DI.Ꝙ homo dicitur imago et ad imaginem. filius vero imago non adimaginem.Quo circa homo ⁊imago dicit̉ ⁊ ad imaginē. filiꝰ autē imagonō ad imaginē. qꝛ natus. nō creatuſ. equalis ⁊ in nullo diſſimilis. homo creatus eſt adeo nō genitus nō parilitate equalis. ſed qͣAuguſtidam ſimilitudine accedēs ei. Un̄ Augꝰ. inlib̓. vij. de trinitate. In Gen̄. legit̉. Faciamus hoīem ad imaginē ⁊ ſimilitudinē noſtram. Faciamus ⁊ noſtram pluraliter dixit. et niſi ex relatiuis accipi non oportetvt facere intelligant̉ pater ⁊ filius ⁊ ſpiritſanctꝰ: ad imaginē patrꝭ ⁊ filij ⁊ ſpūſſanctivt ſubſiſteret homo imago dei. Sed qꝛ nōomnino equalis fiebat illa imago tanquānon ab illo nata ſed ab eo creata: Ideo itaimago dicit̉ ꝙ ⁊ ad imaginē. quia nō equatur parilitate. ſed accedit quadā ſimilitudine. Filiꝰ aūt eſt imago. ſed nō ad imaginēqꝛ equalis patri Dictꝰ eſt gͦ hō ad imaginēꝓpter impareꝫ ſil̓itudinē. Et ideo nr̄aꝫ. vtimago trinitatis eſſe hō intelligat̉. nō trintati equalis. ſicut filiꝰ patri. Ecce oſtenſuꝫeſt ẜm quid homo ſit ſimilis deo .ſ. ẜm aniꝘ et ẜm cor mam. Sed ⁊ in corꝑe quandā ꝓprietatempus poteſt di habet que hoc indicat. qꝛ eſt erecta ſtaturaci factus ſimẜm quaꝫ corpus aīe rōnali congruit. quiainē dei.incelum erectū eſt.Iſta eſt diſtinctio. xvj. hꝰ ſecundilibri. In qua magiſter poſtꝙͣ egit de creatura pureſpūali .ſ. angelis. ⁊ de creatura pure corporali. Incipit agerere de compoſita ex ſpūali ⁊ corꝑali .ſ. d̓ hoīeEt circa hoc in hac diſtinctione agit de productionehominis in cōmuni. Et tria facit. Nam primo on̄ditqualiter homo ſit factus. Secundo ad cuiꝰ imaginēſit productus. Tertio ꝙ nō ſit imago que om̄ino adequatur dei filio: Primum facit a principio diſtinctōnis vſqꝫ ibi. filius quoqꝫ. Secundū ab inde vſqꝫ ibi.Quo circa. Tertiū vero vſqꝫ ad finem diſtinctionis.Et tm̄ in generali. In ſpeciali ſententia magiſtri ſtatin tribus propoſitionibus quarum prima hec eſt.Deus pater cū dixit. Faciamꝰ hoīem ad imagineꝫet ſimilitudineꝫ nr̄am loquebat̉ filio et ſpirituiſanctoet nō ſpiritibꝰ quibuſcūqꝫ creatis. Hanc magiſter.bans querit. qͣlis ⁊ qūo factus ſit hō. Et rn̄dens dic̄ꝙ per verbū dn̄i imaginē et ſimiltudinē dei ſit productus. ẜm illud Gen̄. j. Faciamus hominem ad imaginem et ſimilitudinē nr̄am. in quibus verbis oſtenditur vnitas eſſentie et trinitas ꝑſonarum. et ſunt verba patris ad filium et ſpm̄ ſctm̄. et nō ad angelos.quidam dixerunt ꝙ dei/ et angeloꝝ non eſt vna eadēimago. ſed bene ſimilitudo. Secunda propoſitio eſthec. Homo ẜm animam factus eſt ad imaginem nonſimpliciter vnius diuine ꝑſone ſed totius trinitatis.Hanc ꝓpoſitionem probās recitat duas opinionesXVIIcirca intellectum predictoꝝ verborum Gen̄. quarumprima dicit in illo textu Gen̄. ꝑ imaginem debere ſolum filiū intelligi. ⁊ nō hoīeꝫ. qꝛ hō nō eſt imago deſed ad imaginē dei factus. ſed quia huic opinioni cōtrariat̉ illud apoſtoli vbi dicit ꝙ vir ſit imago dei etgloria dei. quā ꝓpter magiſter videt̉ eam reprobareAlia opinio dicit ꝙ filius dei ſit ꝓprie imago. ⁊ ſpūſſanctus ſimilitudo. ⁊ ꝙ hō ſit factus ad imaginē filiet ſimilitudinē ſpūſſancti. Hanc opinionē mgr̄ nō approbat. eo ꝙ ſanctoꝝ autoritatibꝰ minime ſit fulcitaPoſtea dicit magiſter hoīem eſſe factū ad imaginem nō cuiuſcūqꝫ ſingularis ꝑſone diuine. ſed totiustrinitatis et hoc ẜm naturalia .i. ẜm animā ad ſimilitudinem dei factus eſt hō quātū ad ſuꝑaddita animecuiuſmodi ſunt ꝟtutes .ſ. īnncētie et iuſticia que naturaliter in mēte rōnali exiſtunt. Tertia propoſitio eſt hec. Hō qͥ eſt imago dei ad imaginē dei creatꝰnequit adequari dei filio. qui nō eſt ad imaginem ſedſolum imago eſt patris rōne eterne natiuitatis. Hācmagiſter ꝓbans dicit ꝙ filius dei et hō dei imago ſūtſꝫ filiꝰ ſolū imago ⁊ nō ad imaginē qꝛ nō creatꝰ ſꝫ natus eqͣlis pr̄i ⁊ in nullo diſſil̓is. hō aūt eſt imago ⁊ adimaginē. qꝛ creatꝰ nō genitꝰ nō equalis. ſꝫ qͣdā ſimilitudine accedēs Et hāc mgr̄ ꝯfirmat autoritate btīAugu. Et ſicut priꝰ dcm̄ eſt ꝙ nulla imago trinitatiscreate ē ſine magna ſiml̓itudine imaginis īcreate rep̄ſentatiua ꝓpter realē dr̄am q̄ int̓ illas imagines ꝯſiderat̉. ita etiā nec eſt hō ad imaginē dei creatꝰ pōtadequari filio in diuinis qͥ eſt pr̄is imago ꝓpt̓ diuerſitatis diſtātiā int̓ dei filiū ⁊ hoīeꝫ. Et tm̄ in ſpecialiDe creatōne aīe vtrū de aliquo facta ſit vel no. et qn̄ facta. et quamgratiam habuerit in creatiōe. aAc De OrIgINE OI. XVII..Ianime plura queri ſolent. ſcilꝫvnde creata fuerit. et quando.et quaꝫ gratiā habuerit in creatione? Sicut hominis formatio ẜm corpdeſcribit̉ cū dicit̉ Formauit deꝰ hoīem delimo terre. ita eiuſdeꝫ ẜm aīam fectura deſcribit̉ cum ſubdit̉. ⁊ inſpirauit in faciē eiꝰſpiraculū vita? Corpꝰ em̄ de limo terre for Bedamauit deꝰ cui aīam inſpirauit. Uel ẜm ali­ Ꝙ nō corpoam lr̄am flauit vel ſufflauit. nō ꝙ faucibus reis inſtrumētis formaſſe l̓ſufflauerit. vel manibꝰ corporeis corpꝰ forſufflaſſe deusmauerit. Spūs em̄ deꝰ ē. nec lineamētꝭ me̓ dicitur.brorū compoſitus. Nō ergo carnaliter putemꝰ deū corporeis manibꝰ formaſſe corꝑvel faucibꝰ inſpiraſſe aīam. ẜꝫ potiꝰ hoīem¶Sxpꝰ Grʳibdode limo terre ẜm corpꝰ formauit iubendo.volēdo .i. voluit ⁊ verbo ſuo iuſſit vt ita fieVol. nido ⁊ vol. . Fret. et inſpirauit in faciem eius ſpiraculumFita fict ſc ſilicqqꝫ. X ulogitvite. id ē. ſubſtantiā aīe in qua viueret: creauit. nō de materia aliqͣ corꝑali vel ſpūali.ſed de nihilo.Opinio quorundā hereticoꝝ qͥ putauerūt aīaꝫ eē de ſubſtātia dei. b