DI.vt eius ꝑſuaſio citius reciperet̉ ę miſſionēduplicauit. Unā mempe comeſtioneꝫ ſuadens. duo in p̄mio ꝓpoſuit. ſimilitudineꝫꝘ hō tribus dei. ſcientiamqꝫ boni ⁊ mali ſpondēs. Ubimodis tēpta­ tribus modis hominē temptauit .ſ. gula. ītus eſt. Guleaana gloria. ꝑſuaſione cibi cum dixit. In quocūqꝫ diecomederitis. Inani gloria in ꝓmiſſiōe deAuaricia.tatis cum dixit. Eritis ſicut dij. Auariciain ꝓmiſſione ſcientie. ſciētes bonū ⁊ malū.Gula ē immoderata cibi auiditas. Uanagloria amor ꝓprie excellentie. Auaricia īmoderata habendi cupiditas. que nō ē tm̄pecunie. ſed etiam altitudinis ⁊ ſcientie cūſupra moduꝫ ſublimitas ambit̉.De duplici tēptatiōis ſpecie. ePorro ſciēdum eſtduas eſſe ſpēs tēptationis. interiorē ſcꝫ etQue ſit exte. exteriorē Exterior temptatio eſt qn̄ nobisrior tēptatio extrinſecus malū viſibiliter ſuggerit̉ ꝟbo⁊ a quo fiat. vel ſigno aliquo vt ille cui fit ad conſenſupeccati declinet. ⁊ talis temptatio tātuꝫ fitQue ſit tenab aduerſario Interior vero temptatio ēptatio īterioqn̄ inuiſibiliter malū nobis ītrinſecus ſug⁊ a quo fiat.gerit̉. ⁊ hec tēptatio aliqn̄ ſit ab hoſte. aliqn̄ a carne. Naꝫ ⁊ diabolus inuiſibilit̓ mala ſuggerit et ex carnis corruptiōe ſuborit̉motus illicitus ⁊ titillatio praua. id̓oqꝫ tēptatio que ex carne non eſt ſit ſine peccatoQue aūt eſt ab hoſte: niſi ei conſentiat̉ nōhabet peccatum. ſed eſt materia exercēdvirtutis. Temptatio aūt carnis īterior difficilius vincit̉. quia interius oppugnās d̓Quare hō ꝝ noſtro contra nos roborat̉. homo ergo qͥaliuꝫ ſur gerpotuit et non ſola exteriori temptatiōe pulſatus ceciditdiabolꝰ et hō tanto grauius plectendus erat quāto leuiminis pecca­ ori impulſu fuerat proſtratus. Et tamē qꝛtū remediabaliquam lꝫ modicā cadendi occaſionē hale. diaboli vbuit. Idcirco ꝑ dei gratiam iuuari potuitro non.ad veniā. vt qui per aliuꝫ ceciderat. ꝑ aliūerigeret̉. Qui gͦ incitatione habuit ad malum. nō iniuſte reꝑatorem habuit ad bonūDiabolus vero quia ſine alicuiꝰ temptatione peccauit. ꝑ aliuꝫ vt ſurgeret iuuari nōdebuit. nec per ſe potuit. Et ideo irremediabile peccatū eiꝰ extitit. pctm̄ vero homīsſicut ꝑ aliū habuit initium. ita ꝑ aliuꝫ nonincōgrue habuit remedium.Quare homo non angelus ſit redemptus.Preterea angelicaXXInatura qm̄ nō tota ꝑierat. ſed ex ꝑte ꝑſtiterat non eſt redempta. hūana vero tota ꝑierat. Et ideo ne penitus ꝑderet. ex ꝑte ē redempta. vt inde ruina ſuppleret̉ angelica.Unde Augꝰ in ench̓. Placuit vniuerſita­ Ausꝰ ī ench.tis creatori et moderatori vt qm̄ non totamultitudine angeloꝝ deū deſerēdo ꝑieratea q̄ ꝑierat in ꝑpetua ꝑditione remaneretQue aūt cū deo illa deſerente ꝑſtiterat. deſua certiſſime cognita ſemꝑ felicitate gauderet. At ꝟo creatura rationalis que ī hominibꝰ erat. qm̄ peccatis atqꝫ ſupplicijs tota perierat ex ꝑte porerat reꝑari Un̄ angelice ſocietati ſuppleret̉ qd̓ ruina illa minuerat. hoc em̄ ꝓmiſſuꝫ ē ſanctis ꝙ erūt equales angelis dei.Ꝙ non ſoli viro preceptuꝫ fuit datum.Illud etiam notandum ē ꝙ nō ſoli viro p̄ceptum videt̉ eē datum cū ipſa mulier teſtat̉ ſibi etiā eſſe mandatum dicēs. Precepit nobis deꝰ ⁊cͣ. Supra tamen legit ante factam mulierē deumdixiſſe viro. De ligno ſcientie boni et maline comedatꝭ Nō dixit. ne comedas. Forte Augꝰ. ſuperquia facturus erat mulierē de viro. ſic p̄ce ʰen.pit. vt per virum ad mulierē ꝑueniret mādatum. quia mulier que ſubiecta viro fuitnō niſi mediante viro diuinuꝫ debuit accipere preceptum. Vnde apoſtolꝰ. Si quiddiſcere voluerint domi viros ſuos īterrogent. Si querit̉ quō loqui potuerūt vl̓ Quō loq̄ potuerūt ⁊ loq̄nloquenteꝫ intelligere qui non didicerāt intem ītelligereter loquētes creſcēdo vel magiſterio? Dicimus quia deus eos tales fecerat qui poſſent loqui. ⁊ diſcere ab alijs ſi eſſent.Iſta ē diſtinctio. xxj. huiꝰ ſecūdilibri. In qua magiſter poſtꝙͣ egit de ꝑtinentibus adprimam hominis inſtitutionē. agit de ꝑtinētibus adeiꝰ caſum ⁊ deſtitutionem. Et tria facit. Primo oſtēdit quō contingit primos parentes preuaricari. Secūdo ſubdit quare decuit pctm̄ eoꝝ remediari. Tertio aūt ſubiungit ꝙ preceptum dei ꝑ virum ad mulierem debuit deriuari Primum facit a principio diſtinctionis vſqꝫ ibi. Et tamen quia aliquam. Secunduꝫvſqꝫ ibi. Illud etiam. Tertium vſqꝫ ad finem diſtinctionis. Et tātū in generali. In ſpeciali ſentētia magiſtri ſtat in tribus ꝓpoſitionibus quarum pͥma eſthec. Homo in paradiſo a diabolo temptatus eſtdiuinum preceptum preuaricatus. Hanc propoſitionem magiſter probans dicit. ꝙ diabolus videns ꝙhomo ꝑ ſimilitudinē obedientie poſſet ad gl̓iaꝫ aſcēdere celeſtem a qua ipſe ꝑ ſuꝑbiā corruerat id̓o inuidens homini eum temptauit. ⁊ vires ſuas quodammodo in eo exꝑiens. ſed in debiliori ꝑte ſexꝰ .ſ. ī muliere quā ꝑ temptationē aggreſſus ē. Un̄ volens do-