LI.eſſe deū ſignificat dicens. Si nulla res abeius charitate nos ſeꝑat. qͥd eſſe non ſoluꝫmelius: ſed etiaꝫ certius hoc bono poteſtEcce dicit qꝛ charitate nihil meliꝰ eſt. Caritas gͦ ſpūſſanctus eſt qͥ eſt deus: ⁊ donūdei ſiue datū. qui diuidit ſingul̓ fidelibusdona: nec ip̄e diuidit̉: ſed indiuiſus ſingulAuguſti. patur. Vnde Augꝰ. vbi Iohannes dicit.non ad menſuram xp̄o dari ſpūm ait. Ceteris ꝟo diuidit̉. non qͥdem ip̄e ſpūs. ſꝫ dōaeius.An concedendum ſit ꝙ ꝑ donumdent̉ dona.HIc queritur cumſpūſſanctus ꝑ quē diuidunt̉ dona ipſe ſitdonum. vtrum concedendū ſit ꝙ ꝑ donuꝫdiuidant̉ ac dent̉ dona? Ad qd̓ dicimꝰ qꝛꝑ donū quod eſt ſpūſſanctus: ſingulis ꝓpria diuidunt̉ ⁊ ip̄m cōmunit̓ omnes boni habent. Vnde Augꝰ. in. xv. li. de trini.ait. Per donū quod eſt ſpūſſanctus in cōmune oībus membris xp̄i: multa dona q̄ſunt qͥbuſqꝫ ꝓpria diuidunt̉. Nō enim ſinguli quiqꝫ hn̄t oīa. ſꝫ hi illa. alij alia. qͣꝫuisip̄m donū a quo cuiqꝫ ꝓpria diuidūt̉ omnes habeāt .i. ſpm̄ſanctū. Aꝑte dicit ꝑ donum dona donari.Iſta ē diſtinctio decimaſeptima.In qua mgr̄ poſtꝙͣ egit de miſſione ſpūſſancti viſibili ſub ſpeciebꝰ creatis. agit de miſſione eius inuiſibili ꝑ infuſionem charitatis. Et tria pͥncipaliter facit.Primo em̄ oſtendit qͥd charitas ẜm eſſentiam dicat̉Scd̓o ſubdit quō in nobis augeat̉. Tertio cōcluditquō actum dilectiōis in nobis operat̉. Primum facit vſqꝫ ibi. Hic queritur ſi ſpūſſanctus charitas eſtSecundū ab inde vſqꝫ ibi. Supra dictum eſt ꝙ ſpirituſſanctus eſt charitas. Tertium ꝟo vſ ꝙ ad fineꝫdiſtinctionis. ⁊ hec in generali. In ſpeciali ſententiamgr̄i ſtat in tribus ꝓpoſitionibus. quarum pͥma ē.Spūſſanctus exiſtens charitas: quā deū ⁊ ꝓximuꝫdiligimus: tunc nobis inuiſibilis mittit̉ vel dat̉. cumtalem dilectionem in nobis efficit vel oꝑatur. Et ꝓbatur ſic. Sola charitas que facit nos in deo manere: ⁊ deum in nobis. eſt maximū dei donum. ſpūſſāctus qui eſt maximum dei donum facit deum eſſe innobis: ⁊ nos manere in deo. igit̉ ſolus ſpūſſanctuseſt charitas. Hanc ſententiā mgr̄ ponens in lr̄a dic̄ꝙ ſpūſſanctus qui temꝑaliter miſſione datur inuiſibili: eſt caritas qua deum ⁊ ꝓximum diligimus. Ettunc inuiſibiliter mittitur vel datur. cum huiuſmodidilectione dei ⁊ ꝓximi in nobis occulte operatur.Et hoc probat magiſter autoritate beati AuguſtiniPoſtea magiſter excludit inſtantiam qua poſſet dici deum eſſe charitateꝫ. ⁊ hoc debere intelligi ꝑ cauſalitatem. ſicut etiam dicit̉: Deus eſt patientia nr̄a ⁊ſpes noſtra. quia patiētiam ⁊ ſpem in nobis operatur ⁊ cauſat. ſic etiam dici debeat deum eſſe charitatem. id eſt charitatem in nobis cauſans. ſed hoc remouet magiſter: ⁊ dicit ꝙ hoc nomen conſonat ſacre ſcripture. in qua bene reperitur. Deus patiētiamea ⁊ ſpes mea. ſed nullibi inuenitur dictum. Deuscharitas mea. vel aliquid talium: ſed ſimpliciter dicitur. Deus charitas eſt. qd̓ non fieret niſi eſſentialiter charitas eſſet. Scd̓a ꝓpoſitio eſt hec. Spirituꝫſanctū qui caritas eſt in nobis augeri vel minui ẜmꝙ in ip̄o ꝓficimus vel deficimus nullatenus catholicē eſt negandū. Et ꝓbatur ſic. Illud catholice dedeo non negat̉ quod cōueniēti ſimilitudine in ſacraſcriptura cōceſſum cōmuniter reꝑitur. ſed ſpūmſanctum in nob̓ augeri vel minui ẜm qd̓ in ip̄o ꝓficimꝰvel deficimꝰ eſt hmōi. igit̉ illud catholice nō negat̉.Argumentū apparet euidens ⁊ maior: ſed minorisꝓbationē mgr̄ ponit in textu. vbi obijcit ꝯtra ſnīamin pͥma ꝓpoſitione .ſ. ꝙ ſpūſſanctꝰ ſit charitas. ſeq̄tur ꝙ ſicut charitas augeret̉ in homīe. ⁊ nō habētidaret̉ vt eā habeat. ⁊ hn̄ti vt plenius eā habeat. ſicetiā ſpūſſanctꝰ augeret̉ ⁊ minueret̉ in hoīe. ⁊ daret̉non hn̄ti. q̄ omnia ſunt incōueniētia: vt apparet: eoꝙ videret̉ ponere mutationē in deo. ⁊ ip̄m non eſſevbiqꝫ. Ad quam mgr̄ rn̄det di. ſpūſſanctus qui charitas: ſine oī mutatione augeri vel minui: ⁊ dari nōhn̄ti dicit̉. qꝛ nō recipit magis aut minꝰ in ſe eſſentialiter ſꝫ ī hoīe. ⁊ nō auget̉ neqꝫ minuit̉ ſibi. ſꝫ potiusip̄i hoī: vl̓ in ip̄o hoīe a quo magis vel minꝰ habet̉.ſic dicit̉ etiā in nobis magnificari vel exaltari. licettn̄ in ſe magnificet̉ vel exaltet̉. Dicit̉ etiā dari nō habenti. nō ꝙ alicubi veniat vbi pͥus nō fuit. qd̓ eē nōpōt cū ſit vbiqꝫ. ſed qꝛ alio mō alicubi eſſe incipit qͣliter ibi pͥus nō fuit. Poſtea adducit pl̓es autoritates qͥbus ꝓbat ſpm̄ ſctm̄ ab aliqͥbus magis ⁊ ab aliqͥbus minus haberi. exemplificās illud ꝑ Helyſeumꝓphetā: qͥ duplicem Helye petijt ſpūm. Per aliasetiā autoritates ꝓbat ꝙ ꝟtus d̓r ꝓficere. eo ꝙ hōca ꝓficit. Tertia ꝓpoſitio ē. Spūſſctūs actū diligēdi ꝑ ſeip̄m ſine ꝟtute media in nobis oꝑat̉. Et ꝓbatur ſic. Et eodē argumēto arguit ꝯtra pͥus dicta .ſ.ꝙ ſpūſſanctꝰ dicit̉ charitas. ⁊ arguit ſic. Dilectio qͣnos diligimꝰ deuꝫ non eſt dilectio qͣ deꝰ diligit nos.igit̉ charitas qͣ nos diligimus deū nō eſt ſpūſſctūs.ꝯn̄a tenet ꝓ tanto ꝙ dilectio qͣ nos diligit deus eſſpūſſanctꝰ. ⁊ ergo illa qua nos diligimus deū: non ēilla qͣ deus diligit nos. ſequit̉ noſtrā charitateꝫ noneſſe ſpūmſanctū. Aſſumptū ꝟo ptꝫ ꝑ autoritatē btīAuguſtini. que hr̄. ix. c. huiꝰ diſtinctiōis. Ad argumentū rn̄det mgr̄ negando antecedēs. Ad autoritatem btī Auguſtini rn̄det mgr̄ ꝙ. b. Augꝰ. noluitdicere illis ꝟbis ꝙ alia eſſet charitas qua deus diligit nos. ⁊ alia qua nos diligimus deum. Sꝫ voluitdicere ꝙ nomen charitatis cōuenit deo nō ſolum qꝛip̄e diligit nos. ſed etiam qꝛ nos ꝑ ip̄am ſui dilecto.res facit. Secūdo obijcit contra idem. Nihil eſt a ſeip̄o. ſed charitas eſt ab ip̄o ſpūſancto. igit̉ charitasnō eſt ip̄e ſpūſſanctus. Minorē ꝓbat mgr̄ autoritate Auguſtini dicentis. ꝙ dilectio qua deuꝫ diligimꝰeſt a ſpūſancto. ſicut fides qua in deum credimus.Ad qd̓ rn̄det mgr̄ dicens ꝙ nō eſt incōueniēs idemeſſe a ſeip̄o non fimplicit̓. ſed qꝛ a ſeip̄s datur nob̓.Et ꝙͣtum ad hoc dicit. b. Augꝰ. ꝙ charitas a ſpūſācto eſt. ⁊ ip̄a charitas eſt ſpūſſanctus. Fides aūt: qꝛnon eſt deꝰ dans. ſed aliqͥd a deo datū. Tertio obijcit. Nulla affectio eſt eſſentialit̓ ſpūſſctūs. ſꝫ caritasqͣ nos deū diligimꝰ eſt affectio animi. igit̉ nō eſt ſpūſſanctꝰ. Minor eſt. b. Augu. dicētis. Charitateꝫ vocō motū animi ⁊cͣ. Et reſpondet magiſter dicens. ꝙcharitas ideo dicit̉ motus animi. qꝛ nos ad diligendum effectiue mouet. Nec mirū eſt ꝙ charitas q̄ ſpirituſſanctꝰ eſt dicit̉ motꝰ animi. cum de ip̄a diuīa ſapientia dicatur ꝙ ſit nobilior omnibus mobilibus.Iſtis autem ſic poſitis magiſter ſoluit duas q̄ſtiōes