DI.In ſct̄īs vero etiāhabitat in qͥbus eſt ꝑ gratiam. nō em̄ vbicūqꝫ eſt ibi habitat. vbi ꝟo habitat ibi eſt.In ſol̓ bonis habitat: qui ſunt templū eiꝰ:⁊ ſedes eius. Vnde ꝑ Eſaiam dn̄s ait. C.lum mihi ſedes eſt. terra aūt ſcabellū pedūmeorū. qꝛ in electis qͥ ſunt celū habitat deꝰ⁊ regnat. qui eius voluntati deuoti obtemperant. Malos ꝟo qͥ ſunt terra: iudicij d̓ſtrictione calcat. Unde ⁊ in li. Sap̄. dicit̉.Thronus ſapīe anima iuſti. qꝛ in iuſtꝭ ſpecialius eſt qͣꝫ in alijs rebus: in qͥbꝰ tn̄ omniAuguſti. bus totus eſt. Quēadmodū aīa (vt ait augu. in epl̓a ad Hiero. de origīe aīe) ꝑ omēsꝑticulas corꝑis tota adeſt ſimul. nec mīorin minoribus. nec maior in maioribꝰ. ſꝫ tamen in alijs intenſiꝰ. in alijs remiſſiꝰ oꝑat̉.cū in ſingul̓ ꝑticulis corꝑis eſſentialit̓ tota ſit. Ita ⁊ deus cum ſit in oībus eſſentialiter ac totꝰ. in illis tn̄ plenius eſſe dicit̉ qͦsinhabitat .i. in quibus ita eſt vt faciat eostempluꝫ ſuū. ⁊ hi tales cum eo ſunt iam exꝑte: ſꝫ in beatitudine ꝑfecte. Mali ꝟo ⁊ ſꝫibi ſint vbi ip̄e eſt qͥ nuſqͣꝫ deeſt. nō tn̄ ſuntcum eo. Un̄ Augꝰ. ſuꝑ Ioh̓. Nō ſatis fuit dicere. vbi ego ſum ⁊ illi ſint. ſꝫ addidit.mecum. qꝛ ⁊ miſeri pn̄t eſſe vbi ⁊ ille ē: quinuſqͣꝫ deeſt. Sꝫ btī ſunt cū illo. qꝛ non ſunbeati niſi ex eo ꝙ cū illo ſunt. qͥ fruunt̉ eo.⁊ vidēt illū ſic̄ eſt. Mali ꝟo nō ſūt cū illo.vt ceci in luce nō ſūt cum luce. nec boni itanūc ſunt cū eo vt videāt ꝑ ſpēm. ⁊ ſi ſūt aliSi vis intelligere quō haº quo modo cū eo ꝑ fidem. Quō aūt debitet: reqͥre pͦ habitet in bonis: ex illis aliquatenus inteldicta de ſpiri ligere valebis que ſupra dicta ſunt. cuꝫ detuſancto.ſpūſſancti proceſſione temporali ageretur.vbi licet ex parte exponitur. ex parte enimcognoſcimus ⁊ ex parte ꝓphetamuſ: quōſpūſſanctus habitet in nobis. qͥ nō ſine patre ⁊ filio inhabitat.Ubi erat vel habitabat deus anteqꝫ eſſet creatura.Si aūt queris vbihabitabat deus āteqͣꝫ facti eſſent? DicimꝰAuguſtiqꝛ in ſe habitabat. Un̄ Augꝰ. in li. ꝯͣ Maximinū. In templo inquit ſuo hītat deus.ſcꝫ in ſanctis qui ſunt templum dei mō ẜmfidem ambulantes. ⁊ templum dei erūt aliqn̄ ẜm ſpeciem. qualiter etiā nunc templūdei ſunt angeli. Sed dicet aliqͥs. An̄qͣꝫ faXXXVIIQ. vb. tc p̄l̓ ca.. cTuc vbi ſq Fſ. Fr.ceret deus celū ⁊ terrā: anteqͣꝫ faceret ſctōsvbi habitabat? In ſe habitabat deꝰ. apudte habitat. ⁊ apud ſe eſt. Nō gͦ ſancti ſic ſūtdomus dei: vt ea ſubtracta cadat deꝰ. Immo ſic habitat deus in ſanctis. vt ſi ip̄e diſceſſerit: cadant̉.Multa hic breuiter docet que cōfirmant p̄dicta.Sciendū eſt etiamqꝛ vt ait Augꝰ. in li. ad Dardanū. Dici ni Auguſti.ſi ſtultiſſime nequit. ſpūmſanctū non habere locū in noſtro corꝑe: qd̓ totū aīa nr̄a impleuerit. Stultius etiā dicit̉ anguſtijs alicubi impediri trinitatem. vt pater ⁊ filius⁊ ſpūſſanctus alicubi ſimul eſſe nō poſſuntUerū illud eſt multū mirabilius: ꝙ cū devbiqꝫ ſit totus. non tn̄ in omībus habitat.Quis porro audeat opinari: niſi inſeꝑabilitatem trinitatis penitus ignoret. ꝙ in aliquo poſſit habitare pater ⁊ filius in qͦ nonhabitet ſpūſſanctus. Aut in aliquo ſpūſſāctus in quo non habitet pr̄ ⁊ filius. Fatendum eſt gͦ vbiqꝫ eſſe deū ꝑ diuinitatis preſentiā: ſꝫ nō vbiqꝫ ꝑ inhabitatōis gratiamPropter hanc em̄ habitatōꝫ gr̄e non dicimus pr̄ noſter qͥ es vbiqꝫ. cū ⁊ hͦ veruꝫ ſit:ſed qͥ es in cel̓. i. in ſanctis. in qͥbus eſt quodam excellentiori mō.Ꝙ deꝰ habitator eſt quorūdaꝫ nōdū cognoſcentiū deū. ⁊ nō quorūdam cognoſcentiū.Illud quoqꝫ mirabile eſt. Quia vt ait Augꝰ. in eodē. Deꝰ ēī Auguſtihabitator quorūdā nōdū cogͦſcentiū deū.⁊ nō quorundā cogͦſcentiū deū. Illi em̄ adtemplū dei nō ꝑtinēt: qͥ cognoſcentes deuꝫnō ſicut deū glorificāt. Ad templū dei ꝑtinent ꝑuuli ſanctificati ſacr̄o xp̄i ⁊ remunerati ſpūſctō: qͥ nōdū valēt cognoſcere deū.Ergo quē potuerunt illi noſſe nec hr̄e: iſtipotuerūt hr̄e an̄qͣꝫ noſſe. Btīſſimi aūt ſuntilli qͥbus eſt deū habere qd̓ noſſe. Hic aliqͣtenus aꝑit Augꝰ. quō deꝰ habitet in aliqͦid eſt habeat̉. cū vicꝫ ita eſt ī aliquo vt abeo cognoſcat̉ ⁊ diligat̉.Quō deus totus vbiqꝫ ſit ꝑ eſſentiam. non pōt intelligi ab humano ſenſu.h 5