DI.et veꝝ hoīem. querit̉ an his locutōibꝰ deꝰfactus ē hō. filius dei factus eſt filius hominis. deus eſt homo. et homo ē deus. dicat̉deus factus eſſe aliquid. vel eſſe aliquid vl̓aliquid dicat̉ eſſe deus. et an ita conueniatdici. hō factus eſt deuſ. ⁊ filius hominis factus eſt filius dei. ſicut ecōuerſo dicit̉. et exhis locutionibus non dicit̉ deꝰ factus eſſealiquid. vel eſſe aliquid. Que ſit intelligenꝘ in huiustionis extia haꝝ locutionū et ſil̓iū. In huius ꝓfunſitiōe diſfe ditatis reſeratiōe ⁊ ſcrupuloſe queſtōis exntes poſitōe pl̓imū differre inueniūtur ſapiētesQuorundā ſententiā refert. bAlij enim dicūt inipſa verbi incarnatiōe hoīeꝫ quēdā ex anma rōnali et humana carne ꝯſtitutū. Ex qͦbus duobus oīs verus hō cōſtituit̉. et illehō cepit eſſe deus. nō quidē natura dei. ſꝫꝑſona verbi et deus accepit eſſe homo illeConcedūt etiā hominē illum aſſumptū a ꝟbo et vnitū verbo et tamen eſſe verbum. etea ratione tradunt dictū eſſe deum factumhominē vel eſſe hominē. qꝛ deus factus eſtid eſt cepit eſſe quedā ſubſtātia ex aīa rationali et humana carne ſubſiſtēs. et illa ſubſtātia facta eſt .i. cepit eſſe deus. non tamerdemigratione nature in naturā. ſꝫ vtriuſqꝫnature ſeruata ꝓprietate factum eſt. vt deus eſſet illa ſubſtantia. ⁊ illa ſubſtātia eſſetdeus. Vnde vere dicit̉ deus factus eſt homo. et bomo factus eſt deus. et deus eſt homo. et homo deus. et filius dei filius hominis et ecōuerſo. Cūqꝫ dicunt illū homineꝫex anima rationali et humana carne ſubſiſtere. non tamen fatent̉ ex duabus naturiseſſe compoſitū. diuina .ſ. et humana. nec illius partes eſſe duas naturas. ſed animaꝫtantum ⁊ carnem.Autoritates ponit quibuſ muniūtſuam ſententiam.Et ne de ſuo ſenſutm̄ loqui putent̉. hanc ſnīaꝫ pluribꝰ muniAuguſti. unt teſtimonijs. Ait .n. Auguſtinꝰ. in librode trinitate. Cum legit̉ verbū caro factumeſt. in verbo intelligo verū dei filiū. in carne agnoſco veꝝ hominis filiū. et vtrūqꝫ ſimul vnā ꝑſonam deum et homineꝫ ineffabilis gratie largitate coniunctuꝫ. Idem inench̓. Chriſtus ieſus deus de d̓o eſt homoautem natus eſt de ſpirituſancto ex mariavirgine. Vtraqꝫ ſubſtātia diuina ⁊ hūanaVIfilius eſt vnicus dei pr̄is omnipotentis. dequo procedit ſpūſſanctus vtrunqꝫ vnus. ſꝫaliud propter verbum. et aliud ꝓpter hominē. nō duo filij deus et homo. ſed vnusdei filius. Deꝰ ſine initio. homo a certo initio. Idem in eodeꝫ. Quid natura humanain chriſto homine meruit vt in vnitatem ꝑſone vnici filij dei ſingulariter aſſumpta eſſet. Que bona voluntas. que bona operap̄ceſſerunt. quibus mereret̉ iſte homo vnafieri ꝑſona cū deo? Nunquid antea fuit homo. et hoc ei ſingulare beneficiū p̄ſtitum ēvt ſingulariter ꝓmereret̉ deū. Nempe exquo homo eſſe cepit: non aliud cepit eē homo qͣꝫ dei filius et hic vnicus. et proptereadei verbum. quia eſt ab illo ſuſcepta caro.facta eſt vtiqꝫ deus. vt quēadmodum vnaeſt ꝑſona quilibet homo anima .ſ. rōnalis ⁊caro. ita ſit xp̄us vna ꝑſona verbum et homo. Idē ſuꝑ Ioh̓em. Agnoſcamus geminaꝫ ſub̓am xp̄i diuinā .ſ. qua equalis ē patri. et humanā qua minor ē patre. vtrunqꝫaūt ſimul nō duo ſed vnus eſt xp̄s. ne ſit ꝙͣternitas non trinitas deus. Ac ꝑ hoc chriſtus eſt deus. anima rōnalis ⁊ caro. Idemquoqꝫ in libro de p̄deſtinatione ſctōꝝ. Ille hō vt a verbo patri coeterno in vnitateꝫꝑſone aſſumptus filius dei vnigenitꝰ eſſetvn̄ hoc meruit? qd̓ bonuꝫ eiꝰ p̄ceſſit? vt adhanc ineffabilem excellentiā ꝑueniret. Faciente ac ſuſcipiente deo verbo. ipſe homoex quo eſſe cepit filius dei vnicus eſſe cepitItē homo quicunqꝫ ita gr̄a fit xp̄ianus. ſicut gratia homo ille ab initio factꝰ eſt chriſtus. Idem in libro. xiij. de trinita. Gratiadei nobis in homine xp̄o ꝯmendat̉. Quianec ipſe vt tanta vnitate deo vero coniunctus: vna cū illo ꝑſona filius dei fieret. vl.lis eſt p̄cedentibus meritis aſſecutus. ſedexquo homo eſſe cepit. ex illo eſt et deus.Un̄ dictū eſt. ꝟbum caro factū eſt. Hylari Hylariuſ.us quoqꝫ in. x. libro de trinita. ait. Chriſtūnō ambigimus eſſe deum ꝟbum. neqꝫ rurſus filium hominis ex anima ⁊ corꝑe cōſtitiſſe ignoramus. His alijſqꝫ autoritatibusvtunt̉. qui hominē quenda ex anima rationali ⁊ carne compoſitū dicunt deū factumſed gratia. nō natura. Sola .n. gr̄a habuitille homo. non meritis vel natura. vt eſſetdeus ſiue dei filius. vt haberet omnem ſciētiam et potentiā quā habet verbū. cū qͦ eſtvna ꝑſona Nec in in ſuperioribus legit̉ ꝙhō ille ſit vna ꝑſona cū verbo. et ſit ipſumverbū. ſed etiam ꝙ aīa rationalis ⁊ caro eadem ꝑſona ſit. et xp̄s ſit: deus.