mam ꝑtem pͥme ſuppoſitionis arguit̉ ſic. Ad qͦlibet nomen velle vel nolle reſpectu cuiuſlibꝫ ꝓducibilis ad extra ſequit̉ neceſſario mutatio involūtate ꝑfecta. Deinde arguit̉ hypotetice ſic.Si deus de nouo aliqͥd vellet vl̓ nollet ad extraſeu ſi in deo eſſet nouum velle vel nolle ad extraip̄e intrinſece mutaret̉. igit̉ velle ⁊ nolle dicuntdenominationem intrinſecā. ⁊ hec fuit mēs meaꝑ hoc ꝙ dixi in ſecunda ꝓbatione huius ꝙ tamvelle vel nolle ad extra eſt actus vitalis ꝑfectevoluntatis ip̄am immutans vitaliter non intelexi ꝙ ꝑ velle ⁊ nolle deus mutaret̉ intrinſece. ſꝫꝙ ſunt opera vitalia. Sed qꝛ apud multos iſtemodus loquendi velle diuinum immutat volūtatem diuinam. ſignificat enim ꝙ ip̄e intellectuſmutatur. ⁊ non placet domino cancellario et facultati ꝙ de cetero in diuinis tali modo qͥs vtatur. dixi in ſecundo correlario pͥme ſuppoſitōnisꝙ licet ꝑfecte voluntatis ſeu diuine eſſentie qd̓libet intrinſecum ſit abſolute neceſſariuꝫ ẜm ſuūeſſe reale. tamen eſt aliquid intrinſecus ꝯtingēs⁊ non eſt neceſſarium ẜm ſuū eſſe formale. patetde nolle ⁊ velle ductis ad extra. Iſtud ſicut explano ⁊ dico ꝙ nihil intrinſecum deo eſt contingens ẜm intellectum quem facit tanqͣꝫ catholice fidei diſſonum. Similiter illud qd̓ dixi intertio correlario ꝙ ſtat deū eſſe intrinſece aliqualē⁊ ip̄m poſſe non eſſe talē. ⁊ tn̄ ip̄m eſſe talem immutabiliter debet ſic intelligi .i. ſtat deum aliqͥdvelle ad extra ⁊ ip̄m poſſe hoc nūqͣꝫ velle. ⁊ tam̄immutabiliter. Qd̓ dixi in ꝓbatione huiꝰ ꝙ nōeſt inconueniēs ꝙ aliqͥd ſit deus ẜm ſuuꝫ eē reale. ⁊ tn̄ non ſit deus ẜm ſuū eſſe formale debꝫ ſicintelligi .i. ꝙ aliqͥd ſit deus realiter. ⁊ tn̄ aliquaformali denominatione denominat̉ que ſibi nōcōpetit p̄ciſe qꝛ deus. ſed ratiōe alicuiꝰ effectusvnde ſupra dicti damnant hanc ꝓpoſitionē tāqͣꝫ fidei diſſonam ẜm intellectū quē facit .ſ. ꝙ aliquid eſt deꝰ ẜm ſuū eſſe reale. ⁊ tn̄ ip̄m nō ē deẜm ſuū eſſe formale.Itē dixi in nono eorrelario ꝙ nō ſtat intellectūꝑfectum cognoſcere vera ꝯtingentia ⁊ illoꝝ adextra nō eſſe ꝓductiuam voluntatē.Item dixi in decimo ꝙ ꝑfectus intellectꝰ ad eēpeccati vt pctm̄ eſt non pōt immediate applicari cognoſcitiuo ⁊ ꝙ ex iſto ſequit̉ finalit̓ peccatum eſſe vel deformitatē aīme non eſt ꝓprie aliqͣ veritate verū. pͥmū eſt maledictū ⁊ falſum. qꝛad hoc ſequit̉ ꝙ deus non cognoſceret peccataaut voluntatē diuinā horū eſſe ꝓductiuā. quorum vtrunqꝫ eſt falſum ⁊ ſecundū fuit al̓s ꝯdēnatum Et alia correlaria ꝓ eo ꝙ pͥmo ꝯueniūtfalſa ſunt ⁊ maleſonāti. In ſecūdo correlario ſecunde ꝓpoſitiōis dixi ꝙ ſtataⁱ iqͥd eſſe actu miraculoſum ⁊ tn̄ in illo ꝙ ſic actuat nullā ponereꝑfectionem ſimpliciter. mgr̄i noſtri iſtū moduꝫloquendi non approbant .ſ. ꝙ deus actuetur ſic̄nec illū ꝙ deus immutet̉.Item in quarto ⁊ quinto correlarijs ſcd̓e ſuppoſitionis dixi ꝙ ꝑfecta voluntas non intēſius diligit p̄deſtinatum qͣꝫ diligat p̄ſcitum. ⁊ ꝙ nō plꝰintenſiue diligit ſe qͣꝫ diligat diabolū in eē naturali. nō debui iſta dicere qꝛ in auribus audiētiūmale ſonant ⁊ falſa ſunt. cum ẜm Augꝭ. aliqͥd diligere ſit ei velle bonum. ⁊ ideo intenſius diligere eſt ei magis bonum velle. ⁊ ita cōmuniter intelligunt homīes.Correlariū octauū fuit tale ꝙ q̄libet volitio qͣdeꝰ vult a eē nō minꝰ diſtinguit̉ formal̓r a volitōe qͣ vult beſſe qͣꝫ deus diſtīguit̉ a materia prima realiter. ꝓbaui ꝑ hoc qꝛ q̄libet volitio quadeus vult a eſſe immenſe formalit̓ diſtinguitura volitione qua vult beſſe. Correlariū hoc ē falſum. ꝓbatio erronea qꝛ non eſt admittendū qͣlitercūqꝫ ꝙ in deo ſint plura immenſa aut pl̓a immenſa eſſe diſtincta.Correlariū nonum fuit. nullum velle immēſumꝑfecte voluntatis continet aliquid ad extra producibile. hoc eſt falſum. qꝛ velle dei eſt cā reruꝫIn ꝓbatione aūt correlarij ſcripſi ꝙ ſi potētievolitiue angeli. volitio domini que eſt immēſaeſſet actualis volitio. qd̓ nō reputo impoſſibile⁊ tamen ꝑ hmōi volitionem ⁊ cet̓a. Predictuꝫcorrelariū nunqͣꝫ putabam poſſibile. nec credodixiſſe eē poſſibile. ⁊ eſt erroneū. qꝛ al̓s fuit reprobatū. ac etiam quicqͥd ex eo ſequit̉ inqͣꝫtumex hoc ſequit̉ eſt poſſibile.In tertio correlario tertie ſuppoſitōis dixi ꝙ peccatum eſſe ꝑfecta voluntas deus nō poteſt immediate nolle. ⁊ in alio ꝙ peccatū nō eſt immediate odibile a ꝑfecta volūtate. Iſta male ſonant ⁊ diſcordant ſcripture ⁊ dictis ſanctorum.hoc autē intuli ex duobus correlarijs. quorumvnum fuit ꝙ ꝑfecta voluntas quicqͥd extrinſecus poteſt immediate velle. p̄ter īmediate nolle ⁊ econuerſo. Aliud eſt qͥcquid immediate ipſa poteſt nolle poteſt efficere. q̄ applicata ad peccatum formaliter ſumptum falſa ſunt ⁊ male ſonant.Itē ſextū correlariū fuit quolibet extrinſecuꝫ ꝑfecta libertati ſeu voluntati eque ab ip̄a eſt odibile ſicut diligibile ⁊ econtra. hec ꝓpoſitio ē erronea. ⁊ repugnare videt̉ voluntati diuīe.Secūda concluſio mea fuit. Euidētie ad cōtradictoria in intellecto diuino formalit̓ immenſeformalit̓ repugnant. dixi in ꝓbatione ꝙ quelibet earū immenſa. nunc dico ꝙ illa cōcluſio cuꝫſuis correſarijs ⁊ ſua ꝓbatione male ſonat quātum ad hoc ꝙ deſignant̉ in deo eſſe plura ⁊ immenſa diſtincta. quod iam fuit hic ⁊ ſuperiꝰ reprobatū. Quantū etiā ad hoc qd̓ dicit̉ ⁊ immenſe repugnāt male ſonant. qꝛ ad hoc dat̉ intelligi qꝛ repugnantia ſit intrinſece in deo.Capl̓m. xxxj.