A5 ddʳ nō ꝓ qͣlaat. rpiſ. ſꝫ. x. rūDI.dies dicit̉ dn̄i. non ꝓ qualitate tꝑis: ſꝫ reꝝqꝛ tunc cogitationes ⁊ ꝯſilia ſingulorumpatebūt. Unde in Daniele. Uetuſtus dieDe libris qui rum ſedit. ⁊ libri aperti ſunt coram eo. Litūc aꝑti erūt. bri ſunt ꝯſcientie ſingulorū. que tūc aperiētur eis vel alijs. ⁊ tunc implebit̉. Nihil occultum qd̓ non reuelet̉. Adueniēte autēſummo iudice. nō ſolū aeris tenebre illuminabunt̉: ſed abſcōdita cordiū manifeſtabūtur. Uirtute gͦ diuina fiet vt cuiqꝫ oꝑa ſuabona vel mala cuncta in memoriā reuocentur. ⁊ mentis intuitu mira celeritate cernātur. vt accuſet vel excuſet hoīem ꝯſcīa. eaqꝫ teſte damnct̉ vel ſaluet̉.De memoria electorū ſi tunc precedentia mala teneat.Hic querit̉ vtruꝫelectis tunc aſſit memoria p̄cedentiū malorum ſicut bonoꝝ? Quedā autoritates vident̉ bonos tradere nō habituros tūc memoriam p̄cedentiū malorū .i. peccatorumvel tormentorū. Ait em̄ Eſa. Ego creo celos nouos ⁊ terram nouā. ⁊ nō erūt in memoria pͥora. ⁊ non aſcendēt ſuꝑ cor: ſꝫ gaudebitis in eternum. Itē. Obliuioni tradite ſunt anguſtie pͥores: ⁊ abſcondite ab ocilis noſtris. Que de futuro exponens Hiero. ait. Obliuioni tradent̉ pͥora mala. qui aforſitan in futuro pͥſtine conuerſatōnis mmoria omnino delebit̉ ſuccedentibꝰ bonieternis. ne ſit pars maloruꝫ pͥoris anguſtiomemorari. Sed hec ⁊ his ſimilia pn̄t accipi ſic: vt non excludant memoriā p̄cedētiūmalorū: ſed ex ea moleſtiam ⁊ leſioneꝫ amoueant. Nō em̄ eoꝝ memoria ſanctos ꝯtriſtabit: vel eorū beatitudinem obfuſcabit:gͣtiores deo reddet. Un̄ ſuꝑ pſal̓. lxxxvijait Gregꝰ. Quō ineternū miẜicordias dn̄iGrego.canit: qui miſerie nō meminit. Quō autenplena beatitudo: ſi memoria reatus mentētangit. Sed ſepe leti triſtium meminimus:⁊ ſani dolorū meminimus ſine dolore. ⁊ inde ampliꝰ leti ⁊ gͣti ſumus. Ex his apparꝫꝙ ſi pͥorum malorū memoriam ſancti habebūt in futuro. nō eis tn̄ erit ad penā vel glorie derogationem: ſꝫ ad gratiarūactionem.Si ꝟo querit̉ vtrū peccata que fecerūtelecti ꝓdeant tunc in noticiam oīm. ſic̄ mala damnandorū omībus erunt nota. Nō legi hoc expreſſum in ſcriptura. Vnde nō irrationabiliter putari poteſt peccata hic ꝑPe veſurrectione.XIIIIIpenitentiam tecta ⁊ deleta. illic etiam tegialijs. Alia ꝟo cunctis propalari.De his qui viui reperient̉. eQueri ſolet vtruꝫilli quos viuos inueniet xp̄s nunqͣꝫ omnino morituri ſunt: an ip̄o temporis punctoquo rapientur obuiam chriſto: ad immortalitatem mira celeritate ſint trāſituri. Nōenim dicendū eſt fieri non poſſe. vt per aera in ſublime portent̉. in illo ſpacio ⁊ moriantur ⁊ reuiuiſcant. Ad hunc autē ſenſumquo eſtimemus illos in paruo ſpacio ⁊ paſſuros mortem ⁊ accepturos immortalitatem apoſtolus nos vrgere videtur vbi dicit. Omēs in xp̄o viuificabimur. Et alibi.Quod ſeminas non viuificatur: niſi priusmoriatur. Cur aūt nobis incredibile videatur illam multitudinem corporum in aerequodammodo ſeminari. atqꝫ ibi ꝓtinꝰ immortalit̓ ⁊ incorruptibilit̓ reuiuiſcere. cumcredamꝰ in ictu oculi futuram reſurrectiōꝫ⁊ in mēbra ſine fine victura. tanto velocitare rediturū antiquiſſimorū cadauerū puluerem. Sed vellem de his potiꝰ audire doctiores. Si ergo ſanctos qͥ reperient̉ chriſto veniente viuētes eiqꝫ obuiam rapient̉crediderimꝰ in eodem raptu de mortalibuſcorꝑibus exituros. ⁊ ad eadē mox immortalia redituros. nullas in verbis apoſtolipatiemur anguſtias. generaliter accipientes illud quod dictum eſt. Omēs quidemreſurgemus .ſ. tam boni qͣꝫ mali: ſꝫ non oēsimmutabimur .ſ. in ſolennitate reſurrectōisDe hoc etiam Ambro. ait. In ip̄o raptu Ambro.eorum qui viui reperient̉ mors erit ⁊ reſurrectio. vbi anima quaſi ꝑ ſoporem egreſſade corpore. eidem in momento reddatur.Ꝙ vi v̓ꝑrmEcontra ꝟō ſcribens ad Marcellam Hiero. teſtari vid̓r. dicens quoſdam in fine ſeculi adueniente xp̄o non eſſe morituros: ſꝫviuos repertos in immortalitatem repente mutandos. Horū autēm quod veriꝰ ſit. ⁊non eſt humani iudicij diſfinire.Quō intelligitur xp̄s iudex viuorum et mortuorū.His autē adiciendum eſt dupliciter intelligi quod dicitur.Chriſtus iudicaturus viuos et mortuos.P 5