DI.bonis oꝑbus noſtris ip̄e operatur ⁊ nosnec ip̄e tm̄ nec nos tm̄: ſed ip̄e nobiſcum etin nobis. ⁊ tamen in illis agendis miniſtrieius ſumus: nō autores. Ita gͦ potuit dare ẜuo poteſtatem dimittendi pcta ī baptiſmo .i. vt in mundatōe interiori ẜuus cumdn̄o oꝑaretur. non ẜuus ſine dn̄o. nec dominus ſine ẜuo: ſed dn̄s cū ẜuo ⁊ in ſeruoſicut in exteriori miniſterio dn̄s operat̉ cūẜuo ⁊ in ſeruo. Vnde ⁊ dn̄s dicit̉ ſanctificare ⁊ ẜuus. ſed dn̄s inuiſibili gratia. ſerAuguſti. uus viſibili ſacramento. Vnde Augꝰ. ſuꝑLeuit̓. Dn̄s ait. Ego dn̄s qui ſanctifico.Et de Moyſe etiā dictum eſt. ⁊ ſanctificabis eum. Sed Moyſes ſanctificat viſibilibus ſacramentis ꝑ miniſterium. dn̄s aūtinuiſibili grā ꝑ ſpūm vbi eſt totꝰ fructꝰ viſibilium ſacramentoꝝ. Sine hac ſanctificatiōe viſibilia ſacr̄a nil ꝓſunt. Si quis hocmeliꝰ aꝑire poterit non inuideo.Iſta eſt diſtīctio quītia huiꝰ quarti libri. In qua mgr̄ poſtꝙͣ determīauit de baptiſmoẜm ſe ⁊ ꝑ comꝑationem ad ſuſcipientes. Hie ꝟo determinat de eodeꝫ ꝑ comꝑationē quo ad mīſtros cōferentes. Et tria circa hoc facit. Determinatem primo de qͥbus poſſit dari baptiſmꝰ. Scd̓o ſubdit quōfortit̉ efficaciam ſacr̄i. cum ſacr̄m ſuſcipit hereticusvel ſciſmaticus. Tertio ſubiungit que ptās ſit collata homībus. Primū vſqꝫ ibi. Item ſi in hereſi qͣcunqꝫ. Scd̓m vſqꝫ ibi. Quia myſteriū tm̄. Tertiuꝫ vſead fineꝫ diſtin. In ſpēali ſententia mgr̄i ſtat in tribꝰꝓpoſitionibus quarū pͥma eſt hec. Vnus verus baptiſmus a bonis ⁊ a malis datur ⁊ eſſentiale munusiuſte confert̉ ſiue a ꝑuerſo miniſtro baptizant̉. Hancmgr̄ inſinuans ꝓponit pͥmo ꝙ baptiſmus a bonis ⁊a malis miniſtris dari poteſt. ⁊ eque ſanctum eſt datum ab vtroqꝫ. Non em̄ peior baptiſmus dat̉ a bono ꝙͣ a malo. nec melior a bono ꝙͣ a malo. Nec maiꝰnec minus. ſed equale datur in baptiſmo. dato a benō aūt a malo. qꝛ non eſt homīs munus ſed eſt dei.qd̓ pluribus autoritatibus confirmat. Poſtea dicitꝙ huius tota cauſa eſt qꝛ baptiſmꝰ nō eſt eorū .ſ. baptizantiū: ſed xp̄i. Chriſti em̄ in baptiſmo mīſteriumhabent̓. poteſtatem aūt ſibi xp̄s retinuit Un̄ nō dicitur baptiſmus Petri vel Pauli: ſed Chriſti. Potuittn̄ poteſtatem baptizandi dare hoībus: ſed noluit.ne lot eſſent baptiſmi quot hoīeſ. ⁊ ne hō in hominēſpe̓m poneret. qd̓ diuerſis autoritatibus confirmatScd̓a ꝓpoſitio eſt hec. Quāuis hereticus ſiue ſciſmaticus recipiat ſolū ſacr̄m. nō tn̄ accipit ꝟtutē illiꝰ⁊ incrementū. Hanc mgr̄ inſinuans dicit. Si hereticus ſeu ſciſmaticus baptiſmi ſacramentū accipit. integrū ſacr̄m accipit: ſed ſalutem q̄ eſt virtus ſacr̄i nōhabebit. ſi .ſ. extra catholicā eccleſiam ip̄ius ſacr̄mhabuit. Debet ergo ad eccleſiā redire non vt ſacr̄mbaptiſmi iterum accipiat. qd̓ nemo debet in aliquorepetere: ſed vt in ſocietate catholica accipiat vitā.baptiſmus em̄ extra eccleſiā ꝓdeſſe non poteſt ſicutnec elemoſyna. Tertia ꝓpoſitio eſt hec. Iuxta ſententiam mgr̄i deus potuit nobis conferre poteſtatēbaptizandi. ſicut ⁊ creature potentiā creandi. Hācmgr̄ inſinuans querit que ſit illa poteſtas quaꝫ xp̄spotuit dare homībus ⁊ non dedit? Et rn̄det magiſt̓VIẜi quoſdam ꝙ poteſtas dimittendi peccata. Cōtraqd̓ obijcit ſic. ꝙ poteſtas qua deus dimittit peccataeſt idem qd̓ deus. ergo nō potuit creature dare hācpoteſtatem. Item ſi poteſtas dimittendi potuit ⁊ poteſt cōmunicari creature. ergo ⁊ poteſtas creādi. Etreſpondet magiſter ad pͥmum ſic. ꝙ poteſtas dimittendi peccata que creature poſſit dari eſſet poteſtascrcata. ⁊ eſſet poteſtas cuiuſdam cooperatiōis. vt ſicut creatura cooperat̉ deo in exteriori mundatiōneꝑ modum mīſterij. ita poſſet cooperari interiori mū­ Moc xgi qd̓ texjº cūdatione. Hic mgr̄ cōmuniter non tenet̉ a doctoribꝰ.Ad ſecundū reſpondet ꝙ poteſtas creandi pōt creature cōmunicari. non ita ꝙ creat ꝑ autoritatem; ſedꝑ miniſteriū. Et tm̄ in ſpēali de ſententia huiꝰ diſtinctionis.Quibus liceat baptizare. aDI. VIUnc quibusliceat baptizare addamus. Dehoc Iſidorus ait. Cōſtat baptiIſi. in lib̓. deſmuꝫ ſolis ſacerdotibus eſſe traditū eiuſqꝫminiſteriū. nec ip̄is dyaconis implere ē licitum abſqꝫ ep̄o vel p̄ſb̓ytero: niſi his procul abſentibus vltima languoris cogat neceſſitas. qd̓ etiam laicis fidelibꝰ ꝑmittit̉ exꝯcilio karthaginenſi quinto. Itē Mulier qͣꝫuis ſancta baptizare non p̄ſumat: ni Utrum rebaſi neceſſitate cogēte. De illis ꝟo qui ab ꝑtizādi ſūt qͥhereticis baptizant̉ vtrū baptizandi ſrt q̄ aᵇ hereticisri ſolet: Ad qd̓ breuiter dicimꝰ quia quicūᵇª ʰtiꝫati ſūeqꝫ ſit qͥ baptizet ſi ſeruatur forma a xp̄o tradita: verum baptiſmum dat. ⁊ ideo qͥ illuꝫſumit non debet rebaptizari. Und̓ Beda. BedaSiue hereticus ſiue ſciſmaticus: ſiue facinoroſus quiſqꝫ in confeſſione ſancte trinitatis baptizet. non valet ille qui baptizatꝰeſt a bonis catholicis rebaptizari ne cōfeſſio et trinitatis inuocatio videat̉ anullari.Item Auguſtinus. Quāuis vnum ſit ba­ Augꝰ. ad q̄ſtiones Horoptiſma ⁊ hereticorum ſcꝫ eorum qui in nomine patris ⁊ filij ⁊ ſpirituſſancti baptizāt⁊ eccleſie catholice. tamen qui foris eccl̓aꝫbaptizantur. non ſumunt ad ſalutem baptiſmum: ſed ad perniciem habentes formamſacramenti. virtutem autem eius abnegantes. ⁊ ideo eccleſia non eos rebaptizat. qꝛ īnomine trinitatis baptizati ſunt. ⁊ ipſa eſt Aug. ad maforma ſacramenti. Item. Rebaptizare he̓ ximianumreticum qui hec ſanctificationis ſigna perceperit. omnino peccatum eſt. catholicumꝟo immaniſſimum ſcelus eſt. Ex his aperte colligitur: ꝙ qui etiam ab hereticis baptizati ſunt ſeruato caractere chriſti rebaptizandi non ſunt. ſed tm̄ impoſitione manus reconciliandi vt ſpiritumſanctū accipiant. ⁊ in ſignū deteſtationis hereticoruꝫ