙnō loquit̉ de potentia nature. Item in articulo vltimo dicit ꝙ impoſſibile eſt duos angeloseſſe vnius ſpēi. ⁊ ꝙ impoſſibile eſt eē pl̓es albedines ſeꝑatas a ſubſtantijs. que vident̉ eſſe cōtra articulū de omnipotentia dei. ⁊ cōtra veritates creditas circa ſacramentū altaris. Iteꝫ infra. q. lxxviij. arti. iij. et. vj. et in q̄ſtionibus diſputatis tenet articulū de vnitate forme ſubſtantialis in homīe. qui eſt decimuſquartꝰ articulusqͥnte ꝑtis de euan. eterno. damnatus ꝑ Alexandrum. Item ex hac opinione Thome de vnitate forme ſicut dicit in gloſa okam in dialogoſuo concluſiones ſequunt̉ que in anglia fueruntſcandaloſe .ſ. ꝙ corpus xp̄i nō fuit idem numero viuū ⁊ mortuū. ⁊ hoc cōcedit ſanctus Tho.in q̄ſtionibus diſputatis. q. lxiij. qd̓ nō fuit ſimpliciter. Un̄ ſequit̉ vltra ꝙ caro mortua nunqͣfuit viua. ⁊ ꝙ corꝑa ſanctorū mortuorū nunqͣfuerūt corꝑa ſanctorū viuentiū. ⁊ ideo reliquiecorporū ſanctorū nunqͣꝫ fuerunt ꝑtes corporuꝫviuentiū. nec corpus xp̄i qd̓ fuit vulneratuꝫ inQaxichtaẜ̓ viſc cō afol ſotah Sο.cruce iacuit in ſepulchro. que oīa ſunt abſurda.Ex qͥbus ⁊ alijs pluribus erroribus ꝯͣ quosqͥdam doctores ſpēales compoſuerūt tractatusconcludūt iſti. ꝙ hmōi doctrina non pōt eſſe inomībus approbata. nec hoc obſtat eius ſanctitati vel canoniſationi. qꝛ nō obſtante gl̓oſo martyrio Cypriani ip̄e errauit in fide. ſicut patꝫ. iiij.ſenten. di. vj. ⁊ infra dicet̉. ca. iij. Un̄ ſanctitasvite non infert ſanctitatem doctrine. ſicut paterde Papia martyre. qͥ fuit patronus ſecte heretice. Unde ex his omnibus inferunt ꝙ p̄dictaapprobatio Urbani qͥnti non eſt huius doctrīeapprobatio vniuerſal̓: ſed tanqͣꝫ docrrine vtilis⁊ in multis ꝓbabilis. ſicut doctrina pape magiſtraliter dicta ſola habet autoritatem magiſtralem ſicut dn̄s In nocen. qͣrtus de ſuo apparatuteſtatus eſt. Sed de hac materia copioſius infra dicet̉ in tribus pͥmis concluſionibꝰ tertij ca.⁊ ideo breuius ꝑtranſimꝰ. Ad tertiū obiectūreſpondet̉ pͥmo ꝙ nec facultas ⁊cͣ.Capl̓m ij.Circa ſecūdum principale in quo declarandum eſt ꝙ aſſertiones dicti fratris ꝑ cedulam theologie facultatis dictodn̄o ep̄o traditam fuerunt rōnabiliter ꝯdemnate. Premittendū eſt vnū p̄ambulū generale qd̓in aliqͥbus dictarū aſſertionū ⁊ eaꝝ ꝯdemnatōeeſt neceſſario p̄notandum vicꝫ ꝙ licet aliqͣ propoſitio vel aſſertio poſſit habere aliquē ſenſumverum. tn̄ pōt rōnabiliter ꝯdemnari tanqͣꝫ reuocanda ꝓpter alium ſenſum falſum in ea vel ī eiꝓbationē intellectū. Et hͨ ſuppoſitio ꝓbatur taꝫrōibꝰ qͣꝫ autoritatibꝰ ſanctorū doctoꝝ ⁊ ſpēalit̓ex dictꝭ ſancti Tho. de aqͥno. vt ꝑs aduerſa ⁊cͣ.Quarto ꝓbat̉ ſuppoſitio p̄miſſa ⁊ ſingularit̓ declaranda eſt ꝑ exemplum ſumptum ex doctrinaeccleſie. Nam ꝑ eccl̓iam nonnūqͣꝫ aſſertio ambigua habens aliquē ſenſum catholicum eſt damnata. īmo qn̄qꝫ aſſertiones ꝯͣdictorie ẜm vocemꝑ eam ſunt damnate. ⁊ ideo altera earū vl̓ vltraqꝫ aliquem hꝫ ſenſum catholicū. Et ecce exemplum manifeſtū. Nam Iſid̓. in li. ethy. c. xix. li.viij. ⁊ habetur. xxiiij. q. iij. c. quidam autē aꝑteinſinuat ꝙ vtraqꝫ iſtarū. deꝰ creat mala. deꝰ nōcreat mala eſt hereſis condemnata. vn̄ ⁊ aſſertores vtriuſqꝫ reputat hereticos dictos Coliciani a qͦdam colico nominati. qͥ dicūt deū nō facere mala. cōtra illud qd̓ ſcriptū eſt. Ego deꝰ creans mala. Floriani a floriano qͥ ecōtrario dicūtdeum creaſſe mala ꝯͣ illud qd̓ ſcriptū eſt. Fecitdeus oīa bōa. Ex qͥbꝰ colligit̉ ꝙ vtraqꝫ iſtarum ē hereſis ꝯdēnata. ⁊ tn̄ iſta aſſertio. deꝰ creat mala. hꝫ aliquem ſenſum catholicū .ſ. iſtū deꝰcreat mala pene. ⁊ ſil̓r iſta. deus non creat̉ malahꝫ ſenſum catholicū .ſ. iſtuꝫ deus nō creat mala