LI.diſtin. In ſpēali ſnīa mgr̄i ſtat in qͣtuor ꝓpoſitōibusquaꝝ pͥma eſt hec. Mr̄imonium impediūt ꝯſanguinitas et affinitas ⁊ etiam ſpūalis germanitas. Hancmgr̄ inſinuans ꝓponit pͥmo poſt p̄dicta dicenduꝫ eēde cognatōe ſpūali. q̄ etiam reddit ꝑſonas illegitīasad contrahendū. Diſtinguit aūt tria que ꝓpinquitatem dicūt ⁊ mr̄imonium impediūt .ſ. ꝯſanguinitateꝫ⁊ affinitatem ⁊ ſpūalem ꝓpinqͥtatem. Et dicit ConConanp̓nitab̓.ſanguinitas eſt int̓ eos qͥ iungunt̉ ẜm lineā generis.Affines aūt ſunt qͥ nō generatiōe ſunt ꝯiūcti: ſed mediante ꝯiūctiōe carnali ſunt ſociati. Sꝫ ſpūal̓ ꝓpinAFītas.qͥtas d̓r illa q̄ eſt inter cōpatrē pueri carnalē ⁊ cōmaMiq̓rab̓ pāa ltrem ſpūalem. ⁊ inter illos quorū vnus alterū de ſacro fonte leuauit. aut in cathezizatiōe vel in ꝯfirmatione tenuit. ⁊ inter filios eiuſdem hoīs carnales.ſpūales. Scd̓a ꝓpoſitio eſt hec. Dūtaxat ex duobꝰſacr̄is .ſ. baptiſmo ⁊ ꝯfirmatiōe ſpūalis cognitio ortur ex qͣ mr̄imonij contractus diſſoluit̉. Hanc magſter inſinuās dicit ꝙ ſpūales filij ſunt quos de ſacrofonte leuamus vel quos in ꝯfirmatiōe tenemus. Dicitur filius vel filia ſpūalis ip̄iꝰ ſacerdotis qͥ vel queei ſua peccata confitet̉. vl̓ quā baptiſat. qd̓ autoritatibus ꝓbat. Poſtea dicit ꝙ cōmat̓ ⁊ pater ſibi ī matrimonio coniūgi nō pn̄t. vt pr̄ ſpūalis filie ſpirituali. nec mat̓ ſpūalis filio ſpūali. ⁊ ſi factū fuerit debēſeꝑari. Si aūt poſt legitimū mr̄imoniū contractū alt̓ꝯiugium inſidioſe .ſ. vt ab alio ſeparet̉ filiū de ſacrofonte leuauerit aut in confirmatiōe tenuerit. non ꝓpter hoc ſunt ſeꝑandi. qͥ auteꝫ hoc fecerit: pnīa caſtigandus eſt. Obijcit tn̄ ꝯtra hoc mgr̄ ꝑ qͣſdā autoritates q̄ exp̄ſſe dicūt eos qͥ de lauacro natos ſuſceperūt ſeꝑandos eſſe. Mgr̄ aūt ſoluit illa dicta eſſe adterrorē: vt ſine oꝑe teneant. nō aūt ꝙ ita ſit faciēdū.vel ille autoritates loquunt̉ de ill̓ qui pͥus ꝙͣ coniuges flerent filios ſuos vel viroꝝ de fonte ſacro ſuſceperunt. Poſtea dicit ꝙ filij ſpūales vel adoptiui alicuius naturalibꝰ filijs nō p̄nt cōiungi in mr̄imonio.qd̓ autoritatibus ꝓbat. Quidā tn̄ volūt tm̄ intelligere de ill̓ filijs qͥbus cōpatres facti ſunt. De ill̓ ꝟo ēan̄ compaternitatē vel poſt geniti ſunt cōcedunt ꝙ licite ⁊ legitime coniungi poſſunt. ⁊ ꝓ his facit autoritas Vrbani pa. Quedā tn̄ autoritas dicit etiaꝫ ꝑcompaternitatē genitos copulari nō poſſe. Poſteaq̄rit vtrum quis cōmatrem vxoris ſue poſt eiꝰ obituꝫin vxorē ducere poſſit? Et rn̄det ꝙ nō. qd̓ autoritatibus confirmat. Obijcit tn̄ cōtra hoc ꝑ qͣſdam autoritates quarū dat intelligentiā. Tertia ꝓpoſitio eſtHec. Vir ⁊ mulier vxor eius nō poſſit licite puerū debaptiſmo ſuſciꝑe. Hāc inſinuās q̄rit. Si vxor ſimulcū viro debeat in baptiſmo puerū ſuſciꝑe? Et reſpōdet ꝑ autoritatē Urbani pape ꝙ nō. Quarta ꝓpoſitio eſt hec. Tertie ⁊ quarte ⁊ quinte nuptie nō ſuntdamnande. tn̄ pͥme ſunt ſolenniter venerande. Hācem̄ ꝓpoſitionem mgr̄ inſinuās dicit. ꝙ nō ſolum prime nuptie ſunt licite: ſed etiā ſecunde nuptie ⁊ tertiequarte ⁊ qͥnte damnande non ſunt. Qd̓ etiam autoritatibus ꝓbat. Ꝙ aūt apl̓s bigamos a ſacerdotalihonore excludit. hoc nō facit ꝓ tāto vitio bigamīe:ſed ꝓ ſacr̄i ſignaculo. qd̓ ibi nō ẜuat̉. Un̄ etiā primenuptie ſub bn̄dictione celebrant̉. Et tm̄ in ſpēali.De reſurrectionis et iudicij cōditione.D.XLIII.Oſtremo deconditiōe reſurrectiōis ⁊ mōreſurgentiū. necnō ⁊ de iudicij ⁊ miſcd̓ie qͣlitate breuiterM 8toba ⁊aduenhū iudirit̉LL L 4diſſerendū eſt. Oībus q̄ſtionibꝰ q̄ de hacre moueri ſolent ſatiſfacere nō valeo. reſurrecturā tn̄ carnē oīm qͥcunqꝫ nati ſunt atqꝫnaſcent̉ ⁊ mortui ſunt ⁊ morient̉ nullatenꝰambigere debet xp̄ianus. Ait em̄ Eſaias.Reſurgēt mortui. ⁊ reſurgent qͥ erant in ſepulchris. Et apl̓s. Nolumꝰ vos igno. fra.de dor. vt nō cō. ſic̄ ⁊ ceteri qͥ ſpeꝫ nō hn̄t.ſcꝫ reſur. hoc em̄ vob̓ di. in ver. do. qꝛ nosqͥ vi. qui re. ſu. nō p̄. eos qui dor. Qm̄ ip̄edo. in iuſſu ⁊ in vo. ar. ⁊ in tu. dei deſcē. dece. ⁊ mor. qui in xp̄o ſunt re. pͥmi. Deindenos qͥ vi. qui relin. ſi. ra. cum illis in nu. obui. xp̄o in aera. ⁊ ſic ſemꝑ cum dn̄o erimusHis ꝟbis ⁊ veritas reſurrectōnis ⁊ cauſaatqꝫ ordo reſurgētiū p̄clariſſime inſinuat̉.De voce tube.Cauſa enī reſurrectionis mortuorū erit vox tube q̄ in aduentu iudicis ab oībus audiet̉. ⁊ cuius ꝟtuteexcitabunt̉ mortui. ⁊ de monumētis reſuigent. Vnde ꝓpheta. Dabit voci ſue vocēꝟtutis .i. effectum reſuſcitandi mortuos.Et Ioh̓es euangeliſta ait. Venit hora inqͣ oēs qui in monumentis ſunt audient vocem filij dei. ⁊ ꝓcedent qͥ bona fecerūt in reſurrectionem vite. qui ꝟo mala egerunt inreſurrectionē iudicij. Si ꝟo querit̉ cuiusvel qualis erit vox illa? Apl̓s dicit ꝙ eritarchangeli .i. ip̄ius xp̄i: qͥ eſt pͥnceps archangelorū. Vel vox erit alicuiꝰ vel pluriuꝫangeloꝝ. Eadēqꝫ d̓r tuba. qꝛ erit māifeſta.⁊ nouiſſima: qꝛ pꝰ eā nō erit alia. Hec tubaAug. de gr̄a(vt ait Augꝰ.) ē clamor: de quo d̓r in euāno. et ve. teſ.gelio. Media nocte clamor factꝰ eſt. ecceſpōſus venit exi. obuiā ei. Tube nomīe aliqd̓ euidēs ⁊ p̄clarū ſignum intelligit̉. Qd̓vox archangeli ⁊ tuba dei ab apl̓o d̓r. et ineuāgelio vox filij dei. ⁊ clamor appellatur.qd̓ ſignū mortui audiēt ⁊ reſurgent.De media nocte.Media autē noctedicit̉ vēturꝰ. vt ait Augꝰ. Nō ꝓ hora temporis: ſꝫ qꝛ tūc veniet cū nō ſperat̉ Mediagͦ nocte .ſ. cum valde obſcurū erit .i. occultum: veniet. Dies em̄ dn̄i ſicut fur ī nocteita veniet. Pōt tn̄ non incongrue intelligi Caſſio. ſupemedie noctis tꝑe vēturꝰ. qꝛ vt ait Caſſio. octonariū.hoc tꝑe pͥmogenita egypti ꝑcuſſa ſunt. qn̄etiam ſponſus venturus eſt. Pluribꝰ etiaꝫlocis conteſtant̉ autores ꝙ aduentus xp̄i