DI.voluerit eligere. alios reprobare. ⁊ qd̓ promeritis alijs apponit̉ gr̄a iuſtificatōis alijsPōt dici hoc nō. vnde obtundunt̉. Sed qͥd intellige̓ voretractaſſeluerit: ignorat̉: niſi forte hoc dicat̉ intellexiſſe quod ſupra diximus eum retractaſſeNam ibidem etiā q̄dam alia cōtinue ſb̓ditq̄ in li. retrac. aꝑte retractat. qd̓ vtrunqꝫ legenti patebit. Vnde veriſſil̓e eſt in premiſPōt tn̄ ex tali ſenſu dictū ſis etiā hͦ retractaſſe. Quidā tn̄ ex eo ſenſu accipiūt fore dictum. non qꝛ aliqͥs predeintelligiſtinetur ꝓ meritis vel iuſtificatōis gratiaꝫmereat̉. ſed qꝛ aliqui nō adeo mali ſunt: vtmereant̉ ſibi gr̄am nō impartiri. Nullꝰ em̄dei gr̄am mereri pōt ꝑ quam iuſtificatur.pōt tn̄ mereri vt non apponat̉. vt penitusabijciat̉. Et quidē aliqͥ in tm̄ ꝓfundū initatis deuenerūt vt hoc mereant̉. vt hoc digni ſint. alij ꝟo ita viuunt. vt ſi non mereātur gr̄am iuſtificationis. non tn̄ merenturoīno repelli ⁊ gratiam ſibi ſubtrahi. Ideoqꝫ dixit in quibuſdam p̄cedere quo digniſint iuſtificatiōe. ⁊ ī alijs quo digni ſint obtuſione. ſed hͦ friuolum eſt.Opinio quorūdam falſa de occultis dei diſſerentiū carnaliter. dMultivero de iſtoAugꝰ. de ꝟ. ꝓfundo querētes reddere ratōneꝫ atqꝫ ẜmbis apl̓:ꝯiecturas cordis ſui inſcrutabilem altitudinem iudiciorū dei cogitare conātes. ī fabulas vanitatis abierūt dicētes. Ꝙ aīe ſuuod alibiaitſum ī celo peccant. ⁊ ẜm peccata ſua ad corpora ꝓ meritis dirigunt̉. ⁊ dignis ſibi qͣſicarceribus includunt̉. Ierūt hi tales poſtcogitatiōes ſuas. ⁊ volentes diſputare dedei ꝓfundo. ꝟſi ſunt in ꝓfundum dicentesaīmas in celo ante ꝯuerſatas. ⁊ ibi aliquidboni vel mali egiſſe. ⁊ ꝓ meritis ad corpora terrena detruſas eſſe. hoc aūt reſpuit catholica fides ꝓpter euidentē apl̓i ſentētiaqua ait. Cum nondū nati eſſent. aut aliqͥoboni vel mali egiſſent ⁊cͣ. Melior eſt ergofidel̓ ignorantia: qͣꝫ temeraria ſcīa. Elegiteos quos voluit gratuita miẜicordia. nōquia fideles futuri erāt. ſed vt fideles eſſēt.eiſqꝫ gratiam dedit. non qꝛ fideles erant: ſAugꝰ. in li. vt fierent. Ait enim apl̓us. Miſericordiāretracta.conſecutus ſum. vt fidelis eſſem. nō ait. qͥafidelis eram. Dat̉ quidē ⁊ fideli: ſꝫ data eſtetiam pͥus vt eſſet fidelis. Ita etiam reprobauit quos voluit. non ꝓpter futura merita q̄ p̄uideret. veritate tn̄ rectiſſima ⁊ a noſtris ſenſibus remota.XLIQueſtio.Sed querit̉ vtruꝫſicut d̓r elegiſſe quoſdam vt boni fierēt ⁊ fideles: ita etiam ꝯcedi debeat reprobaſſe qͦſdam vt mali eſſent ⁊ infideles. ⁊ obdurarevt peccēt? Qd̓ nullatenus concedi oportꝫ. Reſpōſio.Nō em̄ reprobatio ita eſt cā mali ſicut predeſtinatio eſt cā boni. neqꝫ obduratio itafacit hoīem malū: quemadmodū miſcd̓iafacit bonū.An ea que ſemel ſcit deꝰ vel p̄ſcitſꝑſciat ⁊ p̄ſciat. et ſemꝑ ſcierit velp̄ſcierit.Preterea cōſiderari oportet. vtrū ea oīa que ſel̓ ſcit vel p̄ſcitdeus ſꝑ ſciat ⁊ ſcierit. ac p̄ſciat ⁊ preſcierit.an olim ſcierit vel p̄ſcierit qd̓ mō nō ſcit velp̄ſcit? De p̄ſcīa pͥmo rn̄demꝰ dicētes ml̓ta De p̄ſcīa pͥuseū p̄ſciſſe q̄ mō nō p̄ſcit. cū em̄ eius p̄ſcīa n̄ rn̄det dicensſit niſi de futuris. ex qͦ illa q̄ futura erāt predeum nō ſemper preſcire q̄ſentia fiūt vel p̄tereūt. ſub dei p̄ſcīa eſſe de ꝯlim p̄ſciuit.ſinūt. ſub ſcīa ꝟo ſꝑ ſunt. Preſciuit gͦ deusoīa ab et̓no q̄ futura erāt. neqꝫ p̄ſcire deſinit niſi cū futura eſſe deſinūt. Neqꝫ cū p̄ſcire deſinit aliqͣ q̄ an̄ p̄ſciebat minꝰ ea noſcitqͣꝫ an̄ cōgnoſcebat. Non em̄ d̓r ex defectuſcīe dei ꝙ aliqͣ p̄ſcierit aliqn̄ que mō nō preſciat. ſꝫ ex rōe ꝟbi qd̓ eſt p̄ſcīa Preſcire em̄eſt an̄ ſcire aliqͥd qͣꝫ fiat. Ideoqꝫ nō pōt dici deus p̄ſcire: niſi ea que futura ſunt.Hic de ſcīa dicens deum ſꝑ ſcireque ſemel ſcit.De ſcientia autemalit̓ dicimꝰ. Scit em̄ deꝰ ſꝑ oīa q̄ aliqn̄ ſcitoēm em̄ ſcīaꝫ quā aliqn̄ hꝫ ſꝑ habuit. et hꝫ⁊ habebit. Ad hͦ aūt opponit̉ ita. Olim ſci Oppoſitōuit hunc hoīem naſciturū qͥ natꝰ eſt. mō nōſcit eū naſciturū. Sciuit gͦ aliqͥd qd̓ mō nonſcit. Itē ſciuit mūdū eſſe creandū. mō n̄ ſciteū eē creandū. aliqͥd gͦ ſciuit qd̓ mō nō ſcit.⁊ alia hmōi infinita dici pn̄t. Sꝫ ad hͦ dici Solutiomus ꝙ idē de natiuitate huiꝰ hoīs ⁊ mūdicreatiōe nūc etiā ſcit qd̓ ſciebat an̄qͣꝫ fierentlicꝫ tūc ⁊ nūc hāc ſcīaꝫ eius diu̓ſis expͥmi ꝟbis oportet. Nā qd̓ tūc futuꝝ erat: nūc p̄teritū ē. Iōqꝫ ꝟba cōmutāda ſūt ad ip̄m deſignādū. Sic̄ diu̓ſis tꝑibꝰ loq̄ntes eandemdiē. mō ꝑ hͦ adu̓biū cras deſignamꝰ dū ad
Druckschrift
Sententiarum libri IV : cum conclusionibus Henrici de Gorichen et problematibus S. Thomae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten