DI.Ita etiaꝫ de ſpūſacto dicendū eſt qui ꝓpͥe dicit̉ donū dei. cūtn̄ ⁊ alia plura ſunt dona dei. Sꝫ ſpūſſanctus ita ꝓpͥetate mutabili ⁊ eterna donumeſt. ſicut filius ꝓpͥetate eſt filiꝰ. Eo enim d̓rdonum quo ſpūſſanctꝰ. ⁊ vtroqꝫ vtiqꝫ nomīe relatiue d̓r. Eadēqꝫ relatiōe d̓r ſpūſſāctus ⁊ donū. licet ip̄a relatio nō appareat īhͦ noīe ſpūſſanctꝰ: ſicut in hͦ nomīe donuꝫAuguſti. Un̄ Augꝰ. in. v. li. de tri. ait. Spūſſctūs qͥnō eſt trinitas: ſꝫ in trinitate intelligit̉. ī eoꝙ ꝓpͥe d̓r ſpūſſanctꝰ relatiue d̓r. cū ⁊ ad patrem ⁊ ad filiū refert̉. qꝛ ſpūſſanctꝰ ⁊ pr̄is⁊ filij ſpūs eſt. Sꝫ ip̄a relatio nō apparet inQuid ſit ſpihͦ noīe. Apparet aūt cū d̓r donū dei. Donūrituſſanctus.em̄ eſt patris et filij. qꝛ ⁊ a pr̄e ꝓcedit ⁊ a filio. gͦ ſpūſſanctus ineffabil̓ q̄dam pr̄is filijqꝫ cōmunio eſt. Et ideo fortaſſe ſic appellatur vt iam diximꝰ. nec iterare piget. qꝛ pr̄i⁊ filio pōt eadem appellatio cōuenire. Naꝫhoc ip̄e ꝓprie d̓r: qd̓ illi cōit̓. Quia etiampr̄ ſpūs. ⁊ filius ſpūs. ⁊ pr̄ ſanctꝰ. ⁊ filiꝰ ſāctus. Vt gͦ ex noīe qd̓ vtriqꝫ conuenit vtriuſqꝫ cōmunio ſignificet̉. vocat̉ donū amborum ſpūſſanctus. Ecce habes qͣre ſpirituſſanctus ꝓprie dicat̉ donū. ⁊ ꝙ relatiued̓r. ſiue donū. ſiue ſpūſſanctꝰ. Et ꝙ nomenſibi ꝓpriū teuet: qd̓ cōiter pr̄i ⁊ filio ꝯueīt:ſed diuiſim. Et eſt ſciendū qꝛ cū pr̄ vl̓ filiꝰdicit̉ ſpūs ſiue ſanctus neutrū relatiue d̓r.ſed ẜm ſub̓am.An pr̄ vel filius vel trinitas ipſa.poſſit dici ſpūſſanctus.Hic queri pōt vtꝝpat̓ vel filius: vel etiam ip̄a trinitas poſſitdici ſpūſſanctus. ſicut diſiunctim d̓r ⁊ ſpiriAuguſtitus ⁊ ſanctus. De hoc Augꝰ. in. v. lib̓. detri. ſic ait. Trinitas nullo mō pōt dici filiꝰ.ſpūs ꝟo ſanctus pōt qͥdem vniuerſalit̓ dici ẜm id qd̓ ſcriptū eſt. Qm̄ deus ſpūs eſt.Itaqꝫ pater ⁊ filiꝰ ⁊ ſpūſſanctus. quoniaꝫvnus deꝰ eſt. ⁊ vtiqꝫ deꝰ ſanctꝰ eſt. pōt appellari trinitas ⁊ ſpūſſanctuſ. Sed tn̄ tuncſpūſſanctꝰ relatiue nō dicet̉: ſꝫ ẜm eſſentiaꝫqꝛ ꝓprie ſpūſſanctꝰ qͥ nō eſt trinitas: ſed intrinitate dicit̉ relatiue.Quidā putāt ſpūmſanctū nō dicirelatiue ad pr̄em et filiū. quia nōviciſſim reſpondent ſibi vocabula ſed falſo.XXVIQuidam tamē putant ſpūmſanctū vl̓ donū non dici relatiuead pr̄em vel ad filiū. Si em̄ inqͥunt hͨ relatiue ad ſe dicūt̉: ſuis inuicem ſibi reſpondētvocabulis. vt ſicut dicit̉ pater filij pater. ⁊filius patris filius. ita dicat̉ pater ſpūſſancti vel doni pater. ⁊ ſpūſſanctus vel donūpatris ſpūs vel donū. Sed non ita ē in omnibus relatiuis. Non em̄ omnia q̄ relatiuedicunt̉: ſuis ad ſe inuicem reſpondent vo­ Auguſti.cabulis. Vnde Auguſtinus horū elidensopinionem in qͥnto libro de trinitate. Nonte moueat inquit quoniā diximus ſpiritūſanctum non ip̄am trinitatē: ſed eum qui ēin trinitate relatiue dici. licet non ei reſpondeat viciſſim vocabulū eius ad quē refertur. Dicimus em̄ ſpūmſanctum patris: ſednon viciſſim dicimus patreꝫ ſpūſſancti: nefilius eius intelligat̉ ſpūſſanctus. Item dicimus ſpūmſanctum filij. ſed nō dicimus filiū ſpūſſancti. ne pr̄ eius intelligat̉ ſpūſſanctus. In multis em̄ relatiuis hoc ꝯtingit:vt non inueniat̉ vocabulum quo ſibi viciſſim reſpondeant. Cum ergo dicimꝰ donuꝫpatris. ⁊ filij. non qͥdem poſſumꝰ dicere patrem doni aūt filium doni. Sed vt hec viciſſim reſpōdeant: dicimꝰ donū donatoris⁊ donatorē doni. qꝛ hic potuit inueniri vſitatum vocabulū. illic nō potuit. Donuꝫ gdonatoris: ⁊ donator doni cū dicimus: relatiue vtrūqꝫ ad inuicem dicimꝰ. donatortn̄ non fuit deus niſi ex tꝑe. cum ſpūſſanctſit donum etiam ab eterno.Iſta eſt diſtinctio viceſimaſexta.In qua magiſter ꝑacto tractatu de diuinis nominibus: incipit agere de ꝓprietatibus ip̄aꝝ ꝑſonarum:a quibus nomina imponunt̉. Circa quod tria facit.Nam pͥmo oſtendit ꝓpoſitum .ſ. que ſit illa proprietas. Secundo mouet queſtionem quandaꝫ circa dicta ⁊ ſoluit eam. Tertio ꝓponit aliam queſtionemquam diſcutit. Primū facit a pͥncipio diſtinctōis vſqꝫ ibi. Hic queritur quomodo. Secundū ab inde vqꝫ ibi. Hic queri poteſt. Tertiū ꝟo ab inde vſqꝫ adfinem diſtinctiōis. In ſpēali ſententia mgr̄i ſtat ī tribus ꝓpoſitionibus. quarum pͥma eſt hec. Nominaꝓprietates ꝑſonales ſignificantia nūꝙͣ accidentaliter: ſed tm̄ relatiue p̄dicantur. Huiuſmodi ꝟo noīaſunt paternitas. filiatio. proceſſio. genuiſſe. natumeſſe: generatio. natiuitas. pater. filius ⁊ ſpūſſanctꝰ.⁊ huiuſmodi. Hanc ꝓpoſitionem magiſtet ꝓbansp̄mittit pͥmo ꝙ hoc nomen hypoſtaſis in pͥmitiua eccleſia a catholicis illibenter in vſum de diuinis aſſumebatur. non quia diuinis non conueniebat̉. ſed qꝛſumptum ꝓ ſuppoſito ſubſiſtente in natura diuinaoptime congruit. ſed eo quia heretici abutebantur:ſumentes ipſum pro eſſentia. ⁊ ſic ſimplices ꝑ ipſumdecipiebant. Secundo ſubdit que ſint proprietatesperſonales de quibus vult agere dicens. ꝙ qꝛ noreſt proprietas patris inꝙͣtum pater ꝙ ip̄e non ſit na